ΑΓΙΟΣ ΜΗΤΡΟΦΑΝΗΣ Ο ΦΩΤΑΥΓΗΣ ΗΛΙΟΣ

 

ΤΣΑΚΑΝΙΚΑ«Σήμερον ανέτειλεν ημίν του Ιεράρχου η σεβάσμιος πανήγυρις… προς ευφροσύνην μυστικήν». (Δοξαστικόν).

Εις το τροπάριον της εορτής  του Αγίου Μητροφάνους, υπάρχει η λέξις «Ευφροσύνη!». Τι ωραίον το νόημά της, σημαίνει  ότι έχεις ένα συναίσθημα ήρεμης και βαθιάς χαράς, ή, συναίσθημα θαυμασμού μπροστά στο ωραίον. Ένα συναίσθημα που ικανοποιεί την ψυχήν, την κάνει ήρεμη και έτοιμη να αντιμετωπίσει κάθε εμπόδιο με θάρρος, σιγουριά, ελπίδα. Για να αποκτήσομε όμως ευφροσύνην πρέπει να ανατρέξομε εις την πηγήν αυτήν και να αντλήσομεν τα νάματά της. Σήμερα μας δίδεται αυτή η ευκαιρία. Λάμπει εμπρός  μας η φωτοφόρος αυτή πηγή. Δεν θα την αναζητήσομεν μακριά ,αλλά θα την βρούμε γραμμένη μέσα στο συναξάριον της 4ης Ιουνίου, ημέρα, που εορτάζεται η ένδοξος μνήμη του Αγίου Μητροφάνους, Α΄ Πατριάρχου  Κωνσταντινουπόλεως.

Η ζωή Του, πηγή αναβλύζουσα αρετάς. Διακρίνονταν για την ακεραιότητα του χαρακτήρα του, την πραότητά του, την ενάρετη ζωή του, την ευθύτητα των τρόπων του, την αγιότητα Του. Γι΄ αυτόν τον λόγον ο Μέγας Κωνσταντίνος τον ανέδειξεν Επίσκοπον Κων/πόλεως. Το σεμνοπρεπές ήθος Του, ο διάπυρος ζήλος Του, δικαίως Τον ανέδειξαν φωστήρα της Χριστιανοσύνης. Παροιμιώδης υπήρξε η ταπεινοφροσύνη του και η καλοσύνη του.

Η ακλόνητος πίστις Του προσείλκυσεν το Άγιον Πνεύμα και εις την στ΄ ωδήν ψάλλομεν «Η του Πνεύματος σοι χάρις ενοικήσασα, προφήτην ἔδειξε…». Και ο Υμνογράφος τον βλέπει σαν έναν νέον Μωυσήν και γράφει το Κάθισμα της β΄στιχολογίας: «Νέος γέγονας Μωσής τοις έργοις, πλάκας πίστεως επὶ του όρους, της μυστικής θεοφανείας δεξάμενος, νομοθετήσας λαοίς την ευσέβειαν, του της Τριάδος μυστηρίου Μητρόφανες· όθεν άπαντες, τιμώμεν πιστοὶ την μνήμην σου, αιτούντες διὰ σου το μέγα έλεος». Αν και δεν έλαβεν τις πλάκες της πίστεως από τον Θεόν, έλαβεν όμως εξ Αυτού το χάρισμα της προφητείας.

Ήταν θιασώτης του Χριστιανισμού, ανέλαβε να οικοδομήσει περίλαμπρους ναούς, ο ναός της Αγίας του Θεού Σοφίας, της Αγίας Ειρήνης και της Αγίας Δυνάμεως, με την αρωγή του Μ. Κωνσταντίνου, ο οποίος τον εσέβετο και τον εμπιστεύονταν. Έζησε εκατὸν δεκαεπτὰ έτη και εκοιμήθη ὲν ειρήνη γύρω στὸ 327 μ.Χ.,

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΓΡΑΦΗΝ

Tην Δευτέραν της Πεντηκοστής, κατά το Συναξάρι, εορτάζομεν «το Πανάγιον και ζωοποιόν και παντοδύναμον Πνεύμα, τον έναν της Τριάδος Θεόν, το ομότιμον και ομοούσιον και ομόδοξον τω Πατρί και τω Υιώ». Την ημέραν αυτήν τιμώμεν το μεγαλείον του Παναγίου και Ζωοποιού Πνεύματος, που είναι μία υπόστασις της Αγίας Τριάδος.

Κάνομεν πάλιν αναφοράν εις τον Άγιον Μητροφάνην, επειδή έλαβεν μέρος στην Α΄Οικουμενικήν σύνοδον, «εν πνεύματι και απόντα τω σώματι». (δηλ. δια αντιπροσώπου)λόγω γήρατος, στον οποίον έδωσεν ρητήν εντολήν να ομολογήσει για το Άγιον Πνεύμα, το  συμπροσκυνούμενον και  συνδοξαζόμενον με τον Πατέρα και τον Υιόν. Οι Υμνογράφοι μέσω του Κοντακίου, υμνούν τον Ιεράρχην: «Τον ιεράρχην του Χριστού Μητροφάνην, της Εκκλησίας τον φωσφόρον λαμπτήρα, τον ομοούσιον τον Λόγον τω Πατρί, εν μέσῳ κηρύξαντα».

Οι εμφανίσεις του Αγίου Πνεύματος αναφέρονται εις την Παλαιάν και εις την Καινήν Διαθήκην. Είναι το Τρίτον Πρόσωπον της Αγίας Τριάδος «ομοούσιον τω Πατρί και τω Υιώ».

Εις Την Π.Δ (Γεν.1,2) Όταν ο Θεός εδημιούργησεν τον κόσμον «πνεύμα Θεού επεφέρετο επάνω του ύδατος», για να ζωοποιήσει την δημιουργηθείσαν φύσιν και να προκύψουν εξ αυτού όλοι οι ζωϊκοί οργανισμοί.

Εις την Κ.Δ. αναφέρεται ότι η ενσάρκωσις του Κυρίου γίνεται «εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου» (3ον άρθρον του Συμβόλου της Πίστεως). Εις την Βάπτισιν κατεβαίνει «ωσεί περιστερά». (Ματθ. 3,16). Ο Κύριος, εις την Ανάληψίν Του, υπόσχεται εις τους μαθητάς του ότι θα στείλει τον Παράκλητον για να τους φωτίσει (Ιωάν.16,7). και εις την Πεντηκοστήν ενεφανίσθη με την μορφήν «πυρίνων γλωσσών» (Πρ.2,3)

Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος ψάλλονται εις τους Αναβαθμούς δ΄ ήχου: «Αγίω Πνεύματι αναβλύζει τα της Χάριτος ρείθρα, αρδεύοντα άπασαν την κτίσιν προς ζωογονίαν». Το Άγιον Πνεύμα λοιπόν είναι, που ζωογονεί την Εκκλησίαν, την συγκροτεί, την καθοδηγεί στην αλήθεια και την αγιάζει.

Οι ιδιότητες του Αγίου Πνεύματος είναι πολλές.

Εις τα Μυστήρια της Εκκλησίας είναι «ο θησαυρός των αγαθών». Είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών. Και αφού υπάρχει παντού, όταν σκεπτόμαστε, οι φαεινές ιδέες που έρχοναι στο νουν μας, είναι οι εμπνεύσεις, που ρέουν διαρκώς από την Σοφίαν του Αγίου Πνεύματος. Αυτό μας φωτίζει, και κατανοούμε τα δόγματα της Εκκλησίας, προσευχόμαστε σωστά και γίνεται η γη μας ένας επίγειος Παράδεισος. Ας προσευχόμαστε παρακαλώντας Το: «Ελθέ και σκήνωσον ημίν και ακαθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος…». Ας κάνομεν και τον Σταυρόν μας ψάλλοντας «Άγιος ο Θεός, Άγιος ισχυρός, Άγιος αθάνατος, ελέησον ημάς», ίνα πληρωθούν με ευφροσύνην οι ψυχές ημών.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Μαρία Τσακανίκα

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *