ΑΝΑΠΟΔΑ ΒΗΜΑΤΑ…Αν τα δάση ήταν τράπεζες θα τα γλύτωναν

 ΛΑΖΑΡΑΚΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ      

Ιωάννης Σπ. Λαζαράκοςαναποδα βηματα

E-mail: jlazarakosdim@yahoo.gr

 

Πρωινό τ’ Αυγούστου μετά της Παναγιάς, όπου για λίγες μέρες βρέθηκα στον απολαυστικό Πειραιά, με άδειους τους δρόμους να μας φυσάει το δροσιστικό μελτεμάκι, υπενθυμίζοντάς μας πως το καλοκαίρι είναι στα σώσματά του σε αντίθεση με τα κρασοβάρελα που σε λίγο θα είναι γιοματάρια με ρετσίνα, μπρούσκο, κοκκινέλι κ.λ.π.

Ενώ προχωρούσα και απολάμβανα το κλεινόν άστυ, όπου από την άλλη εβδομάδα με ΑΝΑΠΟΔΑ ΒΗΜΑΤΑ θα επανέλθει στην πρότερη κολασμένη κατάστασή του, θα γίνει δηλαδή από κλεινόν κλινικώς νεκρόν, να ο «διάβολος» της τεχνολογίας, το κινητό τηλέφωνο κτύπησε… Ήταν ένας αγαπητός φίλος που παραθέριζε οικογενειακά σε αιγαιοπελαγίτικο νησί. Αφού είπαμε τα σχετικά μιας και είχαμε αρκετές μέρες να τα πούμε μου είπε χαμογελώντας με νόημα:

– Να σου πω έναν τίτλο για τα ΑΝΑΠΟΔΑ ΒΗΜΑΤΑ;

– Να μου πεις, του απάντησα.

– Αν τα δάση ήταν τράπεζες θα τα γλύτωναν!

Και ξεκαρδίστηκε στα γέλια, καθώς άκουγα και την αγαπημένη του σύζυγο να γελάει` γέλασα κι εγώ με τον ευρηματικό τίτλο των φίλων μου.

Το σκέφτηκα, το ξανασκέφτηκα και αποφάσισα να το κάνω χρονογράφημα. Αυτό σας παρουσιάζω σήμερα, αφού πρώτα σας ευχηθώ καλό χειμώνα και ας αφήσουμε τις μαϊμουδιές που λέμε καλό φθινόπωρο… Τα βαριά βήματα του χειμώνα ήδη ακούγονται. Ας παρακαλέσουμε την Παναγιά, μιας και ο Αύγουστος είναι ο μήνας Της, να πρεσβεύει ώστε να περάσει κι αυτός ο Χειμώνας όπως τόσοι και τόσοι και να μη βρει την ανθρωπότητα ο ατέλειωτος χειμώνας των γεωπολιτικών φαινομένων και καταστάσεων…

Σήμερα, που γράφω το παρόν, η πανέμορφη Ζάκυνθος καίγεται για Τρίτη μέρα, στην περιοχή του Ναυαγίου – στο ναυαγημένο τσιγαράδικο, καπετάνιος ήταν ο κουνιάδος της αείμνηστης αδελφής μου. Αυτό έμελλε να κάνει τη Ζάκυνθο πασίγνωστη, τουριστικά, διεθνώς, προς όφελος  της εθνικής οικονομίας– ενώ μέχρι στιγμής οι εμπρηστές, αποδεδειγμένος εμπρησμός σύμφωνα με ΜΜΕ, παραμένουν ασύληπτοι!

Τα δάση προσφέρουν αδιακρίτως ζωή και πλούτο, σε αντίθεση με τις τράπεζες που προσφέρουν, σύμφωνα με τις έξωθεν-άνωθεν εντολές, τα χρόνια των Μνημονίων, μιζέρια και θάνατο. Αυτοκτονίες κ.λ.π. Οι τράπεζες λοιπόν, ναοί της Νεοταξικής και Νεοφιλελεύθερης πολιτικής, η οποία μας σερβίρεται στις ανθρώπινες μάζες άλλοτε ως δεξιά και άλλοτε ως αριστερά σε βασιλευόμενες ή αβασίλευτες δημοκρατίες,  ξοδεύουν αστρονομικά ποσά, από τα θεμιτά και αθέμιτα υπερκέρδη τους για την προστασία τους. Κάμερες, συναγερμοί, σεκιουριτάδες, θωρακισμένες πόρτες, η Αστυνομία στις τράπεζες καταφθάνει σε λίγα λεπτά και πολλά άλλα.

Τα όντως κακόμοιρα δάση περιμένουν την προστασία από το Κράτος και τους πολίτες. Δηλαδή, με λίγα λόγια, έχουν εγκαταλειφθεί στη ζοφερή μοίρα τους! Οι πολιτικοί, ανεξαιρέτως όσοι κυβέρνησαν και κυβερνούν, είναι σε ρόλο ξένου ανταποκριτή και καρβουνοεπενδυτή. Να, βγάλαμε καινούργια ορολογία «καρβουνοεπενδυτής» είναι ο πολιτικός που επενδύει στα απανθρακωμένα δάση, κάνοντας ως αντιπολιτευόμενος έντονη πολιτική κριτική στην κυβέρνηση για να κυβερνήσει αυτός. Όταν όμως ο αντιπολιτευόμενος «καρβουνοεπενδυτής» γίνει κυβέρνηση, οι εμπρηστές συνεχίζουν να εφαρμόζουν την παροιμία «παλιά μου τέχνη κόσκινο», το Κράτος να μην ανταποκρίνεται σε βαθμό κακουργήματος, για να μην πω σε βαθμό εσχάτης προδοσίας και ο πρώην κυβερνήτης ως αντιπολιτευόμενος σε ρόλο «καρβουνοεπενδυτή» και ούτω καθεξής…

Ε… σας παρακαλώ, μην αρχίσετε να βρίζετε τους κακούς Εβραίους που ελέγχουν τις τράπεζες, τους αχρείους πολιτικούς που ρημάζουν τον τόπο, τους άθλιους καπιταλιστές που γεμίζουν τα βουνά με μπετόν και άχρηστα, πλέον, σιδερικά (ανεμογεννήτριες) προς χάρη της πράσινης ανάπτυξης ή της κονόμας – μετά την καρβουνοποίηση της η Πάρνηθα γέμισε ανεμογεννήτριες– Επίσης μη βρίζετε τις εχθρικές ξένες δυνάμεις (ΜΙΤ, ΟΥΤΣΕΚΑ κ.λ.π.) εστιάστε στην πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα κυρίες και κύριοι, πιστεύω πως είμαστε όλοι εμείς οι πολίτες και ξέρετε γιατί;

Διότι: Ποτέ δεν κατεβήκαμε σε ένα πανελλήνιο  συλλαλητήριο μπροστά στο Κοινοβούλιο, όχι για οικονομίστικους λόγους, αλλά για να αναγκάσουμε το Κράτος να προστατέψει ουσιαστικά το δασικό μας πλούτο (υποχρεωμένο και από το Σύνταγμα).

Διότι, με απειροελάχιστες εξαιρέσεις, δεν οργανώνουμε ομάδες με τους χιλιάδες συλλόγους μας για να περιφρουρήσουμε τα δάση μας, τις ζωές μας και τις περιουσίες μας. Όταν που και που συλλαμβάνονται μερικοί εμπρηστές και για νομικούς λόγους, που δεν γνωρίζω, αφήνονται ελεύθεροι!

Αν θέλουμε όντως να περισώσουμε ό,τι απέμεινε οφείλουμε να απομακρυνθούμε με ΑΝΑΠΟΔΑ ΒΗΜΑΤΑ από τον εκφυλισμό του Μάτριξ και να αρχίσουμε δράση όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *