ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΕΥΦΥΪΑΣ Η ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑΤΩΝ

 

 

Συνέχεια από προηγούμενο

Μετ΄ ολίγον είδομεν μεγίστην σφαίραν με μίαν τεράστιαν επιγραφήν Άρης. Δεν εβραδύναμεν να εννοήσωμεν περί τίνος επρόκειτο. Ο Άρης, ο πλανήτης Άρης, περί του οποίου τόσος καυγάς γίνεται, βρίσκεται πλησίον μας. Τον παρετήρησα με περιέργειαν και είδον επ΄αυτού μεγάλας πόλεις, μέγαρα, τραμ, αυτοκίνητα, πρόβατα, ίππους, ημιόνους, ανθρώπους, κ.τ.λ. Δύο μάλιστα εκ των τελευταίων παρετήρουν προς το μέρος μας, ως να μας επερίμεναν Εφ΄όσον επλησιάζαμεν, η Γη ηλάττωνεν την ταχύτητά της, εις τρόπον, ώστε, όταν εφθάσαμεν πλησίον των δύο Αρειανών, εστάθη αποτόμως. Εν τω μεαξύ οι φοιτηταί έιχαν αρχίσει φιλολογικήν συζήτησιν. Το τι επηκολούθησεν ευκόλως εννοείται, τα κτυπήματα έπιπτον βροχηδόν. Εις τον καυγάν έλαβον μέρος και οι άλλοι επιβάται. Παν πράγμα κινητόν εκσφενδονίσθη κατά της κεφαλής του πλησίον. Είς μάλιστα εκ των εριζόντων, αφου εξήντλησεν όλα τα μέσα, αφήρεσεν τα υποδήματά του, τα οποία ευαγγελικώτατα εξεσφεδόνισε κατά της κεφαλής των άλλων. Οι Αρειανοί γελώντες, παρηκολούθουν τον καυγάν. Περίεργον όμως πράγμα, πως μόνον από τον καυγά να ηννόησαν την εθνικότητα των εριζόντων και απετάνθησαν προς ημάς Ελληνιστί. Ο πρεσβύτερος μάλιστα εξ αυτών μας επλησίασεν και ενώ ο καυγάς είχεν τελειώσει, μας απηύθηνεν το ακόλουθον λογύδριον: «Μου είναι αδύνατον να εννοήσω τι λογής άνθρωποι είσθε εσείς, οι κατοικούντες επί της Γης, ο Θεός σας επλόυτισε με θαυμάσια δώρα, αλλά δεν γνωρίζετε να τα μεταχειριστείτε. Αφήνω τον Παράδεισον από τον οποίον εξώσθητε λόγω ηληθιότητός σας, αφήνω τα τόσα άλλα και σας λέγω ότι έχομεν τόσα έτη, που σας κάμνομεν σήματα και σας ειδοποιούμεν και εσείς αγρόν αγοράσατε. Αλλά τι κάθημαι και σας λέγω! Εσείς σταυρώσατε τον Χριστόν. Προκοπήν περομένομεν από σας: Απορώ πως αυτή η γη δεν εξήμεσεν πυρ και λάβαν να σας κατεκαύση, ή πως ο πανάγαθος Θεός δεν έκανε δεύτερον κατακλυσμόν.

Άγρια πρόγκα εκ μέρους των φοιτητών, οίτινες ησθάνθηκαν την φιλοτιμίαν των, ως κατοίκων της Γης, καιρίως προσβαλλομένην, από τους τελευταίους λογους του ρήτορος. Άλλ΄ εκείνος παριωρίσθη, να σείση μελαγχολικώς την κεφαλήν, ως να έλεγεν: «Άφες αυτοίς ,Κύριε, ου γαρ όίδασι τι ποιούσι!». Ε κείνην την στιγμήν είς εκ των επιβατών, οργισθείς, ηθέλησεν να πηδήσει εκ του σιδηροδρόμου διά να δώσει έν μικρόν μάθημα εις τους θρασείς και αφιλόξενους αυτούς ανθρώπους. Αλλά την τελευταίαν στιγμήν παρετήρησε ότι του έλειπον τα υποδήματα, τα οποία τα είχε  εκσφενδονίσει κατά την μάχην και τα οποία κάποιος φαίνεται εκ των άλλων επιβατών εθεώρησε καλόν να υπεξαιρέση, συλλογισθείς ότι έν ζεύγος υποδημάτων απαιτεί ουκ ολίγα κατά την παρούσαν εποχήν. Και η Γη εξεκίνησε συνεχίζουσα το αιθέριον ταξείδιόν της. Μετ ΄ολίγον νέος κόσμος παρουσιάσθη στους οφθαλμούς μας. Αλλά περίεργον! Επί της σφαίρας εκείνης κατώκουν μόνον τετράποδα, πρόβατα, έλαφοι, βόες, ίπποι, όνοι, προ πάντων όνοι και όλα τα τετράποδα, τα υπάρχοντα και μη υπάρχοντα εις τα ζωολογικά μουσεία της Γης. Τότε εις εκ των επιβατών, δικηγόρος το επάγγελμα προσεπάθει να πείση τους άλλους, ότι αυτά, τα οποία εβλέπομεν ήσαν άνθρωποι. Και ίσως είχεν εν μέρει δίκαιον, διότι και επί της Γης, πολλά τετράποδα παρουσιάζονται υπό μορφήν διπόδων.

Ενώ λοιπόν προσεπάθει να πείση και τους άλλους ότι έβλεπεν μεγίστην ομοιότητα μεταξύ αυτών και των όνων, οι οποίοι έβοσκον ειρηνικώς, η θύρα άρχισε να ανοίγηται. Ήτο προφανώς ο εισπράκτωρ! Και οι μεν άλλοι, προεξαρχόντων των φοιτητών, έσπευσαν δι΄ ευνοήτους λόγους να κρυφθούν υπό τα καθίσματα, εγώ δε να εξυπνήσω με τας ιδέας μου περί αστρονομίας και κινήσεως των ουρανίων σωμάτων πολύ μεταβεβλημένας.

 

 

 

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *