Αύγουστέ μας με τα Φεγγάρια σου!

κανατσελη ελενη

Το φεγγάρι του Αυγούστου δεν είναι μόνο το πιο μεγάλο, και το πιο όμορφο. Είναι κάτι το φανταστικό. Είναι ένα χιλιοτραγουδισμένο ποίημα. Είναι το φεγγάρι του Καλοκαιριού και του έρωτα. Πόσοι δεν έχουν νιώσει το φως του να ξετρυπώνει τις πλέον ιδιαίτερες στιγμές τους; Αύγουστος! Ο μήνας των διακοπών, της ελεύθερης ζωής και της ανέμελης σκέψης.

Αυγουστιάτικη Πανσέληνος! Ένας νυχτερινός ήλιος! Ανεξάρτητα αν τώρα με τα πολύ σφιγμένα οικονομικά και τη λιτότητα στην οποία μας έχει ρίξει το ευρώ δεν θα μπορέσουμε να γευτούμε όπως εμείς θέλουμε αυτές τις εξαίσιες νύχτες. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι δεν γλιτώνουμε και από αυτές τις γλυκανάλατες βραδιές που μας έχουν συνηθίσει οι διάφοροι Δήμοι και κυρίως ο Δήμος της Αθήνας όλα τα τελευταία χρόνια. Κάποιοι πιστεύουν δηλαδή ότι πρέπει τις όμορφες Αυγουστιάτικες βραδιές με την πανσέληνο να μας μαντρώνουν σε ελεγχόμενες παραλίες ή σε περιορισμένους αρχαιολογικούς χώρους, πλατείες πάρκα, στάδια.

Όλα στο βωμό του καταναλωτισμού της φτηνής διασκέδασης και της υποκουλτούρας. Σεβασμός μηδέν και σε κανένα. Αφήστε μας επιτέλους βρε παιδιά να ζήσουμε και λιγάκι σαν Έλληνες. Όχι μόνο εμείς αλλά και οι τουρίστες απαιτούν Ελληνική ζωή και χάρη.

«Άστε μας και λιγάκι ήσυχους στους ρεμβασμούς, τις ξένοιαστες βραδιές με τις νωχελικές στιγμές της περισυλλογής και της ευχαρίστησης!!» πρέπει να λέμε κάθε στιγμή στους κάθε είδους αρμόδιους που μας χαλούν την ομορφιά της φύσης και της ζωής! Σε όλους αυτούς που εισάγουν τα αποκαΐδια, τα κάθε είδους σκουπίδια και την καταπίεση επιζητώντας φορτικά, από τους όποιους ονειροπόλους υπάρχουν ακόμα, να πάψουν να οραματίζονται και να χαίρονται τις πανοραμικές μικρές, βραδινές απολαύσεις. Εμείς θέλουμε να πάρουμε το ταίρι μας, την οικογένειά μας, τα παιδιά μας, και να περπατήσουμε ξυπόλητοι στην άμμο ή να πιαστούμε ρομαντικά χέρι – χέρι και να καθίσουμε σ’ ένα ήσυχο βραχάκι, μακριά από την αδιακρισία των υπολοίπων. Γιατί θα πρέπει πάντα να μας το χαλάνε; Μας θέλουν να γινόμαστε ξένοι και η μοναξιά να συνθλίβει την ψυχή μας.

Περνούν αυτό το Καλοκαίρι, που θεωρείται από τα ζεστότερα, τόσες και τόσες μέρες που οι θερμοκρασίες αγγίζουν παράλογα νούμερα. Πηγαίνουμε το Πρωί στη δουλειά και η ατμόσφαιρα γίνεται κόλαση. Υπάρχουν και αυτά τα εργοτάξια σε κάθε γωνία του Πειραιά που σε κάνουν να αναπνέεις τη σκόνη και το καυσαέριο της ζωής σου. Έρχεται όμως το σούρουπο και αρχίζει να δροσίζει, γιατί να μην απολαμβάνουμε τις στιγμές αυτές που το φεγγάρι συναντιέται με τις τελευταίες αναλαμπές του ήλιου; Είναι πολύ ωραία η ζωή για να την αφήσουμε να πηγαίνει ανεκμετάλλευτη!

Οι Θεοί ευλόγησαν αυτό το τόπο και τον έκαναν Παράδεισο. Του έχουν δώσει όλα τα καλά γιατί να στερούμαστε την απόλαυση των μικρών επιθυμιών μας; Αναγκαζόμαστε να υπομένουμε στωικά τις παράλογες επιθυμίες και στο τέλος αγανακτούμε αποκαμωμένοι. Και όμως φέτος πολλοί από μας, δεν θα πάνε διακοπές θα κάτσουν σπίτι, θα βγουν στις αυλές ή στους δρόμους και θα αρχίσουν μια ατέλειωτη ρομαντική κουβεντούλα με τους γειτόνους τους και θα περάσουν πολύ καλύτερα από αυτούς που θα φύγουν για διακοπές. Αν μάλιστα δούμε τις ταλαιπωρίες που έχουν όσοι πάνε στα νησιά, σίγουρα θα αισθάνονται ακόμα ομορφότερα που δεν επιχείρησαν να βγούν έξω από την πόλη τους.

Ελένη Κανατσέλη

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *