Για την γιορτή της μάνας!

Γράφει η Νίκη Μιχαήλ Κατσικάδη

κατσικαδη νικηΜέσα στα υψηλά και τα μεγάλα είναι και η έννοια της προσφοράς.

Και ποια προσφορα μπορεί να είναι ποιο μεγάλη από αυτήν που τα Κρείττω  ερρύει ;

Η αθάνατη φυλή μας, έχει στήσει την Ιερότερη παράδοσή της, στο ζενίθ του Ανθρώπινου σεβασμού. Από τους χριστιανικούς αιώνες και την ύφανση της  σάρκας του θεού, από τον ναό της Σάντα Μαρία της Ρώμης έως σήμερα. Κάτω απ ο τον ουρανό της αθάνατης Μάνας Ελλάδας και τη σκέπη της ωραιότερης θρησκείας του κόσμου, εδώ στην ανθισμένη αγκαλιά της μάνας γης. Και μέσα στην αίσθηση του είναι μας, η Μάνα κατοικεί. Ο ίσκιος, η ζεστασιά και η σοφίας της βασιλεύουν. Η σκέψη τρέχει μες στον θρον της ψυχής της, σε κάθε τραγούδι. Κέντρο κάθε υπόθεσης η Μάνα!  Πόνος καρδιάς η απουσία και ο χαμός της.  Μάνα Ελληνίδα Ηρωίδα, τη Ζωή μας σου χρωστάμε αλλά και η εθνική μας ζωή είναι η γαλάζια αγκαλιά σου!  Μοτίβο ουράνιας μουσικής αναδυομένη αγίων κυμάτων.  Των αγώνων σου τ’ αραβουργήματα, παιρνούν το τούνελ του πόνου, για να βλέπουν την μορφή Του Θεού μες στον χρόνο όπου οι ρίζες πετούν κλώνους και δίνουν νέες ζωές.!

Το πυροφάνι της ψυχής θα ανάψει. Και πάνω στους ταυτάδες των νεραϊδογέννητων θαλασσών της Μάνης.  Στα βουνά της γης των θεών.  Ηρώισσα, Λάκαινα, λαικής Συνείδησης εξόρμισες με το κρασί της Μονεμβασιάς στου νου το μεθύσι: ηττήθηκαν Δυναστείες και Ιάγοι.  Στις ανθισμένες Ελιές βρήκες το υπερβατικό της αξίας της πραγματικότητας, ακροβατώντας. κόντρα στους Ιερόσυλους έστησες Πολιτείες.  Κέρδισες την φωνή του πενταγράμμου,  την μορφή των Αγγέλων, και πήρες την άνοιξη ολάνθιστη, με του θέρου το Δρεπάνι.

Ο,τι και αν πω Αγια μορφή. Ποτέ δεν θα είναι όλο.

Αυτό που θα εξέφραζε τον Θεικό Σου ρόλο.

Μα κείνη την πικρή στιγμή, που μπόρα θα ξεσπάσει.

Ένα μονάχα μέτρα.

Το κλάμα μου θα σπάσει.

Του τάφου σου την πέτρα.!

 

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *