Δεν έχω αμφιβολίες

μάλκοβιτς«Δεν ανατράφηκα ώστε να είμαι το είδος του ανθρώπου που έχει αμφιβολίες».

«Στις ταινίες είσαι ένα προϊόν. Και αν είμαι ένα προϊόν, τότε είμαι μια σάλτσα ταμπάσκο. Σίγουρα δεν είμαι το άτομο που λέμε ότι είναι μια πίτα του βοσκού. Έτσι είναι τα πράγματα».

«Με ελκύει ένας χαρακτήρας με έλλειψη ανθρωπιάς. Οι άνθρωποι δίνουν κάποιες δικαιολογίες όταν είναι κακοί ή σαδιστές, αλλά πιστεύω ότι απλά δείχνουν έλλειψη ανθρωπιάς και ανησυχίας για τους άλλους. Τέτοιοι χαρακτήρες τραβάνε το κοινό αλλά εγώ τους μισώ. Είναι παράξενο».

«Έχω ζήσει στην Ευρώπη περίπου 12 χρόνια και παρατήρησα ότι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν οι Ευρωπαίοι είναι να πιστεύουν ότι η Αμερική δεν έχει καθόλου πολιτισμό. Αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος που οφείλεται σε αλαζονεία ή κόμπλεξ, το οποίο δημιουργείται από το γεγονός ότι η Αμερική θεωρείται πολύ δυνατή. Ένα καλό ποσοστό μεγάλων συγγραφέων, ποιητών, καλλιτεχνών, μουσικών, ζωγράφων, σκηνοθετών, ηθοποιών, σεναριογράφων έχουν γεννηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσα σε έναν με δύο αιώνες».

«Δεν είμαι κυνικός. Απλά παραθέτω ένα γεγονός. Όλες οι γνώσεις των περισσότερων σκηνοθετών είναι για άλλες ταινίες. Όταν περιγράφουν κάτι το περιγράφουν σε σχέση με άλλες ταινίες. Για αυτό έχουμε τόσες πολλές επαναλαμβανόμενες ταινίες, οι οποίες μοιάζουν με άλλες ταινίες. Αλλά δεν είμαι κυνικός. Κάποιες από αυτές τις ταινίες τις βλέπω».

«Επειδή παίζω στο θέατρο τόσο καιρό, δεν υπάρχουν πολλά να μάθω για την υποκριτική στο θέατρο. Αλλά υπάρχουν πολλά να μάθω για την υποκριτική στον κινηματογράφο. Δεν είναι ότι δεν μπορώ να το κάνω, αλλά δεν νιώθω ποτέ ότι είναι αρκετά καλό. Σχεδόν πάντα νιώθω ότι είμαι ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο σε μια διαδρομή για go-cart».

«Στο σινεμά όλα έχουν να κάνουν με το τι φαίνεται να είναι. Στο θέατρο δεν μπορείς να ξεγελάσεις, αλλά στις ταινίες μπορείς να προσποιηθείς οτιδήποτε. Μπορείς να προσποιηθείς τη χημεία μεταξύ των ανθρώπων. Μπορείς να υποκριθείς τον έρωτα, την αγάπη, τις εκρήξεις, τα σπέσιαλ εφέ, τον τρόμο…»

«Επικεντρώνεσαι στο πως βλέπει τον κόσμο ο χαρακτήρας που υποδύεσαι. Και αν έχεις ταλέντο, επικεντρώνεσαι στο τι κάνει ο χαρακτήρας για να πάρει αυτό που θέλει, στο τι κάνει όταν δεν ξέρει τι θέλει, στο πως φαίνεται και ακούγεται και αντιδράει. Δεν πάω να αγοράσω μια ψεύτικη μύτη κάθε φορά που διαβάζω ένα σενάριο. Δεν χάνω ούτε παίρνω 20 κιλά. Αλλά σκέφτομαι για τέτοια πράγματα. Έχω υποδυθεί έναν ή δύο ρόλους με μονόκλ. Απλά μου φαίνεται ότι τα μονόκλ και τα μπαστούνια είναι χρήσιμα μόνο όταν βοηθούν την ερμηνεία».

Τζον Μάλκοβιτς

Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Παραγωγός, Σχεδιαστής Μόδας

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *