Ελεύθερη άποψη.Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΜΟΙΡΑ ΤΩΝ 283 ΑΝΑΠΗΡΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ “ΟΙ ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΤΕΣ ΦΑΛΑΓΓΕΣ” ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΓΚΡΟΜ ΤΟΥ 1943

Η ναζιστική θηριωδία, έναντι του λαού μας, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο βαρβαρότητας.

ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑ1Ανατρέχοντας στα τότε γεγονότα, σε πολλά σημεία αναλογικά, θυμίζει τη σημερινή στάση μίσους, της μόνο στα λόγια εταίρου ή ‘συμμάχου’ μας, Γερμανίας, που παρέχει απροκάλυπτα υποστήριξη στα φαύλα της Τουρκίας, του άτυπου αυτού εργοταξίου μιας υποκριτικής πλέον Ενωμένης Ευρώπης.

Με την στήριξη της Γερμανοκρατούμενης Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Τουρκία απειλεί ευθέως και συνεχώς, την εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας, ενώ ύπουλα δημιουργεί επί μια τουλάχιστον δεκαετία πριν, επικίνδυνες αλλαγές στην εθνολογική σύνθεση της χώρας μας. Ταυτόχρονα, με τις ανορθόδοξες επιλογές της, η Ευρώπη, παραπαίει και ολισθαίνει επικίνδυνα πολιτιστικά, κοινωνικά και αξιακά, όπως ο τοξικομανής, προχωρά προς το θάνατο, εισάγοντας δηλητμπουκουβάλα φωτό 1ήριο στον οργανισμό του.

Η Ευρώπη, πλησιάζει πάλι, στο οριακό σημείο, που βρέθηκε 80 χρόνια πίσω, όταν οι ελεύθεροι λαοί πολεμούσαν το σκοτάδι του ναζισμού. Ήταν τότε, που η Ελλάδα, χάρισε με το αίμα των παιδιών της, την πρώτη νίκη, στον Ελεύθερο Κόσμο, μια νίκη, που ποτέ δεν της αναγνωρίστηκε από τους σημερινούς συμμάχους, που φάνηκαν και τότε, αναξιόπιστοι και μικρονοϊκοί οπαδοί, της κουλτούρας της κάθε λαμπερής πεντάρας, θιασώτες των τμπουκουβάλα φωτό 2οκογλύφων και ξιπασμένοι αμόρφωτοι λουστραρισμένοι τενεκέδες, να ηχούν με δανεική πολιτιστική παράδοση, βρίζοντας τον ιδιοκτήτη της.

Έτοιμοι, να ξεπουλήσουν τον Παρθενώνα, για κάποια κιλά χρωματιστό χαρτοπολτό, που θα περάσει μαζί με το Αζέρικο αέριο στην Γερμανία, μέσα από τα εδάφη της Τουρκίας, να σκεπάσει το χρυσό της Ιωνίας, εκεί, που βρίσκεται θαμμένος…

Η Ευρώπη της άπληστης Δύσης, που χτίστηκε από τη λεηλασία του Ελληνικού Βυζαντίου, με όσα εκείνο είχε κληρονομήσει. Όπως ο κάθε νεόπλουτος αυτόκλητος κληρονόμος, επιθυμεί να εξαφανίζει τα ίχνη της απλυσιάς του, πριν τις αρπαγές, που διέπραξε, έτσι προσπαθούν να εξαφανίσουν την φυλή μας, χρησιμοποιώντας ως όπλα τη διχόνοια και την εκ των έσω πολιτική γεφύρωση, με ξένα συμφέροντα, τα νέα μας “αφεντικά”.

Ειπώθηκε ότι υπεύθυνος για την πείνα του χειμώνα του 1940-41, υπήρξε μόνον, ο ναυτικός αποκλεισμός των συμμάχων μας… Και κάποιοι το πιστεύουν!

Ωστόσο οι λαμπροί απόφοιτοι ξένων μεγαλόσχημων Πανεπιστημίων, ουδόλως, αναφέρουν την έκθεση του Πανεπιστημίου του STANFORD, όπου με ακρίβεια περιγράφεται η αιτία του λιμού, που με συγκεκριμένο σχέδιο αφάνιζε τον Ελληνισμό, κατά τα έτη της Κατοχής. Στην Ελλάδα, οι κατακτητές, Γερμανοί, Ιταλοί και Βούλγαροι, διαχώρισαν περιφέρειες Γερμανικής, Ιταλικής κατοχής αλλά και Βουλγαρικής και Ιταλικής προσάρτησης. Η χώρα, είχε διαιρεθεί σε μικρότερους τομείς, μεταξύ των οποίων κάθε μεταφορά αγαθών ή πληθυσμού, ήταν αυστηρά και με ποινή θανάτου, απαγορευμένη. Έτσι ήταν αδύνατον να μεταφερθούν τρόφιμα, ιδιαίτερα σε μη αγροτικές περιοχές, ή αγαθά από τη μία στην άλλη περιφέρεια, όπου υπήρχαν ανάλογες ελλείψεις. Ο κατακερματισμός αυτός, διευκόλυνε την αρπαγή της παραγωγής, αλλά και την αδυναμία τροφοδοσίας από τη μία αγροτική περιοχή στην άλλη και προς τις μεγάλες πόλεις, όπου ο λιμός υπήρξε εντονότατος.

Πόσοι γνωρίζουν σήμερα, ότι, εκτός από Γερμανία, Ιταλία, Βουλγαρία και η Αλβανία, είχε συμμαχήσει με την Ιταλία και ο στρατός της πολέμησε στο πλευρό των Ιταλών, εναντίον της Ελλάδος;

Η νίκη στο Ελληνοϊταλικό μέτωπο, υπήρξε αποτέλεσμα αιματηρών μαχών, κάτω από αντίξοες συνθήκες, ελλείψεις, αριθμητική και υλικοτεχνική υπεροχή του εχθρού. Ήταν μια νίκη ψυχών και σωμάτων, που πρέπει να εξιστορείται, να διδάσκεται και να σηματοδοτεί τις αρετές αλλά και τους προαιώνιους εχθρούς του λαού μας, που δεν αλλάζουν στο πέρασμα του χρόνου.

Ένας ευφυής μελετητής της ιστορίας, διαβάζοντας από έργα και γραπτά κάθε λογής “αμελέτητων”, που παραχάραξαν πλαστογραφώντας την ιστορία, σπιλώνοντας όσους την έγραψαν με το αίμα τους, δεν είναι δυνατό να εξαπατηθεί. Αλλά πόσο είναι πλέον το ποσοστό των Ελλήνων, που δεν βαριούνται να σκέπτονται; (Σίγουρα κάτω από 5%…).

Ένα σωρό ανακρίβειες λοιπόν, επιστρατεύτηκαν, προκειμένου να αμβλυνθούν οι εντυπώσεις, εναντίον των δυνάμεων του Άξονα, που αιματοκύλισε την Ευρώπη. Όποιος λησμονεί την ιστορία είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει, το ίδιο κι εκείνος, που διδάσκεται στρεβλώσεις και τις καταπίνει αμάσητες.

Αλλά ας επιστρέψουμε στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής. Η μεγάλη στρατιά των ηρώων, του μετώπου, έχει επιστρέψει στις εστίες τους, με σημαντικές απώλειες, το βαρύ χειμώνα του 1941. Σύμφωνα και πάλι με τη μελέτη του Stanford, οι νεκροί του Ελληνοιταλικού πολέμου αγγίζουν τους 15.700, ενώ του Ελληνογερμανικού τους 8000 άνδρες. Αξίζει να σημειωθεί επίσης, ότι μόνον από εκτελέσεις των Βουλγάρων, τα θύματα έφθασαν τις 40.000, ενώ από εκτελέσεις Γερμανών και Ιταλών, έχασαν τη ζωή τους 30.000 Έλληνες. Η έκθεση του Αμερικανικού Πανεπιστημίου είναι άκρως ενδιαφέρουσα και σε αποτίμηση υλικών ζημιών, αλλά δεν είναι της παρούσης να αναλυθεί.

Οι ανάπηροι πολέμου, υπήρξαν πρόσωπα που κυκλοφορούσαν, έως τη δεκαετία του 1980, ως ενεργά μέλη της κοινωνίας. Κάποιοι, φορούσαν προσθετικά μέλη, άλλοι κυκλοφορούσαν με δεκανίκια και το πανταλόνι τσακισμένο στο σημείο, όπου τελείωνε το ακρωτηριασμένο μέλος. Σε πολλούς, είχαν δοθεί άδειες περιπτερούχων, ενώ άλλοι, λιγότερο τυχεροί, που είχαν χάσει το φως τους, σπάνια εύρισκαν εργασία.

Αναφέροντας όσους κατάφεραν να επιβιώσουν, δεν πρέπει να λησμονηθούν, όσοι υπέφεραν μετά την επιστροφή τους δεινά, από τα τραύματα τους, που τους ανάγκαζαν να  παραμένουν υπό τραγικές συνθήκες ελλείψεων, στα νοσοκομεία της Αθήνας και του Πειραιά. Υπολογίζεται ότι κατά τη διάρκεια της κατοχής, νοσηλευτήκαν πάνω από 15000 τραυματίες – λαβωμένοι αετοί, οι οποίοι από την πρώτη στιγμή, εντάχθηκαν σε αντιστασιακές οργανώσεις. Έδωσαν το δυναμικό παρόν, σε όλες τις εθνικές επετείους και σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. Κατά την πρώτη επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, του 1941, έκπληκτοι οι κατακτητές, διέκριναν φοιτητές και πλήθος αναπήρων πολέμου, πάνω από 2000 άτομα, να καταθέτουν στεφάνια στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου, με κίνδυνο της ζωής τους, διότι υπέστησαν την οργή και το μίσος τους…

Μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών, μέρος του οπλισμού τους, μεταφέρθηκε στα Νοσοκομεία της Πρωτεύουσας κι από εκεί, σε αντιστασιακές οργανώσεις, μέσω των οργανώσεων των αναπήρων. Οι Γερμανοί, που από δωσίλογους και κατασκόπους, πληροφορούντο τα πάντα, υπήρξαν ιδιαίτερα σκληροί και όπως πάντοτε ΒΑΡΒΑΡΟΙ, προς τους πρώην συμμάχους τους, μάλιστα υποχρέωσαν τους Ιταλούς αιχμαλώτους, αφού τους αφαίρεσαν χιτώνια και πανταλόνια, να παρελάσουν γυμνοί κι εξευτελισμένοι, μέσα στο κρύο, στους δρόμους της Αθήνας. Σε αντίθεση με ήθη κι έθιμα, που παραπέμπουν σε ψυχισμό Ούνων, την εποχή, που κοιμόντουσαν στα δέντρα, οι Έλληνες, που παρακολουθούσαν, τήρησαν σιγή κι αξιοπρεπή στάση έναντι των Ιταλών, γεγονός, που προκάλεσε αίσθηση και στον τύπο της εποχής.

Το μένος των αρχών κατοχής αλλά και της Κυβέρνησης των δωσίλογων, έφθασε στο αποκορύφωμα του, στις 30 Νοεμβρίου 1943, όταν πάνω από 1000 οπλισμένοι στρατιώτες συνέλεξαν με τον πλέον επαχθή και βάρβαρο τρόπο από 19 νοσοκομεία, αναπήρους, σπάζοντας τεχνητά μέλη πάνω στα βασανισμένα κορμιά τους, σέρνοντας κάτω ακρωτηριασμένους, που αιμορραγούσαν, χτυπώντας και κλωτσώντας. Μετέφεραν σε καμιόνια, περί τους 1300,  τραγικούς τραυματίες στο Ορφανοτροφείο Χατζηκώνστα και στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Παρά τις διαμαρτυρίες του Ερυθρού Σταυρού, από εκείνους, έγιναν 283 εκτελέσεις, όπως αναφέρεται. Από το γεγονός αυτό, εμπνεύσθηκε τότε, ο σπουδαίος Φωκίων Δημητριάδης, στο σκίτσο, που παρατίθεται, με τίτλο, “ Στην την πρώτη γραμμή ξανά…”.

Δεν πιστεύω ότι υπήρξε ποτέ, γλαφυρότερο πενάκι, από εκείνο του αείμνηστου Φωκίωνος Δημητριάδη. Τα σκίτσα του, αποτελούν σπάνια ντοκουμέντα -μαρτυρίες, για τις μαύρες ημέρες, της Κατοχής.

Να μην λησμονούμε, για να μην ξαναζήσουμε, τη φρίκη, από όσους ακόμα και σήμερα, αρνούνται να αποζημιώσουν το λαό ετούτο, που κατέστρεψαν την εποχή εκείνη. Μόνον, από την έκθεση του Πανεπιστημίου STANFORD και χωρίς να αποτιμάται το Κατοχικό Δάνειο, η υλική ζημιά της Ελλάδος, αποτιμήθηκε (με τα τότε δεδομένα), σε 13,7 δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό μυθικό για την εποχή εκείνη. Από αυτά, καταλογίσθηκαν απαιτητά, από τη Γερμανία, τα 9,9 από την Ιταλία, τα 3.1 και από τη Βουλγαρία, τα 0,7. Η μελέτη αυτή, είναι απολύτως αξιόπιστη. Δεν γνωρίζω πόσο αποτιμήθηκε το αίμα, που χύθηκε, αλλά είμαι σε θέση να διακρίνω την αναλγησία των κακοπληρωτών και αληθινών απατεώνων.

Και να μην λησμονούν, στη Γερμανία και οι εδώ φίλοι τους, ότι από την Ελλάδα και τους “τεμπέληδες”, όπως μας χαρακτηρίζουν, πήραν εργάτες για να ξανακτίσουν τη χώρα τους με Αμερικανικά κεφάλαια, όταν η Ελλάδα, έσκαβε ακόμα τους τάφους των παιδιών της, δίχως στήριξη, αιμορραγώντας συνεχώς, μέχρι σήμερα, γιατί οι ηγέτες της το επιτρέπουν, για λόγους, που οι ίδιοι γνωρίζουν.

Μαρία Μπουκουβάλα

Ιατρός

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *