Ελεύθερη Άποψη…ΠΟΙΟΣ ΧΑΙΡΟΤΑΝ ΤΗ ZΩΗ ΚΑΛΥΤΕΡΑ; Ποιά ήταν περισσότερο ευτυχισμένη;

Μπουκουβάλα-ΜαρίαΗ γιαγιά σας, που ήταν κυρία κι αρχόντισσα στο σπίτι της, ή οι σημερινές -τάχα-φεμινίστριες, που κάνουν ένα παιδί το πολύ και μετά από εκατό εξωσωματικές, στα 45-50, αφού τελειώσουν δυο- τρία διδακτορικά και τρέχουν 24 ώρες το 24ωρο για τον επιούσιο;

Ε, δεν είσαι και η Μαρία Κιουρί, αγαπητή μου…. Αλλά και ποιος άνδρας ήταν περισσότερο ευτυχισμένος, εκείνος, που γύριζε στο κάστρο του κι εύρισκε τραπέζι στρωμένο, καθαρά, ήρεμα και «σεβαστικά» παιδιά, ή εκείνος, που έχει κάθε συμβία και παιδί, όπου λιμάνι και καημό κι όπου καημό και δάκρυ;

Διέλυσαν την οικογένεια, και πλούτισαν ψυχίατροι, ψυχολόγοι και φαρμακαποθήκες…

Τελικά, εκείνα τα παιδιά, που έπαιζαν με αυτοσχέδια παιχνίδια, κουκλίτσες από κουρέλια και κολυμπούσαν κρεμασμένα από μαύρες σαμπρέλες στα Βοτσαλάκια, υπήρξαν λιγότερο χαρούμενα, από τα παιδιά του πατέρα του Σαββατοκύριακου, που «παρκάρονται» σε σταθμούς και οικιακές βοηθούς, τρώνε από delivery και βυθίζονται στην τηλεόραση και το play station, να μην διακόπτουν τα ευαγή έργα των εγωιστών, που τα έφεραν σε ένα τόσο άχαρο κόσμο; Κάποτε τα παιδιά, δεν είχαν παιχνίδια. Σήμερα έχουν τα πάντα, αλλά δεν έχουν ούτε χρόνο να τα χαρούν, ούτε πρόκειται να ευτυχήσουν, χάρη στην πνευματική υπερτροφή – κονσέρβα, που τους παρέχεται στα παντός είδους φροντιστήρια – προπαρασκευαστήρια ανέργων και οικονομικών μεταναστών.

Ξεμείναμε από ιδέες και ιεράρχηση αξιών.

 

Ο ΓΛΥΦΤΗΣ, Ο ΤΡΙΦΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΤΣΙΦΤΗΣ….

Αντρέα προχώρα σε θέλει όλη η χώρα, έλεγαν κάποτε κι εκστασιάζονταν!

Παλληκάρια της φακής και τρόμος των Κολλάδων, αρχισυνδικάλες και μόνιμοι απεργοί ή αποσπασμένοι σε πολιτικά γραφεία με έξτρα οικονομικές παροχές…

Σφουγγοκωλάριοι μια ζωή, την πέρασαν στην καρέκλα σε αντίθεση με τους γονείς τους, που ίδρωναν στο χωράφι, ήταν όμως γραμμένοι στην “αλλαγή”.

Σήμερα, αφού πέρασαν πολλά μεταβατικά στάδια, αφού έχασαν τις ελπίδες, που στήριξαν στον Αλέξη, ότι θα πλήρωναν άλλοι, τη δική τους χρόνια τεμπελοαρθρίτιδα και τις κομπίνες, που  χάρισαν βίλες, τροχοβίλες, διακοπές εις τους Αστέρες και πολυτελή αυτοκίνητα, γλύφουσι άπαντες τον ελπιδοφόρο κ. Κυριάκο Μητσοτάκη…. Όσο ανεβαίνουν τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας, τόσο αυξάνεται η σιελόρροιά τους… Όχι, δεν αγάπησαν αίφνης το τέως Καραμανλικό κόμμα. Η σιελόρροια οφείλεται στην ανεξέλεγκτη όρεξή τους για χρήμα, εξουσία και φυσικά… δουλίτσες του καναπέ.

Από εκείνες, που την αξία του τενεκέ, πληρώνει για χρυσάφια ο Ελληνικός λαός, με αέναη φορολογική ληστεία υπέρ πάσης φύσεως ρεμαλιών και κοινών απατεώνων, που παραμένουν- όποια κατάσταση κι αν έλθει- στο απυρόβλητο.

Ο Γλύφτης λοιπόν, περιμένει να έρθει η ΝΔ, σύμφωνα με τις δημοκοπήσεις, που συμβουλεύεται – ναι ΔΗΜΟ -Κοπήσεις, όπως λέμε ξυλοΚόπημα, προκειμένου σαν μέγας Τσίφτης, που είναι να τρίψει τίποτα υψηλά οπίσθια, ώστε να ξαναγεμίσει τις… πολιτικές μπαταρίες του, με συνάλλαγμα. Πως είπατε; Είμαστε στο Ευρώ; Όχι κύριοι. Συνάλλαγμα λέγεται, το χρήμα, που ανταλλάσσεται με τη δική σας υποδούλωση. Εκείνος, τσίφτης κι εμείς ως κορόιδα, στωικά αναμένομε το τέλος μας, στέλνοντας τα παιδιά μας ,στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα… Εμείς απλά, στα τέσσερα.

 

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ,

ΤΟ ΜΑΤΙ ΚΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΛΗΘΙΝ ΜΑΚΡΑΝ;

Στα επείγοντα Νοσοκομείου των Πατρών, ξεψύχησε από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, άτυχος πατέρας τεσσάρων παιδιών, όταν ήρθε στα χέρια του το κατασχετήριο της κατοικίας του. Άνεργος επί σειράν ετών, δεν κατόρθωσε να αποπληρώσει το χρέος του προς τον Τραπεζικό Πολύφημο με χρήμα. Πλήρωσε όμως, με κάτι, που σύμφωνα με τους κυβερνώντες, θεωρείται πλέον φθηνό. Με τη ζωή του.

Με κάθε «λαμπρότητα» ξύλο και χημικά, στα μούτρα μικρών παιδιών, χαιρετίστηκε η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης. Ένα μήνα μετά την ανείπωτη τραγωδία στο Μάτι, η ζωή συνεχίζεται, η λήθη σκεπάζει το έγκλημα και σύντομα, όταν βρέξει, τα φερτά υλικά της περιοχής θα δημιουργήσουν πλημμύρες…

Δεν νοούνται φιέστες και γιορτές, μετά από το Μάτι, κύριοι. Ακόμα περισσότερο, δεν νοείται βία κατά των πολιτών, που διαδηλώνουν υπέρ εθνικών συμφερόντων.

Υπέρ μιας Ελλάδας, που χάνεται, μέσα σε ένα παραμύθι ακρωτηριασμένης Δημοκρατίας.

ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ, ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΝ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ;

Εθνίκι, φασίστας, χρυσαύγουλο, ακροδεξιός, ταγματασφαλίτης, δωσίλογος….

Σε είπαν και Βούλγαρο, φίλε Μακεδόνα!

Αν αγαπάς την Ελλάδα και διαδηλώνεις, κινδυνεύεις να σε περιλούσουν με το ανωτέρω «προοδευτικό» προσβλητικό μανιφέστο, σε θέση νέου υβρεολόγιου.

Ξεχύθηκε λαός, κάθε ηλικίας στους δρόμους της πανέμορφης συμπρωτεύουσας, διαδηλώνοντας για την Ελληνικότητα της ΜΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ.

Άλλη μια φορά, επαληθευτήκαν όσοι θεωρούν, ότι η Δημοκρατία στην Ελλάδα, έχει εκπνεύσει προ πολλού. Ξύλο, προπηλακισμοί, βία, κακοποίηση, απειλές, χημικά… Η αξία του πολίτη, ισοπεδώθηκε στα κράσπεδα των πεζοδρομίων.

Αυτή η χώρα δε σώζεται με τίποτα. Τουλάχιστον, δεν θα σωθεί με το πενάκι και ψήφο κάθε τέσσερα χρόνια. Το μήνυμα λέει, ούτε με τις διαδηλώσεις. Ωθούν τους πολίτες στα άκρα και τούτο, δεν είναι καλό σημάδι. Δεν είναι φρόνιμο. Ούτε Δημοκρατικό αλλά πάλι τι σχέση έχουν με Δημοκρατία, οι ξυλοδαρμοί των πολιτών; Πως να σεβαστείς όσους χτυπούν ηλικιωμένους και γυναικόπαιδα;

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΣ

ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΜΠΑΛΑΚΙ ΤΟΥ ΤΕΝΙΣ

Και τι να κάνω;

Όχι φίλε ψηφοφόρε- κερασφόρε. Όχι, σταμάτα να τραγουδάς Καζαντζίδη φεύγοντας για τα ξένα, η Στράτο Διονυσίου, με δάκρια στα μάτια… «Και τι δεν κάνω …κι εσύ μου δίνεις και μια πίκρα παραπάνω… για πληρωμή»! Αισθάνεσαι μπαλάκι του τένις. Από μπλε σε πράσινο κι από πράσινο σε μπλε. Ναι, αλλά βρέθηκες να παίζεις κομπάρσος στις δώδεκα αποχρώσεις του γκρι.

Μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσεις να πιστεύεις, όσους σου κατακερματίζουν το ηθικό, δηλώνοντας θρασύτατα ότι το σύστημα είναι… πανίσχυρο;

Μήπως πρέπει να μορφωθείς ερευνώντας, πως έφθασες φιλοξενούμενος στη γη των προγόνων σου με λιγότερα δικαιώματα κι από λαθραία τσιγάρα;

Περιμένεις να σε σώσει, όποιος ψήφισε το Μνημόνιο και δηλώνει ότι θα επαναδιαπραγματευτεί, τι ακριβώς; Το παιδί σου, που έφυγε; Τη σύνταξή σου, που έγινε αντίδωρο; Το γείτονα, που αυτοκτόνησε; Νομίζεις, ότι το δράμα, αργεί να φθάσει στην δική σου πόρτα;

Είναι δυνατόν να εμπιστεύεσαι, όσους σε κατάντησαν επαίτη των τοκογλύφων; Αν είχες εμπιστευθεί, έναν απατεώνα λογιστή να διαχειρισθεί τα οικονομικά σου και βρισκόσουν εν μέσω κατασχέσεων εξ αιτίας του, θα τον ξαναπροσλάμβανες να σε σώσει;

Θα μου πεις, έχουν χρήμα, έχουν τα ΜΜΕ στα χέρια τους, έχουν οργάνωση έχουν τα πάντα.

Θα σου απαντήσω, ότι και τα SS, είχαν οργάνωση στην Κατοχική Ελλάδα αλλά χάρη σε μερικούς γενναίους, που αψήφησαν τα θεριά και τις κατάλληλες ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ, ξεκουμπίστηκαν.

Τώρα κατά πόσο τιμωρήθηκαν, διάβασε λιγάκι για την υπόθεση Μέρτεν, μήπως και καταλάβεις, γιατί ήσουν εσύ, που ξανάχτισες την ισοπεδωμένη Γερμανία….

ΨΗΦΙΣΕΣ ΣΥΡΙΖΑ;

ΜΕΤΑ ΤΑ 70, ΚΑΛΗ ΨΥΧΗ….

Τους γέροντες ε-ξύριζα, να μειωθούν οι δόσεις…

Από στόματος Πρωθυπουργού. Η πλειονότης των συνταξιούχων, είναι άνω των 70 ετών, άρα, σύντομα, θα πληρώνουμε ολιγότερες! Να ελπίζουμε, στον Χάροντα, ώστε μετελθόντες εις τας αιωνίους μονάς, να απαλλαγούμε και από τα Μνημόνια και από το πολιτικό σύστημα της χώρας… Εν τέλει, αφού ούτως η άλλως, οι «έξω» αποφασίζουν, γιατί να πληρώνουμε χρυσούς εκλεγμένους ολετήρες; Γιατί να παίζουμε το ίδιο και το ίδιο έργο με Εκλογές αφού ούτως η άλλως, μας κυβερνούν οι δανειστές;

Ένα λοχία γρήγορα… Κάποιον τέλος πάντων, να τους μαζέψει. Όλους. Μας εξαφανίζουν μπλε, πράσινοι, γαλαζοπράσινοι και κίτρινοι κόκκοι. Σαν να είμαστε… λεκέδες.

Ένα λοχία. Ας είναι και δεκανέας. Μας κάνει. Αυτοί τουλάχιστον έμαθαν να δουλεύουν, όχι να ΜΑΣ δουλεύουν.

Μαρία Μπουκουβάλα

Ιατρός – Αντιπρόεδρος ΙΣΠ

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *