ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ

   Γράφει η Θεατρολόγος, Κριτικός Θεάτρου

                                                            ΚΑΛΛΙΟΠΗ Γ. ΡΑΠΑΝΑΚΗ

   

LA FILLE DU REGIMENT
LA FILLE DU REGIMENT

«Το Κορίτσι του Συντάγματος»

Μία όπερα αναντίρρητα απολαυστική

 

Ο Γκαετάνο Ντονιτσέττι (1797-1848) έχει συνθέσει 75 όπερες. Επιπλέον, στο πεδίο της σύνθεσης συμπεριλαμβάνονται και οι δημιουργίες του τόσο σε ορχηστρική μουσική όσο και σε μουσική δωματίου. Μαζί με τον Τζοακίνο Ροσσίνι και τον Βντσέντσο Μπελλίνι, ο Γκαετάνο Ντονιτσέττι είναι ένα από τους εκπροσώπους του «Μπέλ Κάντο». Μερικές από τις πιό γνωστές όπερες του είναι οι εξής: «Άννα Μπολένα» (1830), «Το ελιξίριο του έρωτα»(1832), «Λουκρητία Βοργία»(1833), «Λουτσία ντι Λάμερμουρ» (1835), «Δον Πασκουάλε» (1843). Ο Ντονιτσέττι το 1838 πάει στο Παρίσι και εκεί συνθέτει «Το Κορίτσι του Συντάγματος» (πρεμιέρα 1840 επίσης στο Παρίσι). Γιά το «Το Κορίτσι του Συντάγματος», ο Ντονιτσέττι χρησιμοποιεί την μορφή της «Όπερα Κομίκ». Μουσικό είδος το οποίο στην γαλλική μορφή του σημαίνει ότι η όπερα εκτός από τα κομμάτια που λέγονται ως τραγούδι έχει και πεζά μέρη, δηλαδή διαλόγους. Το λιμπρέτο γιά «Το Κορίτσι του Συντάγματος» υπογράφουν οι: Jules-Henri Vernoy de Saint Georges (1799-1875) και ο Jean –Francois-Alfred Bayard (1796-1853).

Είδαμε μία καταπληκτική παράσταση, συμπαραγωγή της Μετροπόλιταν Όπερα με την Royal Opera House, Covent Garden, London και The Wiener Staatsoper, Vienna στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών για «Το Κορίτσι του Συντάγματος» (2-Μαρτίου-2019) σε παραγωγή Laurent Pelly όπου η πλοκή της συγκεκριμένης όπερας από την Μετροπόλιταν Όπερα τοποθετείται κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Είναι γεγονός ότι η μορφή της «Όπερας Κομίκ» μέσα από την οποία αναπτύσσεται σε δύο πράξεις το λιμπρέτο στο «Κορίτσι του Συντάγματος» είναι ένας βασικός παράγοντας ο οποίος συντελεί στην επιτυχία και δημοτικότητα της συγκεκριμένης όπερας. Αδιαμφισβήτητα, στο «Κορίτσι του Συντάγματος» τα μέρη της πρόζας, οι διάλογοι μεταξύ των τραγουδιστών επί σκηνής, ανανεώνουν το ενδιαφέρον του θεατή. Επιπλέον, το λιμπρέτο έχει κωμικές σκηνές καθώς το ένα περιστατικό διαδέχεται το άλλο μέσα από εύθυμες συμπτώσεις και συγκυρίες. Παράγοντες που συντελούν στην θετική πρόσληψη του έργου από τους θεατές ανά τον κόσμο.

Σύμφωνα με την παραγωγή της Μετροπόλιταν Όπερας, η πλοκή του λιμπρέτου τοποθετείται κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου όπως προαναφέρθηκε. Επάνω στα βουνά του Ελβετικού Τυρόλου, η μαρκησία του Μπέρκενφιλντ μαζί με τον υπηρέτη της, τον Ορτένσιο, πηγαίνοντας στην Αυστρία, συναντούν το 21ο σύνταγμα του Γαλλικού στρατού το οποίο έχει μπλοκάρει τον δρόμο και δεν τους αφήνει να περάσουν.

Ανάμεσα στον τρόμο της μαρκησίας αλλά και την αγωνία του υπηρέτη της, εμφανίζεται ο Σουλπίκιος, ο λοχίας του συντάγματος. Ακολουθούν κωμικά περιστατικά, σε πρόζα, όπου ο Σουλπίκιος αναβαθμίζεται από την μαρκησία και τον Ορτάνσιο εναλλάξ σε λοχαγό. Ακολούθως εμφανίζεται και η θετή κόρη του συντάγματος, η Μαρί. Όταν η Μαρί ήταν μικρή, κάποιος την άφησε με ένα σημείωμα στο συγκεκριμένο σύνταγμα και οι στρατιώτες την κράτησαν και την μεγάλωσαν. Σύμφωνα με την ανέλιξη της πλοκής, η Μαρί αναφέρει στον Σουλπίκιο ότι είναι ερωτευμένη με έναν νεαρό Τυρολέζο ο οποίος αν και θεωρείται εχθρός για το γαλλικό σύνταγμα, κάποτε της έσωσε την ζωή. Σε λίγο φτάνουν οι στρατιώτες του συντάγματος με έναν αιχμάλωτο που δεν είναι άλλος από τον Τόνιο με τον οποίο είναι ερωτευμένη η Μαρί. Ο Τόνιο ομολογεί ότι είναι ερωτευμένος με την Μαρί η οποία προσπαθεί να τον σώσει. Τελικά οι στρατιώτες τον διώχνουν από τον σύνταγμα όμως εκείνος επιστρέφει κρυφά γιά να εκφράσει την αγάπη του στην Μαρί. Είναι γεγονός ότι η Μαρί ως προτατευόμενη κόρη του συντάγματος πρέπει να παντρευτεί κάποιον από το 21ο σύνταγμα.

Η κόμησα του Μπέρκενφιλντ ζητάει κάποιον συνοδό γιά να μπορέσει να επιστρέψει στο κάστρο της. Ο Σουλπίκιος ακούγοντας το όνομα Μπέρκενφιλντ θυμάται το γράμμα που βρήκε δίπλα στη Μαρί με αναφορά στο συγκεκριμένο όνομα. Η κόμισσα αναγκάζεται να ομολογήσει ότι η Μαρί είναι η κόρη της αδελφής της που είχαν χάσει και αποφασίζει να πάρει τη Μαρί στο κάστρο γιά να την μορφώσει. Στην δεύτερη πράξη, η Μαρί έχει φύγει από το σύνταγμα και είναι στο κάστρο ενώ η κόμισσα σκοπεύει να την παντρέψει, με τον Σκιπίονα, τον ανιψιό της Δούκισσας του Κράκενθορπ. Στην πραγματικότητα η Μαρί δεν μπορεί να ζήσει χωρίς το σύνταγμα και τον Τόνιο με τον οποίο είναι ερωτευμένη. Βαθμιαία, αποκαλύπτεται ότι η Μαρί δεν είναι ανιψιά της κόμισσας αλλά κόρη της από έναν παράνομο δεσμό τον οποίο δεν έχει αποκαλύψει γιά κοινωνικούς λόγους. Στο τέλος του έργου η Μαρί παντρεύεται τον Τόνιο αφού τελικά η αγάπη τους ξεπερνά όλα τα εμπόδια.

Η θαυμάσια παράσταση της Μετροπόλιταν Όπερα, μία ευφρόσυνη παρουσίαση του συγκεκριμένου έργου, οφείλει πολλά στην επιδεξιότητα του  Enrique Mazzola(διεύθυνση ορχήστρας) αλλά και στην εξαίρετη φωνητική ερμηνεία καθώς και την ερμηνευτική δεινότητα των:  Pretty Yende (Μαρί), Stepanie Blythe (Μαρκησία του Μπέρκενφιλντ), Javier Camarena (Tόνιο), Maurizio Muraro (Σουλπίκιος) και Kathleen Turner (Δούκισσα του Κράνκενθορπ).

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *