Η Αγία Πεντηκοστή

πεντηκοστήΤην Κυριακή των Αγίων Πατέρων θα ακούσομε, μαζί με την αναστάσιμον ακολουθίαν, τροπάρια μεθεόρτια της Αναλήψεως, αλλά και προεόρτια της Αγίας Πεντηκοστής, την οποίαν θα εορτάσομε μετά οκτώ ημέρας. Άσματα ασυμβίβαστα στα εορτολογικά θέματα, όμως υπάρχει αρκετή αρμονία από τις διαφορές και τις αντιθέσεις. Η υμνογραφική σοφία επιτυγχάνει ένα μεταβατικό σταθμό μεταξύ των εορτών, που εορτάσαμε και με την εορτή που επίκειται.

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης μας αναφέρει τα προνόμια της Κυριακής. Κυριακή άρχισε η Κτίση, Κυριακή άρχισε η ανακαίνιση της Κτίσης, Κυριακή η τελείωση της Κτίσης. Και την αρχή της Κτίσεως ενήργησε ο Πατέρας, συνεργούντων και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος¨. Την αρχήν της ανακαίνισης ενήργησεν ο Υιός δια της Αναστάσεως και την τελείωση της Κτίσης το Πνεύμα το Άγιον δια της σημερινής καταβάσεως. Ιδού πόσον ετίμησεν την Αγία Κυριακή όλη η Αγία Τριάδα».

Την Κυριακή της Πεντηκοστής, πενήντα ημέρες μετά την Ανάσταση του Κυρίου και δέκα ημέρες μετά την Ανάληψή Του, εορτάζομε την Πεντηκοστή. Και ο υμνογράφος στο κάθισμα του Όρθρου αναφέρει «Την μεθέορτον πιστοί και τελευταίαν εορτήν εορτάσομεν φαιδρώς, αύτη εστί Πεντηκοστή….».

Η Πεντηκοστή ήταν μεγάλη εορτή των Εβραίων, η οποία συμβόλιζε το δικό τους Πάσχα, όπως αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη. Πάσχα σημαίνει πέρασμα και εόρταζαν το πέρασμα της Ερυθράς θαλάσσης δια του θαύματος του Μωυσέως και την παραλαβή των Δέκα εντολών από τον Θεόν μετά παρέλευση πενήντα ημερών. Έτσι και εμείς 50 ημέρες μετά την Ανάσταση του Κυρίου, δεχόμαστε επί της γης το Πανάγιον Πνεύμα, το οποίον φωτίζει και καθοδηγεί τους ανθρώπους για έργα θεάρεστα, εφαρμόζοντας τις σωτήριες εντολές Του.

Την εορτήν αυτήν την εόρταζαν οι Εβραίοι, για να θυμούνται τις κακοπάθειες, που πέρασαν κατά την πορείαν τους στην έρημο μέχρι να φθάσουν στην χώρα της επαγγελίας, που τους είχε υποσχεθεί ο θεός. Το ίδιο και εμείς για να θυμόμαστε τις αμαρτίες μας και να απαλλασσόμεθα από αυτές με την είσοδό μας στην εκκλησία, που είναι η γη της επαγγελίας και να απολαμβάνομε τα αγαθά της θείας αγάπης του Θεού.

Τι εορτάζομε την ημέρα της Πεντηκοστής. Ο Κύριος, μετά την Ανάστασή Του, είχε υποσχεθεί στους μαθητάς Του, να μην φύγουν από τα Ιεροσόλυμα, γιατί θα τους στείλει τον Παράκλητο, το Πνεύμα της Αληθείας. Όταν συμπληρώθηκαν πενήντα μέρες και ενώ οι μαθητές Του ήταν συγκεντρωμένοι στο υπερώον, στην γιορτινή αυτή ατμόσφαιρα ο Τριαδικός Θεός γέμισε το σπίτι με μια «βίαιη πνοή», πάνω στους μαθητές διαμοιράστηκαν «πύρινες γλώσσες», που έμοιαζαν με φωτιά και άρχισαν οι Απόστολοι να μιλούν σε διάφορες γλώσσες. Πεντηκοστή ήταν η εκπλήρωση αυτής της υπόσχεσης.

Το Άγιον Πνεύμα είναι η ψυχή, η ζωή, η ύπαρξη της Εκκλησίας. Από αυτό πηγάζουν τα χαρίσματα, η πίστη, η θεολογία της Εκκλησίας. Είναι αυτό, που μας ανυψώνει στις ουράνιες πραγματικότητες. Η Εκκλησία μας το επικαλείται σε κάθε ακολουθία της με την γνωστή ευχή: «Βασιλεύ ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος και σώσον αγαθέ τας ψυχάς ημών». Ας επικαλούμεθα και εμείς τον Παράκλητον στην ζωή μας με αυτήν την ευχή.

 

Μαρία Τσακανίκα

 

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *