Η ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑ

ΤΣΑΚΑΝΙΚΑ

«Μεγάλυνον ψυχή μου, της αγνής Παρθένου, την παναγίαν Σκέπην».

Την 28ην Οκτωβρίου, η πατρίδα μας εορτάζει διπλήν εορτή, Θρησκευτική και Εθνική, της Αγίας Σκέπης και το Έπος του Σαράντα.

Οι εορτές της Παναγίας μας, είναι πολλές και ποικίλες, συνδέονται με τους σταθμούς της επίγειας ζωής της, αλλά και με τα άμφιά της. Η παρούσα εορτή, έχει σχέσιν με το ωμοφόριόν της, που είναι το κάλυμμα της αχράντου κεφαλής της, το οποίον, επειδή κάλυπτε και τους ώμους της ελέγετο ωμοφόριον.

Επειδή «ουδείς άξιος να υμνήσει τα μεγαλεία της Παναγίας», θα επικαλεστούμε την βοήθειαν των Πατέρων της Εκκλησίας, των σοφών και φωτισμένων Υμνωδών, οι οποίοι λέγουν ότι «εις την Παναγίαν αρμόζει μόνον θείος και ιερός ύμνος», προς έκφρασιν της απείρου προς Αυτήν ευγνωμοσύνης, διά τας πολλάς ευεργεσίας της.

Αφορμή αυτής της εορτής ήτο ο Όσιος Ανδρέας και στο Κάθισμα ψάλλομεν το όραμα, που είδεν: «Εξέστη ως έβλεψεν, εν Βλαχερνών τω ναώ, Ανδρέας ο Όσιος, Σε εφαπλούσαν ημίν, την θείαν Εσθήτα Σου…».

Θα περιγράψομεν, το γεγονός αναλυτικά, διότι κατά τον Ιερόν Χρυσόστομον «πολλοί πιστοί γνωρίζουν τις εορτές με το όνομά τους, αλλά δεν γνωρίζουν ούτε το βαθύτερον νόημα, ούτε το μήνυμα, που θέλει να εξαγγείλει η εορτή».

Στα χρόνια του Λέοντος του Μεγάλου (457-474μ.Χ.), ζούσε στην Κων/πολιν ο Όσιος Ανδρέας ο σαλός. Σαλοί ονομάζονταν, κάποιοι άγιοι, που ζούσαν με περίεργο τρόπο, έκαναν παράλογα πράγματα, για να μην τους τιμούν οι άνθρωποι και ζούσαν «εν ταπεινώσει και αφανεία».

Στην μονήν των Βλαχερνών, την 1ην Οκτωβρίου, ετελείτο μία ολονύκτιος Ακολουθία, την οποίαν παρακολουθούσεν ο Όσιος Ανδρέας, μαζί με τον μαθητήν του Επιφάνιον. Κατά την διάρκειαν της Ακολουθίας, είδε την Θεοτόκον στον ουρανόν να προσεύχεται και με δάκρυα στα μάτια παρακαλούσε τον Υιόν Της υπέρ των ευσεβών Χριστιανών της Βασιλευούσης, εν συνεχεία έβγαλεν από την Άχραντην κεφαλήν Της το ωμοφόριον (σκέπη) και σκέπασε όλο το εκκλησίασμα. Ακολουθούσε δίπλα της, τιμητική συνοδεία, ο Τίμιος Πρόδρομος ο Ιωάννης ο Θεολόγος και λευκοφόροι άγγελοι ψάλλοντας άσματα και ύμνους πνευματικούς. Τέλος η Παναγία ανελήφθη στους ουρανούς με συνοδεία αγγελικών ύμνων. Το όραμα αυτό, κανείς δεν ήταν άξιος να το δει, μόνον ο Ανδρέας και ο μαθητής του Επιφάνιος.

Στην γ΄ωδή, αγαλλόμενη η ψυχή μας ψάλλει: «Ρημάτων Ανδρέου του Οσίου, ακούσας Παρθένε ευλαβώς, ο θείος Επιφάνιος, είδε Σε περισκέπτουσαν, λαόν τον χριστεπώνυμον, ως βασιλίδα ουράνιον».

Η Εκκλησία καθιέρωσε την 1ην Οκτωβρίου να εορτάζεται η εορτή αυτή, εις ανάμνησιν του θαύματος, αλλά και του μηνύματος, που στέλνει δια μέσου του οράματος, για το πόσον αναγκαία είναι η προσευχή, αφού και η Παναγία προσεύχεται στον Θεόν για την προστασίαν του λαού. Η προσευχή είναι η μυστική επικοινωνία με το Υπέρτατον Όν και καρποφορεί, όταν αγωνιζόμεθα τίμια, οπότε η Χάρις της Παναγίας μας σκεπάζει, όπως αναγράφεται εις το Κοντάκιον: «Ώσπερ νεφέλη αγλαώς επισκιάζουσα, της Εκκλησίας τα πληρώματα Πανάχραντε, εν τη πόλει ώφθης τη Βασιλίδι. Αλλ’ ως σκέπη του λαού σου και υπέρμαχος, περισκέπασον ημάς, έκ πάσης θλίψεως, τους κραυγάζοντας, Χαίρε Σκέπη ολόφωτε».

Η Ιερά Σύνοδος αποφάσισεν το 1952, να εορτάζεται η εορτή της Αγίας Σκέπης την 28ην Οκτωβρίου, την ημέραν κηρύξεως του Ελληνοϊταλικού πολέμου, διότι «ως εχώρουν οι στρατιώτες εθεάσαντο Αυτήν», να τους σκεπάζει με το ωμοφόριόν Της, να τους δίδει θάρρος και να ενισχύει τον αγώνα τους. Ήταν η μόνη, που εδέχθην ποταμούς χαρίτων και δωρεών, για να σκεπάζει όλα τα κτίσματα του Θεού, ουράνια και επίγεια. Για τον λόγον αυτόν, εις το Τροπάριον του Όρθρου, Την υμνούμεν ψάλλοντας: «Σε γαρ σκέπην και προστάτιν και βοηθόν, κεκτήμεθα…».

Ο Ιερός Υμνωδός  ψάλλει εις την α΄ωδήν τις νίκες των Ελλήνων, διά της Θεοτόκου: «Ισχύν απροσμάχητον, το του σου Έθνους στρατόπεδον, λαβόν εκ της Σκέπης Σου, κατετροπώσατο, εχθρών τας φάλαγγας και ήρεν, λαμπράν νίκην, διό μέλπει Δέσποινα τα μεγαλεία Σου».

Εις τον Ακάθιστον Ύμνον Την ονομάζομεν «Υπέρμαχον Στρατηγόν» του Έθνους μας, αλλά και προασπιστήν της πατρίδος μας. Ο Άγιος Νεκτάριος απέδωσεν την νίκην της Ελλάδος στην Παναγίαν και την ύμνησεν με ωδάς και ύμνους, ευχόμενος η Ελλάδα μας, να παραμείνει ο ιδανικός τόπος, για να ζήσει κανείς πνευματική ζωήν και οι Ελληνικές σημαίες να μην παύσουν να κυματίζουν σε κάθε ελληνικόν σπίτι, για να αποδειχθούμε αντάξιοι απόγονοι, ενδόξων προγόνων.

Αγαπητοί μου Αναγνώστες, όλοι μαζί ας υμνήσομεν  την Παναγίαν «Σύμπασα η Ελλάς σήμερον, αγαλλομένη, εκβοά προς την Θεοτόκον. Σκέπε με και φύλαττε, άχρι βίου τερμάτων Πανύμνητε».

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΜΦΩΤΟΝ ΣΚΕΠΗΝ ΣΟΥ

Μαρία Τσακανίκα

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *