Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ…ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Ταστσόγλου Μαρία

Η 23η Σεπτεμβρίου αποτελεί ημερομηνία-σταθμό για την ιστορία του ελληνικού γένους, επειδή αυτήν την ημέρα έπεσε το κάστρο της Τριπολιτσάς και άνοιξε έναν σημαντικό δρόμο για την Απελευθέρωση.

Η Τριπολιτσά ή Ντροπολιτσά (ο λόγιος τύπος «Τρίπολις» αντικατέστησε την προηγούμενη ονομασία από τον 19ο αιώνα) υπήρξε ένα από τα 17 βιλαέτια, στα οποία διαιρέθηκε η Πελοπόννησος και από το 1719 απετέλεσε έδρα του πασά της Πελοποννήσου (Μιχ. Σακελλαρίδης, 1939). Στο σύνολο του πληθυσμού της επικρατούσε το ελληνικό στοιχείο και οι Τούρκοι αποτελούσαν μόλις το ¼ αυτού. Στα χέρια των Ελλήνων, αλλά και μερικών Εβραίων που είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή, βρισκόταν το μεγαλύτερο μέρος του εμπορίου με εισαγωγές από το εξωτερικό και εξαγωγές σε άλλες πελοποννησιακές πόλεις, στην Στερεά και μέχρι την Λάρισα. Παρά το γεγονός ότι αποτελούσε το διοικητικό κέντρο της τουρκοκρατούμενης Πελοποννήσου, όλη η οικονομική ζωή της πόλης εκινείτο από τους Έλληνες.

Την τελευταία δεκαετία πριν από την Επανάσταση, η Τριπολιτσά ήταν για την Οθωμανική Αυτοκρατορία η σημαντικότερη στρατιωτική βάση του νότιου ελλαδικού χώρου. Με την έναρξη της Επανάστασης υπήρξε στόχος των επαναστατών, παρά την άποψη των ηγετών της Πελοποννήσου ότι έπρεπε πρώτα να κυριεύσουν τα άλλα κάστρα (Πάτρας, Ναυπλίου, Μεθώνης, Κορώνης κ.ά.) και κατόπιν να προχωρήσουν εναντίον του κάστρου της Τριπολιτσάς. Αντίθετα με εκείνους, ο Κολοκοτρώνης πίστευε ότι η πολιορκία της Τριπολιτσάς θα ήταν η σημαντικότερη για τον Αγώνα, επειδή η πτώση του κάστρου της θα είχε τεράστιες καταστροφικές συνέπειες για τους Τούρκους και εξαιρετικά θετικές για την πορεία των ελληνικών επιχειρήσεων και για το ηθικό των επαναστατημένων Ελλήνων. Αν έπεφτε το κάστρο αυτό, δεν θα μπορούσε να γίνει ανεφοδιασμός των υπολοίπων της Πελοποννήσου και οι Τούρκοι θα βρίσκονταν σε πολύ μειονεκτική θέση από απόψεως πυρομαχικών και τροφίμων.

Τελικά επικράτησε η άποψη του Κολοκοτρώνη και η πολιορκία της πόλης ξεκίνησε τις πρώτες μέρες του Απριλίου του 1821. Η στρατιωτική διάταξη των Ελλήνων και η συστηματική οχύρωση του ελληνικού στρατοπέδου οφείλονταν στο σχέδιο του Κολοκοτρώνη, ο οποίος ενέπνευσε θάρρος και αυτοπεποίθηση στους επιτιθέμενους στρατιώτες του. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, ιδιαίτερα από τις δυνάμεις του Μουσταφά πασά, συνέχισε την πολιορκία όλο το καλοκαίρι μέχρι τις 23 Σεπτεμβρίου 1821, που κυρίευσε το κάστρο.

Η πτώση της Τριπολιτσάς απετέλεσε σταθμό για την εδραίωση και την πορεία του Αγώνα. Οκτώ χιλιάδες αιχμάλωτοι και χιλιάδες νεκροί Τούρκοι με μόνο τριακόσιους νεκρούς Έλληνες ήταν ο απολογισμός της άλωσης της πόλης. Βέβαια, αποτελεί μελανό σημείο της νίκης η σφαγή των Τούρκων που ακολούθησε, η οποία έγινε σε αντίποινα των αγριοτήτων τους επί των Ελλήνων.

Ωστόσο, πρέπει να τονιστεί ξανά ότι η επιτυχία της επιχείρησης οφείλεται στην διορατικότητα και την επιμονή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, ο οποίος κατέδειξε στους οπλαρχηγούς και τους προεστούς την αναγκαιότητα της κατάληψης της πρωτεύουσας της Πελοποννήσου και τους έπεισε τελικά να ξεκινήσουν από το κάστρο της Τριπολιτσάς. Με την άλωσή του εξαλείφθηκε η σημαντικότερη εστία τουρκικής αντίστασης στην Νότια Ελλάδα και οι επαναστατημένοι μπορούσαν πλέον να στραφούν προς άλλες τουρκοκρατούμενες πόλεις και οχυρά. Μάλιστα δε στα χέρια των Ελλήνων περιήλθαν χιλιάδες όπλα και σημαντικές ποσότητες πολεμοφοδίων, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν στις επόμενες επιχειρήσεις τους.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *