Η γιορτή του Πατέρα

γαβριηλίδης«…Οι επισκέπτες κάθονταν σε καθίσματα τοποθετημένα γύρω στο δωμάτιο για να χωρούν πολλοί και για να μπορούν να συνομιλούν μεταξύ τους κατά πρόσωπο.

Οι γείτονες κάθονταν λιγότερο από μια ώρα και αναχωρούσαν για να «χαιρετήσουν» και άλλο Νίκο στη γειτονιά. Στο μεταξύ κατέφθαναν και οι συγγενείς.

Μετά τις χαιρετούρες και τις ευχές, η μητέρα μου τους κερνούσε φοντάν και λικέρ το οποίοι εκείνοι έπιναν κρατώντας το ποτηράκι με το μικρό δαχτυλάκι του χεριού τεντωμένο προς τα έξω, όπως συνηθιζόταν εις ένδειξιν υποτιθέμενης κομψότητας και ευχόμενοι «Χρόνια πολλά, κυρ-Νίκο».

Λίγο αργότερα τους πρόσφερε τον εργολάβο ή εκείνα τα μακρόστενα κυλινδρικά γλυκά με σοκολατοειδή γέμιση, τυλιγμένα στη ζελατίνα τους.

Αρκετοί δεν τα έτρωγαν αλλά τα έπαιρναν μαζί τους, υποτίθεται για να τα φάνε αργότερα, στην πραγματικότητα για να τα δώσουν στα παιδιά τους, που τα περίμεναν στο σπίτι. Άλλωστε το ίδιο έκανα κι εγώ με την αδελφή μου, όταν επέστρεφαν οι γονείς μας από ένα γειτονικό σπίτι όπου πήγαν για να «χαιρετήσουν» κάποιον εορτάζοντα και τους υποδεχόμασταν λέγοντας με ένα στόμα «τι μου έφερες;» εννοώντας την λιχουδιά…»

Άρης Γαβριηλίδης

Απόσπασμα από το βιβλίο

«Νοσταλγώντας τη δεκαετία του ’50

Η ζωή σε μια συνοικία του Πειραιά»

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *