Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ Ο ΖΩΗΦΟΡΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ

ΤΣΑΚΑΝΙΚΑ«Ιδού γαρ από του νυν μακαριούσί με πάσαι αι γενεαί» (θ΄ ωδή) Σύμπασα η κτίσις, την ημέρα της Κοιμήσεως θα διαλαλεί τον προφητικόν αυτόν λόγον της Θεοτόκου προς την Ελισάβετ, για να εκφράσει τον απεριόριστον σεβασμόν, προς το σεπτόν πρόσωπόν Της. Έτσι επαληθεύεται και πραγματοποιείται η προφητεία, ότι την Θεοτόκον θα την υμνήσουν πάσαι αι γενεαί.

Οι ύμνοι και οι μακαρισμοί προς την Πλατυτέραν των Ουρανών, ανάγονται εις την Αποστολικήν περίοδον. Το αποκορύφωμα όμως των μακαρισμών προσφέρεται εις την Πανένδοξον Κοίμησίν Της. Τόσον οι Άγγελοι, όσο και οι άνθρωποι, Την προσκυνούν και Την τιμούν με προσευχές, άσματα, παρακλήσεις, χαιρετισμούς, εγκώμια, γιατί Αυτήν διάλεξεν ο Θεός για Μητέρα Του από ολόκληρον την κτίσιν, για να σαρκωθεί στα σπλάχνα Της ο Λόγος του Θεού και να οδηγήσει την ανθρωπίνην φύσιν εις τον αγιασμόν και την τελειότητα, μετά την πτώσιν των πρωτοπλάστων.

Εις τους χαιρετισμούς ψάλλομεν υμνώντας Την «Χαίρε, αρχηγέ νοητής αναπλάσεως, Χαίρε, αρχηγέ θεϊκής αγαθότητος». Η ζωή Της ήταν μία ολόκληρη δοξολογία, ήταν πάναγνη και πανάρετη, εγεννήθη από τον Ιωακείμ και την Άννα, ανθρώπους, που υπερείχαν σε αρετήν από όλους τους Δικαίους της Παλαιάς Διαθήκης. Οι υμνογράφοι φωτισμένοι από το Άγιον Πνεύμα, οι οποίοι «θίασον συγκροτήσαντες πνευματικόν» γράφουν εξαίσιους ύμνους όπως το Μεγαλυνάριόν Της, στο οποίο, οι αρετές και τα χαρίσματά Της συγκινούν τις ευαίσθητες ψυχές και δακρύζουν τα μάτια «Την υψηλοτέραν των ουρανών και καθαρωτέραν λαμπηδόνων ηλιακών, την λυτρωσαμένην ημάς εκ της κατάρας, την Δέσποιναν του κόσμου ύμνοις τιμήσωμεν». Αλλά και το δοξαστικόν του Εσπερινού, το οποίον ψάλλεται με τους οκτώ ήχους και είναι από τα ωραιότερα και σπουδαιότερα εκκλησιαστικά μέλη, το οποίο  περιγράφει, πως με τρόπον θεϊκόν, μεταφέρθηκαν οι Απόστολοι στην Ιερουσαλήμ.

Όταν ήλθε η στιγμή να τελειώσει η επίγεια ζωή Της. τρεις ημέρες πριν, άγγελος Κυρίου Της το έκανε γνωστό. Η Παναγία πήγε στο Όρος των Ελαιών, προσευχήθηκε και η χαρά Της ήταν μεγάλη, που θα συναντούσε την Μονογενή Της Υιόν. Επειδή οι Απόστολοι έλειπαν σε διαφόρους, τόπους ,κηρύττοντας το Ευαγγέλιον, ήλθον με θαυματουργικόν τρόπον, όπως ψάλλομε στο Εξαποστειλάριον «Απόστολοι εκ περάτων συναθροισθέντες ενταύθα Γεθσημανή τω χωρίω, κηδεύσατέ μου το σώμα και Συ Υιέ και Θεέ μου, παράλαβέ μου το Πνεύμα». Όταν εκοιμήθη η Παναγία, ακούγονταν ψαλμοί και ύμνοι, από στρατιές αγγέλων και αρχαγγέλων και παρέδωσεν την μακαρίαν και αμολυντον ψυχήν Της εις τον Υιόν και Θεόν Της και ετάφη από τους Αποστόλους στο μνήμα. Επειδή όμως ο Θωμάς δεν ήταν παρών και ήλθε μετά τρεις ημέρας ζήτησε να προσκυνήσει το σκήνωμα της Παναγίας, άνοιξαν το μνήμα και είδαν ότι το παρθενικόν Της σώμα απουσίαζε. «Μετέστη στους ουρανούς». Η μακαρία Κοίμησις της Θεοτόκου δεν είναι θάνατος, απέθανε σωματικώς, χωρίς το σώμα Της να γνωρίσει φθοράν και αποσύνθεσιν, ανέστη και «μετέστη προς την ζωήν» μετά ψυχής και σώματος, όπου απολαμβάνει την αφθαρσίαν της αιωνιότητος.

Γι΄αυτό η ημέρα αυτή δεν είναι ημέρα θλίψεως, ούτε θρήνου «Η πηγή της ζωής εν μνημείω τίθεται και κλίμαξ προς ουρανόν ο τάφος γίνεται». Η Εκκλησία πανηγυρίζει, αγάλλεται και ψάλλει εις τους Αίνους «Τη ενδόξω Κοιμήσει Σου, ουρανοί επαγάλλονται και Αγγέλων γέγηθε τα στρατεύματα, πάσα η γη ευφραίνεται…». Όλοι οι ορθόδοξοι Χριστιανοί πανηγυρίζουν. Οι λαμπροί και πάνδημοι εορτασμοί δημιουργούν μίαν θερμήν ατμόσφαιραν για να εκφράσουν οι πιστοί την  ευγνωμοσύνη τους για τις μεγάλες δωρεές Της και Την εορτάζομεν για τις φιλάνθρωπες ευεργεσίες Της. «Πεποικιλμένη τη θεία δόξη Της», τιμάται σήμερον η Παναγία μας και μεγαλοφρόνως ψάλλει αγαλλομένη η Εκκλησία μας το Απολυτίκιόν Της «Εν τη Γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας, εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε, μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη, εκ θανάτου τας ψυχάς ημών».

Αγαπητοί μου Αναγνώστες, μετά σπουδής και πίστεως «τη Θεοτόκω εκτενώς νυν προσδράμωμεν», και ύμνοις τιμήσωμεν, ίνα έχωμεν την προστασία Της στην ζωήν μας αλλά και κατά την μεγάλην ημέρα της κρίσεως.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΈΡΩΣ ΣΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΑΣ.

Μαρία Τσακανίκα

 

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *