Η Μικρά Ασία ήταν ανέκαθεν Ελληνική

ΚΑΝΑΤΣΕΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣΗ διάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, μιας αυτοκρατορίας που τα τελευταία χρόνια πριν την οριστική υποταγή της στους Οθωμανούς δεν διέφερε καθόλου από τα γειτονικά κρατίδια των Σέρβων και Βουλγάρων με τα οποία αντιμάχονταν με ίσους όρους, ήταν αναπόφευκτη και ίσως ήρθε πολύ αργότερα από τότε που φυσιολογικά έπρεπε να είχε γίνει.

Σπαρασσόμενη συνέχεια από εσωτερικές έριδες, χωρίς διοικητική δομή, με μια ανύπαρκτη κεντρική εξουσία, φάνταζε έρμαιο και βορά σε κάθε επίδοξο κατακτητή.

Το δέος που αισθανόντουσαν όλοι γι αυτό που λέγεται Κων/πολη, το οποίο και μετά τη δύση της τροφοδότησε αμέτρητους θρύλους παραμένοντας ακέραιο μέχρι σήμερα, κράτησε στις πλάτες του την πάλη και την αντίσταση σε κάθε επίβουλη θέληση.

Το προηγούμενο των Σταυροφόρων που την κυρίευσαν για λίγα χρόνια και που δεν στάθηκε από μόνο του ικανό να την κατακτήσει έμελλε  να επαναληφθεί με τους Οθωμανούς, που δυστυχώς την υποδούλωσαν για περίπου τετρακόσια εβδομήντα χρόνια, αλλά διαλύθηκαν ως δια μαγείας μετά τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο χαρίζοντάς της λίγες ημέρες ελευθερίας.

Ήρθε η Μικρασιατική Καταστροφή, χάθηκε η Μικρά Ασία, υπέκυψε η Πόλη, αναστήθηκαν οι Οθωμανοί.

Μια προσεκτική ματιά στο χάρτη της Μικράς Ασίας την εποχή της εμφάνισης των πρώτων Τουρκικών φύλων τον 10ο Αιώνα δείχνει ότι, ο κύριος όγκος του Ελληνισμού κατοικούσε σαυτήν. Εκεί όπου δεν υπήρχαν επιδρομές βαρβάρων και η Ειρήνη ήταν σχεδόν μόνιμη, σε αντίθεση με την περιοχή της Βαλκανικής και το νότιο τμήμα αυτής, το οποίο αποτελεί σήμερα το Ελληνικό κράτος, όπου οι επιδρομές, κύρια των Σλάβων, ήταν καθημερινό φαινόμενο.

Τα αίτια του 22 γνωστά, οι συνθήκες επίσης, η αιώνια κατάρα των Ελλήνων σε πρώτο πλάνο.

Η Μικρά Ασία αποκομμένη από την υπόλοιπη Ελλάδα φαντάζει σώμα χωρίς κεφάλι.

Αρχαιότατο στήριγμα των Ελλήνων η Ανατολή. Εκεί έγιναν οι πρώτες αποικίες, εκεί αναπτύχθηκαν οι πρώτες φιλοσοφικές σχολές, ανήλθαν δυνάμεις σε γράμματα και τέχνες με αξεπέραστη ορμή που σάρωσαν τις μέχρι τότε γνωστές θεωρίες, ο Ηράκλειτος, ο Θαλής, η φιλοσοφία της Ύλης. Γεννήματα που ο εικοστός πολυτάραχος Αιώνας έκανε προμετωπίδα του. Ο Όμηρος τα έπη, η ιστορία, ο πολιτισμός, η Σαπφώ, φώτισαν τα σκοτεινά βάθη και αναστήθηκε το ανθρώπινο γένος.

Τόπος με χίλια καλά, μεγάλη στρατιωτική, γεωγραφική σημασία, εύφορες  πεδιάδες και λαμπρό υπέδαφος, έδωσε αφορμές για μακροχρόνιους πολέμους, όπως ο Τρωικός και μυθικές εκστρατείες για χρυσόμαλλα δέρατα που η απόκτησή τους είχε περάσματα από συμπληγάδες πέτρες. Εκεί ίσως είναι το μυστικό του Έλληνα, οι συμπληγάδες πέτρες, μέσα από τον κίνδυνο και τον θάνατο φέρνει το κέρδος, την ανακάλυψη, την επιτυχία. Προσθέτει τη μια σπιθαμή γη μετά την άλλη και πέτρα την πέτρα κτίζει την αυτοκρατορία του όπως μόνο αυτός γνωρίζει.

Μια  αυτοκρατορία που ξεκίνησε με σκοπό την εκδίκηση των Περσών κατακτητών και εξελίχθηκε σε ελπιδοφόρο μήνυμα πολιτισμού και πανανθρώπινης ένωσης, ίχνη της οποίας συναντώνται και σήμερα στα μακρινά βάθη της Ασίας και της Αφρικής.

Η ιστορική παγκοσμιότητα του Ελληνικού στοιχείου συνεχίστηκε ελπιδοφόρα με κύριο εκφραστή της την Βυζαντινή αυτοκρατορία, όπως τελικά ονομάστηκε η ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία μετά τον εξελληνισμό της. Αλλά και μέσα στην Οθωμανική αυτοκρατορία η οποία έμελλε τελικά να εξελληνιστεί, ακολουθώντας τα προηγούμενα παραδείγματα, το πνεύμα του Έλληνα φρόντιζε σαν καταλύτης για την μετατροπή των άγριων φύλων σε όντα με επαφή στη λογική.

Τα γεγονότα των τελευταίων δύο αιώνων, με την έλευσή τους έδωσαν άλλη τροπή στην ιστορία της Ανατολής. Αναπτύχθηκαν ισχυρά κράτη στη Δύση, με συνεχώς αυξανόμενη επιρροή. Εμφανίστηκαν νέες, προοδευτικές ιδέες που καρποφόρησαν γρήγορα και δυνατά με αποτέλεσμα τη, διαφαινόμενη σύντομα, διάλυση της αχανούς Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Λίγο πριν τον οριστικό εκφυλισμό της, οι ισχυροί είδαν ξαφνιασμένοι να γεννιέται και πάλι μια νέα μεγάλη Ελλάδα μέσα από το χάος. Έτοιμη σαν και πρώτα να δώσει το δυνατό φως της. Κινούμενοι από φθόνο και αγωνιώδη φόβο, έσπευσαν να σηκώνουν το νεκρό σάπιο κουφάρι των Οθωμανών και να το στήσουν όρθιο περιφέροντάς το, ακόμα και σήμερα, ως  κακό δαίμονα σε όλη την ευρύτερη περιοχή, αντί να στηρίξουν την επιβαλλόμενη αναγέννηση του φωτοδότη τους.

Οι αιώνες που θα έρθουν όπως και αυτοί που πέρασαν θ’ αναδείξουν νέες δυνάμεις και νέες θεωρίες, όμως το πνεύμα το Ελληνικό θα πλανιέται πάντα πάνω από τα εδάφη που δόξασε. Η μεγάλη Ελλάδα όπως ονομαζόταν η νότια Ιταλία, η Πόλη όπως όλοι γνωρίζουν την Κων/πολη, η μακρινή Ινδία, είναι μέρη που λάτρεψαν τους Έλληνες γιατί τους μετέδωσαν αυτό που πρώτοι έλαβαν από τους θεούς, την τέχνη της μετατροπής του «Άλογου» σε «Έλλογο».

Γιάννης Κανατσέλης

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *