Η ΠΙΚΡΑΓΓΟΥΡΙΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΚΟΡΑΗ..

Το τέλος της Δημοκρατίας και το λυκόφως της ευημερίας

ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑ ΜΑΡΙΑΌποιος έχει βιώσει το απόλυτο μηδέν, που λέγεται πόλεμος, είναι αδύνατο να αντιληφθεί τη σημασία της ελεύθερης ανάπτυξης ενός συντεταγμένου Κράτους, που βασίζεται στην οικονομική ευμάρεια. Όμως η οικονομική ευρωστία στηρίζεται στην έρευνα και την τεχνολογία.

Αλλά και η πολεμική ισχύς, είναι ευθέως ανάλογη, του εκσυγχρονισμού των εξοπλισμών, που βασίζεται στα χρήματα, που τροφοδοτούν την έρευνα, τεχνολογία και παραγωγή η αγορά.

Η παραγωγή εξοπλισμών από το ίδιο το Κράτος, είναι σημαντική, δεδομένου ότι σήμερα, τα πάντα κωδικοποιούνται ηλεκτρονικά και η διαφυγή κωδικών στον εχθρό, μπορεί να είναι μοιραία για τοστράτευμα και να κρίνει την έκβαση του πολέμου.

Οσάκις η χώρα μας, ευρέθη στη δεινή θέση να οφείλει, όπως λίγο πριν τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, ή πριν τον καταστρεπτικό Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, η κατάσταση εκτονώθηκε με πόλεμο. Η Ελλάδα, είχε πτωχεύσει μόλις δύο χρόνια πριν, το 1895, στην πρώτη περίπτωση και το 1936,-37 στη δεύτερη, οπότε και ο Ιωάννης Μεταξάς, ετοιμάσθηκε για την επόμενη ημέρα οχυρώνοντας τη χώρα.

Είπε ΌΧΙ στους δανειστές και ΝΑΙ στην αξιοπρέπεια της χώρας, ισορροπώντας μεταξύ διεθνών δυνάμεων κι ετοίμασε τη χώρα για πόλεμο.

Σήμερα, είπαμε ΝΑΙ στην οικονομική αφαίμαξη των πολιτών και την ειρηνική μεταβίβαση του “χρυσού” της πατρίδας μας σε ξένες δυνάμεις.

Το ερώτημα παραμένει αναπάντητο όμως, αν, σε περίπτωση πολέμου, οι “καλοί μας φίλοι”, θα υπερασπισθούν τα δίκαια μας.

Η Δημοκρατία, που δεν εγγυάται ειρήνη κι ασφάλεια των πολιτών της, είναι συγκαλυμμένη δικτατορία χειρίστου τύπου.

Δυστυχώς, αυτόν τον εκφυλισμό, βιώνουμε σήμερα, πολίτες λεηλατημένης γης, που απεμπολούμε κάθε δικαίωμα υπεράσπισης της πατρίδας, της ευημερίας και του πατρώου ήθους.

Με την άνοδο κι εναλλαγή στην εξουσία, μερικών οικογενειών, που επί το πλείστο ανδρώθηκαν μέσα από τα πολιτικά πράγματα και δημιούργησαν ολιγαρχικό καθεστώς με ένδυμα Δημοκρατίας, δεν υπάρχει πιθανότητα επιβίωσης. Εκείνοι, σε περίπτωση κινδύνου, θα διαφύγουν στις περιουσίεςτους στο εξωτερικό.

Εμείς, θα παραμείνουμε στη χώρα υποτελείς και αφαιμασσόμενοι….

Γιατί η Ελλάδα, θυμίζει τόσο πολύ, την περίπτωση της Πόλης, λίγο πριν το επάρατο 1453;

Όταν ο Παλαιολόγος παρακαλούσε την τότε πλουτοκρατία, να βοηθήσει, ώστε να παραμείνει ο Ούγγρος κατασκευαστής της “μπομπάρδας”, ως τεχνικός στην Βασιελεύουσα κατασκευάζοντας εξοπλισμό, προτίμησαν να θάψουν τους θησαυρούς τους ή να μεταφέρουν στη Βενετία το βιός τους. Ο Ουρβανός, διέφυγε προς τη μεριά του Πορθητή, που τον καλοπλήρωσε, προκειμένου να κατασκευάσει το μεγάλο κανόνι, που διέλυσε στη συνέχεια τα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως. “Όλβιος όστις ιστορίης έσχεν μάθησιν….”

Δυστυχώς, στην Ελλάδα, ουδείς μελετά, ουδείς επίσης επιθυμεί να εργάζεται. Το αποτέλεσμα των Ευρωκλογών του 2019, ανεξήγητο για τους περισσότερους πολίτες, που διατείνονται ότι ψήφισαν μικρά κόμματα. Ποιος τελικά και τι ψηφίζει στην Ελλάδα; Ψηφίζουμε, η νομίζουμε πως ψηφίζουμε;

Είναι η όχι 100% παράνομο, να θρυμματίζεται η γνώμη και βούληση του εκλογικού σώματος από τις δημοσκοπήσεις;

Γιατί εμένα δεν με κάλεσε κανείς ποτέ να απαντήσω; Γιατί μαθαίνω ότι επίσης, γνωστοί και φίλοι μου φοβούνται η διαφυλάττουν το απόρρητο της πολιτικής τους θέσης και ΔΕΝ απαντούν ή, απαντούν άλλα αντί άλλων;

Η απόλυτη επαλήθευση των δημοσκόπων στις πρόσφατες εκλογές, είναι πάρα πολύ ύποπτη επίθεση στη Δημοκρατία, διότι (το λιγότερο) επηρεάζει τον ψηφοφόρο, προς τον φαινομενικά ισχυρότερο σαν μαγνήτης και δημιουργεί πόλωση. Φαντασθείτε το φαινόμενο με τις καρφίτσες και τον μαγνήτη. Ο μαγνήτης, στην προκειμένη περίπτωση, είναι η δημοσκόπηση. Σε ευνομούμενη πολιτεία, πρέπει να απαγορεύεται δημοσίευση δημοσκοπήσεων τουλάχιστον ένα έτος προ των Εκλογών.

Σε ευνομούμενη …. Όχι, σε πολιτεία, όπου οι πολίτες οδηγούνται, μα μαθηματική ακρίβεια σε κοινωνία επιδομάτων και συσσιτίων, επαίτες στη χώρα τους και μάλιστα με την αμέριστη συμπαράσταση μερικών πιστών – υποτίθεται – της Εκκλησίας, που λησμόνησαν το αίμα του Χριστού και την βρωμερή εξουσία της εποχής, που το έχυσε, για να μη χάσει τα προνόμιά της. Το αίμα του Χριστού κύριοι, χύνεται καθημερινά, στις γραμμές του τραίνου, σε αυτοσχέδιες αγχόνες, σε πτώσεις από τον 6ο όροφο… Δεν έχει σημασία, αν ο αυτόχειρ υπήρξε “αδύναμος”. Αυτό, εύκολα λέγεται. Όταν στηρίζεις σιωπώντας τον ηθικό αυτουργό, δεν διαφέρεις από κοινό δολοφόνο. Ο Άγιος Νικόλαος, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε υγρές φυλακές, γιατί έκρινε και καυτηρίαζε τα φαύλα της εξουσίας. Απελευθερώθηκε σε προχωρημένη ηλικία από τον Αυτοκράτορα, μετέπειτα Άγιο Κωνσταντίνο. Δύο καθηγητές ανατομικής, οι Luigi Martino και Venezia Luigi, εξέτασαν τα οστά του Αγίου, που ευρίσκονται στο Μπάρι της Ιταλίας από το 1087. Η εξέταση ολοκληρώθηκε το 1957 και μεταξύ άλλων, το πόρισμα επιβεβαιώνει ότι έπασχε από υπερτροφική οστεοαρθροπάθεια, πάθηση που επιδεινώθηκε και δημιουργήθηκε από την συνεχή παραμονή στις άθλιες υγρές φυλακές της εποχής εκείνης.

Οι Άγιοι, δεν υπήρξαν “λείψανα” κατά τη διάρκεια του βίου τους. Υπήρξαν τόσο δυνατοί, ώστε να αψηφούν την εξουσία και με τριμμένα ράσα, να τιμούν το αίμα του Ζωδότου Χριστού, με τη στάση και το ήθος τους. Οι Άγιοι, αν υπήρχαν σήμερα, θα επιτιμούσαν τη δική μας στάση και θα μας έλεγαν¨ “Πως στηρίζετε συτούς, που επί δεκαετίες επέτρεψαν να καταλεηλατηθεί η χώρα σας;”

Το λιγότερο αυτό. Και πιστέψτε με. Γνωρίζω από πρώτο χέρι… Για τούτο και δεν συμβιβάζομαι.

Μαρία Μπουκουβάλα ως Κυριακούλα Πικραγγουριά

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *