ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ Ή ΤΑΝΚΣ Ένα σύνθημα που δεν ειπώθηκε αλλά… τυπώθηκε!

θεοδωράκης«Καραμανλής ή τανκς»! Ήταν μια φράση που αποδόθηκε στον Μίκη θεοδωράκη το 1974 και την οποία έκανε οκτάστηλο τίτλο η «Βραδυνή».

Πολλοί λένε ότι η φράση αυτή συνέβαλε τα μέγιστα στο να κερδίσει ο Καραμανλής «αέρα» τις εκλογές του 1974 και να αποκτήσει μια τεράστια πλειοψηφία, με βάση την οποία εδραίωσε στην χώρα την δημοκρατία.

Στις μέρες της «καραντίνας» του κορωνοϊού, προσέφυγα στην βιβλιοθήκη και, μελετώντας το βιβλίο του αδοκήτως χαμένου (σε ηλικία μόλις 54 ετών) καθηγητή Παύλου Β. Πετρίδη «Ο πολιτικός Θεοδωράκης», συναντήθηκα πάλι με την περίφημη φράση.

Έχει ιδιαίτερη αξία, ας το ξαναθυμηθούμε μαζί….

«Ανοίγει η πόρτα, βγαίνει ο Καραμανλής, φορούσε ένα άσπρο πουκάμισο και ανασήκωνε εκείνη την ώρα τα μανίκια του γιατί έκανε πολύ ζέστη, μου λέει “Καλημέρα Μίκη”, και λέει στον επικεφαλής, “να μην μας ενοχλήσει κανείς”, μ’ ένα ύφος πολύ κατηγορηματικό, αυταρχικό θα έλεγα, όπως πρέπει να μιλάει κανείς σε ανθρώπους της Γενικής Ασφάλειας οι οποίοι κάθονταν προσοχή. Μπήκαμε μέσα. “Βλέπεις, μου λέει, κρατούμενος είμαι”.

«Και εγώ αυτή την αίσθηση είχα, πως κατά σύμπτωση είμαι κρατούμενος στην Ασφάλεια».

“Είμαι κρατούμενος και όχι μόνο αυτό αλλά φοβάμαι ότι θα με σκοτώσουν, θα με δηλητηριάσουν δεν ξέρω τι θα γίνει. Το φαγητό όπως το παίρνει το πετάει ο Θόδωρος, και μου ψωνίζει και τρώω σίγουρα φαγητά για να μην με δηλητηριάσουν. Επίσης τα βράδια πολλές φορές δεν κοιμάμαι εδώ, κοιμάμαι σε κότερα”.

Κατάλαβα ότι ο ζούσε σε μια έντονη κατάσταση, φοβόταν. Εκείνη την ώρα στο Σύνταγμα γίνονταν διαδηλώσεις των Αριστερών. Αυτές οι διαδηλώσεις γίνονταν με στόχο τον Καραμανλή, πως τάχα ήταν μια νατοϊκή λύση, μια λύση αντιδραστική, να φύγει ο Καραμανλής! Φώναζαν λοιπόν, μάλιστα σε μια τέτοια διαδήλωση νομίζω οι αριστεριστές με μια πέτρα έβγαλαν το μάτι ενός αστυφύλακα.

Μου είπε “Μίκη παραδίδω την εξουσία σ’ αυτούς που μ’ έφεραν και φεύγω”.

Και λέω “ποιοί σας έφεραν;” μου απάντησε “οι στρατιωτικοί. Μόνο εσύ πρότεινες λύση Καραμανλή. Εδώ δεν βλέπεις τί γίνεται; Διαδηλώσεις εναντίον μου. Εγώ ήρθα μόνο και μόνο για το εθνικό πρόβλημα. Θυμάσαι που σου είπα ότι θα πάω στη Ντωβίλ και δε γυρίζω κάτω; Εγώ δεν γύρισα για να κυβερνήσω την Ελλάδα. Εγώ γύρισα για να λύσω το πρόβλημα το εθνικό της Κύπρου. Λοιπόν θα λύσω το πρόβλημα της Κύπρου και μετά θα σηκωθώ να φύγω να πάω πάλι στο Παρίσι. Θα παραδώσω την εξουσία σ’ αυτούς που μου την έδωσαν. Στον στρατό”.

Του λέω “Κύριε Πρόεδρε κάνετε ένα μεγάλο λάθος, ο λαός ο οποίος δεν φαίνεται αυτή τη στιγμή, είναι στο πλευρό σας. Γιατί δεν κάνετε αυτό το οποίο κάνει ο Φιντέλ Κάστρο”.

Μου λέει “τι να κάνω;”.

“Να βγείτε στο μπαλκόνι. Να πείτε θα μιλήσω την Τετάρτη το βράδυ. Ε, θα έρθουν ένα εκατομμύριο Αθηναίοι και νοερώς θα είναι δέκα εκατομμύρια Έλληνες στο πλευρό σας. Δεν υπάρχει κανένας Έλληνας αυτή τη στιγμή που να μη σας βλέπει σαν άνθρωπο ο οποίος έφερε τη Δημοκρατία. Τι είναι αυτά που λέτε τώρα; Αυτά τα παιδάκια κάτω τα οποία φωνάζουν, για υπερεπαναστάσεις είναι του γλυκού νερού δεν τους ακολουθεί κανένας…

Το “Καραμανλής ή Τανκς” έμεινε στην ιστορία. Φυσικά συμφωνούσα με την μεταβατική λύση Καραμανλή, αλλά σαν σύνθημα “Καραμανλής η τανκς” προέκυψε ως εξής:

Έκανα τις πρόβες μου στο “Ζουμ” τότε μαζί με νέους τραγουδιστές, τον Νταλάρα, τον Μητσιά, τη Φαραντούρη φυσικά, τον Καλογιάννη, για να πραγματοποιήσουμε τις περίφημες συναυλίες, τις ιστορικές στο Καραϊσκάκη. Και είχαμε προγραμματίσει μετά, τις συναυλίες μας στην Αθήνα και τον Πειραιά, να πάμε στην επαρχία.

Εκείνη την ημέρα είχα καλέσει τους δημοσιογράφους οι οποίοι πρώτη φορά με έβλεπαν, μετά τόσα χρόνια να διευθύνω ορχήστρα σε πρόβα, ήταν και η μεγάλη φόρτιση η συναισθηματική, και την ώρα που τελείωνα την πρόβα, ήμουν έτοιμος να κάνω την πρες-κόνφερανς και να αναγγείλω το πρόγραμμα.

Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο και ήταν νομίζω ο κ. Μολυβιάτης ή κάποιος από το γραφείο του κ. Καραμανλή. Μου είπε “ο κ. Πρόεδρος θα σας παρακαλέσει να περιορίσετε τις συναυλίες σας μόνο στην Αθήνα”.

Απάντησα και γω, ξαναμμένος από την πρόβα και τον ενθουσιασμό του κόσμου «Πολύ άσχημα ξεκινάει η κυβέρνηση Καραμανλή. Δηλαδή μου απαγορεύει να κάνω συναυλίες; Κι αν τις κάνω τι θα γίνει;»

“Ναι, είπε, το απαγορεύουμε. Υπάρχουν λόγοι που δεν πρέπει να πάτε έξω”.

Φυσικά ο τρόπος που μίλησα κι εγώ, κι αυτός ήταν λιγάκι άκομψος και νευρικός, αλλά στο βάθος μπορεί να είχε δίκιο ο Καραμανλής φοβούμενος τι θα γίνει στην επαρχία. Θα μπορούσε να γίνει προβοκάτσια. Εν πάση περιπτώσει εγώ αγρίεψα και δήλωσα στους δημοσιογράφους:

“Αυτή τη στιγμή τηλεφώνησαν εκ μέρους του κ. Καραμανλή και μου απαγορεύουν να βγω έξω από την Αθήνα. Αρχίζει πολύ άσχημα τη διακυβέρνηση της χώρας με απαγορεύσεις.

Και μπορεί αυτή τη στιγμή να είμαστε σε πολύ άσχημη κατάσταση και να έχουμε απ’ την μια τον Καραμανλή κι απ’ την άλλη τα τανκς, αλλά όμως δεν δικαιούται να αρχίζει με απαγορεύσεις”.

Δηλαδή ήταν μια καταγγελία του Καραμανλή, διότι ξεκίνησε άσχημα απαγορεύοντας να κάνω συναυλίες.

Την άλλη μέρα η “Βραδυνή” είχε τίτλο “Καραμανλής ή τανκς”. Να το διαψεύσω αυτό; Να πω ότι δεν είναι δικό μου; Αφού στη βάση συμφωνούσα, διότι είχα προτείνει εγώ λύση Καραμανλή. Δεν ήταν όμως αυτό το σύνθημά μου»…

Δημήτρης Καπράνος

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *