Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως

ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΟ Ευαγγελιστής Ματθαίος, αυτή την Κυριακήν, παρουσιάζει εις το Ευαγγέλιόν Του (α΄1-7) τον γενεαλογικόν κατάλογον, των κατά σάρκα Προπάτορων του Κυρίου για να αποδείξει ότι επαληθεύτηκαν, οι προφητείες, που προανήγγειλαν οι Προφήτες.

Οἱ Ὑμνογράφοι ἐγκωμίασαν τις μεγάλες προσωπικότητες, που προηγήθηκαν πριν από την έλευσιν του Λόγου και τους υμνούν μελωδικά εις το εξαποστειλάριον της εορτής τους.

«Πατριαρχῶν οἱ πρόκριτοι, καὶ πρὸ νόμου Πατέρες, ἐν πίστει προεξέλαμψαν, Ἀβραάμ, Ἰσαάκ τε, καὶ Ἰακὼβ ὡς φωστῆρες, ἅπαντες γὰρ Προφῆται, καὶ Δίκαιοι ἀνήφθησαν, ἐξ αὐτῶν ὡς λαμπάδες, φωτοειδεῖς, καὶ τὴν Κτίσιν, πᾶσαν ἐσκοτισμένην, ἀκτῖσι κατεφώτισαν, τῆς σεπτῆς προφητείας».

Αυτούς και ημείς θα τιμήσωμεν και θα εγκωμιάσωμεν, οι οποίοι έζησαν και πέθαναν με την προσμονήν του Μεσσία. Στους Προπάτορες ανήκουν οι Πατριάρχες, Προφήτες, Κριτές, Δίκαιοι, οι οποίοι έλαμψαν ως φωστήρες, και εφώτισαν με τις ακτίνες τους, «την εσκοτισμένην κτίσιν.

Ας κάνομε μίαν σύντομην αναφοράν εις την ζωή τους. Όλοι διεκρίθησαν για την αγιότητά τους, την δικαιοσύνη τους, τις αρετές τους και για τα ιδιαίτερα χαρίσματα, με τα οποία ο καθένας ήταν προικισμένος.

Ο Πατριάρχης Αβραάμ, μορφή ταπεινή, σεμνή, περιφρονεί τα εγκόσμια με το παράδειγμά του. Αν και ο Θεός του χάρισε δική του χώρα να ζει ελεύθερος, «ζει σαν ξένος και περιμένει να κατοικήσει εις την επουράνιαν πόλιν, η οποία έχει τα αληθινά και αδιάσειστα θεμέλια και της οποίας τεχνίτης και κτίστης είναι ο ίδιος ο Θεός». (προς Εβρ.ια΄9,10). Ο Προφήτης Δανιήλ με την πίστιν μένει αβλαβής εις τον λάκκον των λεόντων. Ο Κριτής Γεδεών χαρισματικός ηγέτης, διακρίθηκε για τους αγώνες του κατά των ειδωλολατρών και κατά των Μαδιανιτών, οι οποίοι είχαν κηρύξει πόλεμο κατά του Ιουδαϊκού λαού. (Κριτές 6-8). Από τους δικαίους ο Ιώβ, υπόδειγμα υπομονής, με πλούσια  πνευματικά χαρίσματα, έντιμος, δίκαιος, θεοσεβής, άμεμπτος, απέφευγε κάθε αμαρτωλήν πράξιν. (Βιβλίον Ιώβ Π. Δ). Ας επανέλθωμεν εις την εκπλήρωσιν των προφητειών, διά την παράδοξον Γέννησιν του Χριστού, όπως περιγράφεται στα Ευαγγέλια, με το κάθισμα του όρθρου.

«Τῶν Προφητῶν αἱ ῥήσεις, νυνὶ πεπλήρωνται, ὁ γὰρ Θεὸς ἡμῶν, αὔριον τίκτεται, ἐκ Παρθένου Μαρίας…>>.

Ο υπερφυσικός τρόπος γεννήσεώς Του και τα ονόματα, που Του δόθηκαν, φανερώνουν την θεϊκή καταγωγή Του. Οι Πατέρες θεολογούν το μυστήριον της ενσαρκώσεως. Οι μεγάλοι υμνογράφοι με τους ὕμνους τους ἐπιβεβαιώνουν τά γεγονότα καί τά πρόσωπα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, πού ὡς εἰκόνες καί σύμβολα προεικόνιζονταν και τα συνθέτουν σε απαράμιλλους στίχους.

Ο Ευαγγελιστης Λουκάς καταγράφει θεοπνεύστως τα γεγονότα που έχουν σχέσιν με το όνομα. Η αποκάλυψις, του ονόματος γίνεται από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ εις την Παρθένον. «…και τέξη Υιόν και καλέσει το όνομα Αυτού Ιησούν», δηλ. Σωτήρας. (Λουκ.α΄31). Στην συνέχειαν ο Αρχάγγελος εξηγεί στον Ιωσήφ ότι η σύλληψις της Θεοτόκου είναι θεία επενέργεια. Το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον γράφει «και τέξεται Υιὀν και καλέσει το όνομα Αυτού Ιησούν, (που σημαίνει σωτήρας) αυτός γαρ σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών». (Ματθ.α΄21). Και οι δύο Ευαγγελιστές αναφέρουν την λέξιν Ιησούς.

Οι Προπάτορες λοιπόν, είχαν μίαν κοινήν ιδιότητα, να βρούν Εκείνον, που προεικόνισαν οι προφητείες, Εκείνον, που είναι η ζωή, η αλήθεια, το Φως. Το αποκορύφωμα  όμως των προφητειών είναι το Όνομα, που δίδει στον Χριστόν, ο Προφήτης Ησαΐας. Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος αναφέρει «Ιδού η Παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν και καλέσουσιν το όνομα αυτού «Εμμανουήλ» (όνομα εβραϊκόν), (Ματθ.α΄23), (ο εστι μεθερμηνευόμενον «μεθ΄ ημών ο Θεός». Άρα ο Σωτήρας μαζί μας. Πραγματικά εκείνο το βράδυ ο Κύριος «εν τω σπηλαίω» ενσαρκώθη και έγινεν Άνθρωπος, δια μέσου της Παρθένου. Και συνεχίζει το Ευαγγέλιον και «το γεννηθέν εκ Πνεύματος Αγίου» (Ματθ.α΄20) δεν μπορεί να είναι μόνον Θεός, αλλά και άνθρωπος, άρα Θεάνθρωπος. Τὰ δύο λοιπὸν ὀνόματα συμπληρώνουν τὸ ἕνα τὸ ἄλλο. Καὶ μᾶς ἀποκαλύπτουν «τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν». (Κολασ. α΄ 26) ὅτι Αὐτὸς ποὺ γεννᾶται ἐκ τῆς Παρθένου, δὲν εἶναι ἄνθρωπος οὔτε ἄγγελος, ἀλλὰ ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ, ποὺ γίνεται ἄνθρωπος γιὰ νὰ μᾶς λυτρώσῃ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας λέγει, άρα σκοπός της ενανθρωπήσεως είναι η σωτηρία του εκπεσόντος ανθρώπου. Ας αισθανθούμε και εμείς, Αγαπητοί μου Αναγνώστες, το μυστήριον της ενσαρκώσεως του Κυρίου τα Χριστούγεννα, με την βεβαιότητα ότι ο «Εμμανουήλ» είναι ο Θεός μεθ΄ ημών. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

Την Κυριακήν αυτήν, 22 Δεκεμβρίου 2019, εορτάζομεν την μνήμη της Αγίας Αναστασίας της φαρμακολυτρίας, η οποία εγεννήθη εις την Ρώμην, ήταν χριστιανή και εμαρτύρησεν επί Διοκλητιανού.

Την ημέραν αυτήν, εορτάζει και η Αγαπημένη μας κ. Αναστασία Κουτσουμπού, στήριγμα και καύχημα της εφημερίδος μας, υπόδειγμα αγάπης, εργατικότητας, καλοσύνης. Σου εύχομαι, Αγαπημένη μου Αναστασία, έτη πολλά και ευλογημένα παρά Κυρίω, για να συνεχίζεις το θεάρεστον έργον σου.

Μαρία Τσακανίκα

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *