ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΗΜΑΤΑ

AΓΑΠΗ

 

Μια λέξη που λένε πολλοί

λίγοι ξέρουν τι θα πει,

μια λέξη γλυκιά στη ζωή

όταν είν’ αληθινή.

Εκείνα τα χρόνια τα παλιά

σαν αγαπούσες κάποια,

έφτανε μια αγνή ματιά

κι έμπαινε μες την καρδιά.

Σήμερα άλλαξαν όλα

Φυσικά προς το κακό,

κι αγάπη ‘ναι λαχείο

που να πεις το σ’ αγαπώ.

Τώρα είναι πια το χρήμα

Μεγαλύτερο προσόν,

Όταν τα χεις εισ’ ωραίος

Κι όταν όχι εισ’ απών.

Αχ αγάπη πως σε

σε ξεφτίσανε πολύ,

δυστυχώς χωρίς αγάπη

είναι άχρηστη ζωή.

 

ΑΝΔΡΕΑΣ Β. ΑΛΥΦΑΝΤΗΣ

Από την ποιητική συλλογή

«Με τα μάτια της ψυχής μου σ’ αγαπάω»

————————————————————————–

ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΙΡΑ ΜΟΥ ΑΓΙΑΤΡΕΥΤΗ ΠΛΗΓΗ

 

Όσο μυρίζουνε τα ψεύτικα λουλούδια

τόσο η καρδιά σου για μένανε χτυπά,

και εγώ σου γράφω όλη μέρα τα τραγούδια

μα το φινάλε δε με βγάζει πουθενά.

Το προαισθάνομαι το βλέπω και το ξέρω

η ευτυχία μου δυσεύρετη πολύ,

όποτε αγαπώ εγώ θα υποφέρω

είναι η μοίρα μου αγιάτρευτη πληγή.

Ποτέ δε βρήκα την αγάπη τη μεγάλη

και συ που νόμιζα πως ήσουνα αυτή,

έκανα το λάθος εγώ με σένα πάλι

λες και πληρώνω αμαρτίες στη ζωή.

 

Ανδρέας Β. Αλυφαντής

απ’ την ποιητική συλλογή

(Με τα μάτια της ψυχής μου σ’ αγαπάω)

Τα λαϊκά 1976-2016

————————————————————————-

Σίγμα

 

Σ’ ότι κι αν κάνεις,

μην υπερβάλλεις

το επιτάσσει

η εμπειρία.

 

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ

Από την ποιητική συλλογή

«ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΦΑ ΩΣ ΤΟ ΩΜΕΓΑ»

——————————————————–

HΛΙΕ ΜΟΥ ΦΥΓΕ

 

Ήλιε μου φύγε, θέλω να δω τον ουρανό

τα μάτια μου κλείνουν δεν μπορώ να δω.

 

τρέχεις ήλιε μου, τρέχεις γοργά

σαν αφηνιασμένο άλογο, τρέχεις πολύ.

 

Άσε με να δω τα χρώματα σ’ άλλη διάσταση

να ζήσω στιγμές αγαπημένες, μεθυσμένες.

 

Άσε με ν’ ακούσω τον ήχο της αγάπης

στιγμές σημαντικές μέσα στο χρόνο.

 

Θέλω φτερά να πετάξω, θέλω να μάθω

θέλω να δω τον ουρανό να χαμογελά.

 

Η νύχτα έπεσε σκοτεινή, αινιγματική

η ελπίδα δεν άφησε σημάδι.

 

Η μοναξιά έμεινε μόνη

ήλιε μου τρέχεις, τρέχεις πολύ.

 

ΜΑΡΩ ΔΗΜΟΥ

Από την ποιητική συλλογή

«ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ»

————————————————————

AΣΤΑΘΕΙΣ ΟΜΠΡΕΛΕΣ

 

Καιρός νεφελώδης

ομπρέλες πολύχρωμες,

οι στέγες αμύνονται,

ξαγρύπνησα για να βάλω

τις συλλαβές σε μια σειρά,

να στεγάσω τις λέξεις

σε σελίδες αδιάβροχες,

αυτή η μοναξιά δεν βολεύεται

κάτω από νεφοσκεπή δώματα

και ομπρέλες ευάλωτες στους ανέμους.

 

ΑΝΤΩΝΗΣ Α. ΖΑΡΙΦΗΣ

Από την ποιητική συλλογή

«ΧΑΛΚΙΝΟ ΘΟΛΟ»

—————————————————–

ΟΝΕΙΡΟ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ

 

Πάψε, βροχή, τη φλυαρία

το βάσανό σου δεν μπορώ,

όπως χτυπάς στην τζαμαρία

μ’ αυτόν τον άσπλαχνο καιρό! …

 

Θαρρώ, τα φύλλα πως παγώνεις

της φλογισμένης μου καρδιάς,

και στης ψυχής το φως της μόνης

στάζεις το νέφος της βραδιάς.

 

Πάψε, βροχή, τη φλυαρία …

το βάσανό σου δεν μπορώ,

όπως χτυπάς στην τζαμαρία

μ’ αυτόν τον άσπλαχνο καιρό! …

 

Θαρρώ, πως τ’ όνειρο σκοτώνεις

Της δόλιας μου ψυχής της μόνης!

 

ΝΙΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΤΣΙΚΑΔΗ

Από την ποιητική συλλογή

« Η ΕΒΔΟΜΗ ΠΤΗΣΗ »

—————————————————–

OI ΩΡΕΣ

 

Οι ώρες δεν κυλούν όσο κι αν θέλω

δεν μπορώ να τις σπρώξω στην πορεία.

Οι ώρες μένουν αλυσοδεμένες

σ’ αυτή την μπερδεμένη ιστορία.

 

Κι εγώ θύμα μπροστά τους παραμένω

να τις μετρώ χωρίς να τις ορίζω.

Θύμα σ’ ένα άγριο πέλαγος χαμένο

να λαχταρώ, να οργίζομαι, να βρίζω.

 

Οι ώρες δεν κυλούν. Η μοναξιά μου

τον άνθρωπο ζητά παντού. Ένας φίλος

που πρόθυμος θε να σταθεί δεξιά μου

αδελφικός κι ακλόνητος σαν στύλος.

 

Οι γύρω να μας βλέπουνε με ζήλεια.

να μην μπορούν σε κάτι να μας βλάψουν.

Μέσα στη νύχτα όμοια δύο καντήλια

να τους φωτίζουν, όχι να τους κάψουν.

 

Οι ώρες δεν κυλούν κι η νύχτα φτάνει

και κυνηγά το χέρι όσα δεν πιάνει …

 

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΟΥΛΕΝΤΙΑΝΟΣ

Από την ποιητική συλλογή

«ΛΥΡΙΚΑ ΤΙΤΙΒΙΣΜΑΤΑ»

—————————————————-

ΑΣΑΛΕΥΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

 

Σιωπή μου να σε τσάκιζα

σαν το παλιό καθρέφτη,

σαν τ’ ασημάδευτο γυαλί

που στα χαλίκια πέφτει.

 

Ν’ ακούσω το περπάτημα

του φεγγαριού στο κύμα

το στεναγμό της άνοιξης

στο φουντωμένο κλήμα.

 

Των αστεριών τον ψίθυρο

και της αυγής τα χνώτα,

του τεντωμένου δοξαριού

τη μεθυσμένη νότα.

 

Μα συ σκορπάς στον άνεμο

κάθε ρυθμού τον ήχο

και κρύβεις ώρες άφωνες

στον αψηλό σου τοίχο.

 

Σιωπή μου να σε τσάκιζα

να μου μιλήσει η πλάση

για κείνα που θα φτάσουνε

γι αυτά που ’χουν περάσει.

 

ΛΙΤΣΑ ΚΑΒΑΚΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ

Από την ποιητική συλλογή

«ΟΝΕΙΡΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ»

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΩΝΗ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ

 

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *