ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Οι ήρωες

Στήθη ξεκούμπωτα στον αντήρα
στήθια ματωμένα
λάβαρα ματωμένα
χέρια δυνατά τα σηκώσαν
στις ριπές του παγωμένου βοριά,
χέρια που πλήγωσαν οι χειροπέδες
που τους φόρεσαν κείνοι
που πορνεύουν την πατρίδα.

Μιχάλης Κάσσης
Από την ποιητική συλλογή
«Ποιώντας»

—————————————-

In Memory

 

Να μνημονεύσω τ’ άχραντα της μνήμης σας γονείς μου,

Δράττω την ευκαιρία,

Στη θύμηση του νου.

Ω! Άγγελέ μου Μιχαήλ! Και Μάνα της τιμής μου!

Του Λιμενιού Μαρία!

Και λάμπος τ’ ουρανού.

 

Ω! Χρυσοπατερούλη μου κι Αυγερινέ! Πως χάθης

Και σαν κεράκι σβήστης

Στην χαλεποσυρμή!

Ω! Μάνα των αδύτων μου ποτέ δεν εμαράθης.

Συ, δύναμη της πίστης!

Στου λίβα την ορμή.

 

Καθώς τα φύλλα της καρδιάς, χιόνι πυκνό σκεπάζει,

Κι ως η ψυχή στο στέρνο,

Αιμασσει, ω Γαβριήλ!

Αρχάγγελε!.. Απ’ την Εδέμ στης λήθης το τοπάζι,

Τους στίχους «Μνήμης» φέρνω,

Της Νίκης Μιχαήλ.

 

Νίκη Μιχαήλ Κατσικάδη

Από την συλλογή

«Στην παλίρροια της Ποίησης»

——————————————————-

Στο παραθύρι

 

-Τι καρτεράς κορίτσι,

στο παραθύρι εμπρός;

-Το σόϊ θε να φτάσει

Κκι πρώτος ο γαμπρός.

 

-Το σόϊ ξεμακραίνει

κι αρρώστησε ο γαμπρός.

Τι καρτεράς, κορίτσι,

στο παραθύρι εμπρός;

 

-Ο χάρος θε να φτάσει

μ’ άμαξ’ αστραφτερή.

Θα μου χαμογελάσει

και μ’ ένα του φιλί

 

Μμζί του θα με πάρει

σε μέρη σκοτεινά…

-Κάλλιο να περιμένεις

για να γενεί καλά

 

το ωραίο παλικάρι

που θα ’ρχονταν γαμπρός.

Κάλλιο να περιμένεις

στο παραθύρι εμπρός.

 

Διονύσης Κουλεντιανός

Από την ποιητική συλλογή

«Λυρικά τιτιβίσματα»

—————————————

Μιλούν

 

Μιλούν, μιλούν κι οργώνουν

τις πράξεις ενός λαού οργής,

οι πολιτικοί

του καιρού μου.

Έρχονται να σφαγιάσουν

κάθε λεπτό

τη θάλασσα

των ψυχών

για την ισονομή των

αγαθών. Τι ψέμα!

Οι αδύνατοι, ταλαίπωροι

διαβάτες της ζωής

πλήττονται. Μας έπληξαν

όλους, οι πρεσβευτές των Αρετών.

 

Γεωργία Μανιού

Από την ποιητική συλλογή «Μαζί»

——————————————————–

Απόμαχοι

 

Πως πέρασαν τα χρόνια μάνι μάνι!

Λες κι ήταν χθες, το μπάρκο τους το πρώτο,

φουντάρανε στων απομάχων το λιμάνι

χωρίς να στείλουν ΕΤΑ με πιλότο.

 

Λες κι ήταν χθες το μπάρκο τους το πρώτο,

για πότε καβατζάρανε τον κάβο,

χωρίς να στείλουν ΕΤΑ για πιλότο.

Κάθε πρωΐ σουλάτσο στο μουράγιο.

 

Για πότε καβατζάρανε τον κάβο.

Ρίξανε και τις δυό, καραμοσάλι,

κάθε πρωΐ σουλάτσο στο μουράγιο,

Μμίναν απ’ έξω απ’ το κομβόϋ στο «κανάλι».

 

Ρίξανε και τις δυό καραμοσάλι,

Μπέϋ – αλεούτες – Παναμάς, παλιά ιστορία,

μείναν απ’ έξω απ’ το κομβόϋ στο «κανάλι»,

με αρθριτικά πώς να χαράξουνε πορεία,

 

Μπέϋ – Αλεούτες – Παναμάς, παλιά ιστορία,

στην τηλεόραση δύο λόου κι ένα χάϊ

με αρθριτικά πώς να χαράξουνε πορεία,

άλλοι σαλπάρουν για Καλκούτα και Σαγκάη.

 

Στην τηλεόραση δύο λόγου κι ένα χάϊ

απόψε φεύγουν δυό καράβια απ’ το λιμάνι

άλλοι σαλπάρουν για Καλκούτα και Σαγκάη.

πως πέρασαν τα χρόνια μάνι – μάνι!

 

Λευτέρης Μαρματσούρης

Από την ποιητική συλλογή

«Εν Πλώ και εν Όρμω».

—————————————-

Πελαγίσιες σκέψεις

 

Μες στο βαθύ το πέλαγος, καράβια πάνε,

άλλα έρχονται κι άλλα γυρνάνε

σε τόπους μακρινούς

και χάνονται.

 

Σκέψεις της πίκρας ή χαράς, στον νου αντάμα,

όνειρο θαλασσινό, χωρίς το κλάμα,

μ’ άσπρους αφρούς,

δε γίνεται.

 

Σ’ ένα καραβοφάναρο, μπουρού σφυρίζει,

τρόμο σκορπάει, το πούσι σχίζει,

ξερνώντας την αντάρα

στην ερημιά.

 

Απ’ την αυγή μιας άνοιξης τα άνθη πήρα,

και της δροσιάς χρυσή πλημμύρα,

για να στα στείλω ,

μα χάθηκαν.

 

Αντώνης Μικέλης

Από την ποιητική συλλογή

«Μονάχος στη Βαρδιόλα»

————————————————

Τα λόγια

 

Τα λόγια

που πίστεψα πολύ

ειν’ εκείνα

που κρύβουν τα στόματα.

Τα λόγια

που πίστεψα πολύ

είν’ αυτά

που άφησε η σκέψη

ελεύθερα

έξω από τα δόντια…

 

Σπύρος Ραδίτσας

Από την ποιητική συλλογή

«Με την πρώτη ματίά… επιγραμματικά»

——————————————————————

\

Πρεβέζης λιμάνι

 

Σε ένα λιμάνι στέκω ορθός

και είναι χειμώνας τέλος Φλεβάρη

κρύος αέρας, άγριος καιρός,

ο ήλιος παλεύει ο πρωΐ να προβάλει.

 

Το κύμα τραβιέται μα πάλι ορμά,

με τσιμέντο και πέτρες δίνει άγρια πάλη

του μικρού καφενέ τα φώτα σβηστά

οι αναμνήσεις γυρνάνε στο δικό μου κεφάλι.

 

Στα σοκάκια γύρω ο αέρας ψυχρός

προτομή ποιητή ξαφνικά ξεπροβάλλει.

καρυωτάκη τον λέγαν είναι τώρα νεκρός

αγναντεύει της Πρεβέζης το ωραίο λιμάνι.

 

Σταμάτης Τσότρας

Από την ποιητική συλλογή

«Στιγμές ζωής»

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *