ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Στον Νίκο Καββαδία

 

Δέκα Φλεβάρη Νίκο μου,

για τελευταία φορά,

μπάρκαρες για το ιδανικό,

το τελευταίο ταξίδι.

 

Οι θάλασσες μας σ’ έχασαν,

και όλοι εμείς με κρύα καρδιά,

με δάκρυα σε συνοδέψαμε,

και πικραμένα χείλη.

 

Κι’ εσύ ο ιδανικός ,

μα άξιος εραστής,

των μακρυσμένων ταξιδιών

και των γαλάζιων πόντων.

 

Είχες έναν θάνατο κοινό,

μα θλιβερό πολύ,

και μία κηδεία σαν τις πολλές,

κηδείες των ανθρώπων.

 

Μα πάντα ζεις στις σκέψεις μας,

Βαπόρια σαν θωρούμε,

και όταν ταξιδεύουμε,

μαζί σου συζητούμε.

 

Και τα καραβοφάναρα,

φέγγουνε την μορφή σου,

σε κάθε ένα από αυτά,

με την συμμετοχή σου.

 

Που σαν Μαρκόνι πάντοτε,

μιλούσες με τ’ αστέρια,

μα έφυγες και μας άφησες,

κρύα καρδιά και χέρια.

 

Νίκο θα μας μαγεύουνε,

πάντα τα ποιήματα σου,

και θα είμαστε μαζί με αυτά,

πάντοτε η συντροφιά σου.-

 

Μιχάλης Αβούρης

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *