ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Σαν παραμύθι

 

Τραβιέται ο χρόνος χάνεται

όπως η θάλασσα στην άμπωτη

τα θαλασσινά νερά για λίγο χάνονται

για άγνωστα μέρη ταξιδεύουν μακρινά

πίσω τους κοχύλια και βότσαλα αφήνουν

όμορφα όστρακα φανταχτερά

καβούρια γαλάζιες μέδουσες

και άλλα πολλά

της θάλασσας ο βυθός αποκαλύπτεται.

 

Όταν το κύμα ξαναγυρίσει

τίποτα δεν θα ’βρει απ’ όλα αυτά

κι αν κανένα μείνει

και δεν το έχει αρπάξει η ζωή

άδειο θα είναι χωρίς… ζωή.

 

Μια μέρα, ένα πρωΐ-πρωΐ

ένα ταξίδι στη ζωή

σαν παραμύθι.

 

Μάρω Δήμου

Από την ποιητική συλλογή

«Από καρδιάς»

————————————-

Ιστορία

 

Πάγωσε η σκέψη μου

χωρίς εικόνες έμεινα πάμπτωχος

Ουδέτερο όνειρο… έγινε η φαντασία μου

Πως θα κυλήσει η ιστορία

με  πρόσωπο ασαφές – παραχαραγμένο

τα δικά μου νομίσματα κίβδηλα

τα δικά μου τοπία αδιευκρίνιστα

δεν υπηρετούν πια τη δική σας «ευταξία»

ούτε τα γυμνά πέλματά σας διακοσμούν περίτεχνα.

Γι’ αυτό χωρίς πολύ κόπο γράφω στίχους

μετεωρίζομαι πως ο φθινοπωρινός ήχος της βροχής

συναρμολογώ γαλήνιες κουβέντες αποδοχής

και στήνω εγκάρδιες προσευχές.

Θέλω να γνωρίσω τα όρια του κόσμου μου

και τη γήινη σύνθεση των οφθαλμών μου.

 

Αντώνης Ζαρίφης

Από την ποιητική συλλογή

«Γεγονότα Ερήμην μας»

——————————————-

Τι να σου πω……

 

Κάναμε υπεράνθρωπη

προσπάθεια τραβώντας

κουπί, και φτάσαμε στον

ωκεανό, με χαμένη την

αίσθηση του χώρου και του

χρόνου. Να σου πω τι;

 

Ηλίας Κάσσης

Από την ποιητική συλλογή

«Συνειρμοί»

———————————-

Εργάτες του καλού

 

Αξίζει να ’μαστε ενωμένοι

όπως μας θέλει ο Θεός

στοχαστικοί κι ειρηνεμένοι

παντού ν’ απλώνουμε το φως.

 

Φροντίδα μας πρώτη η πατρίδα

να είναι ελεύθερη και δυνατή

να έχουμε πόθο και ελπίδα

για πρόοδο και αρετή.

 

Οδηγός μας πάντα η πίστη

κι εμείς εργάτες του καλού

η ζωή μας κοντά στη φύση

και στις αλήθειες τ’ ουρανού.

 

Φώτιση  ο πολιτισμός μας

χάρη και ελπίδα της ζωής

με τα λαμπρά ιδανικά του

έγνοια και πλούτος της ψυχής.

 

Με πόθους, όνειρα κι αγάπη

πορευόμαστε σ’ αυτήν τη γή

και ευχόμαστε να δείχνουν

ψυχή οι πολιτικοί.

 

Νικόλαος Θωμάς

Από την ποιητική συλλογή

«Η Αγάπη ζωή μας και φώς»

———————————————

Άρμενο Σάπιο

 

Με τι ρε θα χτιστεί βωμός

σε μάτια αδερφοσύνης,

βράχος να κάτσει η χαρά

στο νου το περιγιάλι,

τα ροζιασμένα δάχτυλα

να κοσκινίσουν άμμο,

να χρίσουνε ον ουρανό

φύτρα, βραγιές στο χιόνι;

Με σας, όπου ξεφτίσατε

βρώμια της πόρνης ρόμπα,

και τ’ άρμενο σας σάπισε,

πάμε και μεις αγγέλοι,

σα φτύματα συντρέχομε

στου βούρκου το χαντάκι,

βλαστάρια, ξεριζώνει τα,

σέπονται κι αγκλουθάνε.

 

Με τι ρε θα χτίσομε,

με χέρια λερωμένα;

Προσκέφαλο ανάπαψης

στη χαραυγή της μάνας;

Ποιος θα μας φέρει Άνοιξη,

που το χιονιά βοηθούμε,

αφού λουλούδια μυρωτά,

λίγα μποστάνια τάχουν.

 

Μιχάλης Κάσσης

Από την ποιητική συλλογή

«Ποιώντας»

————————————-

Όταν οι άλλοι φεύγουν

 

Και όταν βλέπεις τους συνομηλίκους σου

να φεύγουν ο ένας πίσω από τον άλλον

συνειδητοποιείς άμεσα

τη μηδεμηνότητά σου στο σύμπαν

που κατά τύχη βρέθηκες

ίδρωσες, πόνεσες, θαύμασες

αναπαράχτηκες και κρατάς στο χέρι

το εισιτήριο

της επιστροφής σου στο πουθενά.

Τι περίεργα, αλήθεια, συναισθήματα

σου γεννιώνται όταν βλέπεις

τους άλλους να φεύγουν

οριστικά και δια παντός!

 

Πότης Κατράκης

Από την ποιητική συλλογή

«Η άνοδος»

————————————–

Παρέα με τους γλάρους

 

Με παρέα ου γλάρους

σε πελάγη διαβαίνω,

κι όταν βλέπω τους φάρους

από λύπη πεθαίνω!…

 

Μα ποτέ μου δε φτάνω

στο δικό μου λιμάνι,

και ρωτώ τι έχει φταίξει

τι κακό να ’χω κάνει;

 

Και το κύμα στο πλοίο

καθώς σπάει, δακρύζω,

μα πως θα ’ρθεις ελπίζω.

 

Και μιαν όμορφη ώρα,

με παρέα τους γλάρους,

θ’ αντικρίσω στα μάτια

τους δικούς μου τους φάρους!…

 

Νίκη Μιχαήλ Κατσικάδη

Από την ποιητική συλλογή

«Η έβδομη πτήση»

————————————–

Το ποτάμι

 

Η νύχτα φεύγει κουρασμένη

Κι έρχεται η μέρα χαρωπή,

Όμως κανείς δεν μας προσμένει

Μια καλημέρα να μας πει.

 

Ο χρόνος άναρχος κυλάει

Κι εμείς στο διάβα του βουβοί.

Ένα ποτάμι, μα που πάει

Μέσα στο ρέμα το μπλαβί;

 

Μέχρι μαζί του να μας πάρει

Κι ύστερα τέρμα, σιωπή..

Ένα ποτάμι, μα που πάει

Ποιος, τάχα, ξέρει να μας πει;

 

Διονύσης Κουλεντιανός

Από την ποιητική συλλογή

«Λυρικά τιτιβίσματα»

——————————————-

Μελαγχολία

 

Κρυμμένο απ’ την ομίχλη το νησί

χαμένη μες το χρόνο εσύ

και παγωνιά.

 

Ήλιος χλωμός στον ουρανό

δρομάκι άδειο, σκοτεινό

στη σιγαλιά.

 

Άγκυρα στα βαθειά νερά

πόση μου έδινε χαρά

μια σου ματιά.

 

Την καταχνιά σκορπά τ’ αγέρι

βιολέτες κόβεις στο παρτέρι

χωρίς μιλιά.

 

Λευτέρης Μαρματσούρης

Από την ποιητική συλλογή

«Συμπληγάδες»

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *