ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Πώς να σε πω;

 

Να σε πω μάνα,

γυναίκα, αδερφή;

Πώς να σε πω;

Να σε πω δένδρο,

σ’ οδοιπόρου το διάβα,

σαν ο ήλιος χιμάει,

απ’ του θόλου τη μέση;

Πώς να σε πω;

Να σε πω όαση,

στην καυτή μέσα έρημο,

σαν ο λίβας με άμμο

τα κορμιά μαστιγώνει;

Πώς να σε πω;

Να σε πω ηλιαχτίδα,

που ξεχύνεται πρώτη

και σκορπίζει τη νύχτα;

Πώς να σε πω;

Είσαι τα πάντα!

Δεν μπορώ να σε πω!

Γιάννης Κανατσέλης

————————————————

ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΦΕΥΓΩ

 

Για ένα ταξίδι φεύγω μακρινό

Που ολομόνος θα το αποτολμήσω.

Για ένα ταξίδι μ’ όποιονε καιρό

και προορισμό. Κι απόκληρος θα ζήσω.

 

Να βρεθώ ξάφνου σ’ άγνωστες φυλές .

Να γίνω φίλος μ΄ άγνωστους ανθρώπους.

Με νέο όνομα και νέες προσμονές

για να ριζώσω σε καινούριους τόπους.

 

Αν με γνωρίσει κάποιος σαν με δεί,

θα του απαντήσω πως δεν τον θυμάμαι.

Κι ως θα φυτρώσω εκεί στην ξένη γη,

για τους δικούς μου ξεχασμένος θα είμαι.

 

Για ένα ταξίδι φεύγω μακρινό,

οι μνήμες μου ας μείνουν στην πατρίδα.

Μα των ματιών σου πώς τον ουρανό

μαζί να πάρω ή την καταιγίδα;

Διονύσης Κουλεντιανός

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *