ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΣΤΗΝ ΠΕΝΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΞΕΝΑ

 

Ξενιτεμένο μου πουλί

και παραπονεμένο

η ξενιτιά σε χαίρεται

κι γώ σε περιμένω

 

Ξενιτεμένα μάτια μου

μάτια αγαπημένα

πώς τά περνάτε μάτια μου

μόνα χωρίς εμένα.

 

Απ’ τη στιγμή πού έφυγες

τον ήλιο έχω χάσει

η νύχτα την καρδούλα μου

βαθιά την έχει πιάσει

 

Ολημερίς σε σκέφτομαι

σ΄ έχω μες το μυαλό μου

κι έχασα τον ύπνο μου

μα και το λογικό μου

 

Τά έρημα τά ξένα

ν’ ανάψουν να καούν

μού πήρανε την Πένη μου

και μού την τυραννούν

 

Αχ και να ήμουνα πουλί

στα ύψη να πετούσα

να ερχόμουνα να σ’ έβλεπα

γλυκά να σε φιλούσα

 

Ψηλά βουνά και πράσινα

και δέντρα φουντωμένα

η φέρτε πίσω την Πένη μου

η πάρτε με κι μένα

 

Γύρισε πίσω Πένη μου

και μη μ’ αφήνεις μόνο

τώρα στα γεροντάματα

να λιώνω μές τον πόνο

 

Αφιερωμένο με πολλή, Πολλή αγάπη στην γλυκιά ΠΕΝΗ πού βρίσκεται στην ξενιτιά. Πένη μου σ’ αγαπώ πολύ, πολύ.

 

Αντώνης Ευθ, Χατζηγιάννης – Σκούμπελος

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *