ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Θα ξανάρθω

 

Θα ξανάρθω

όταν οι αναμνήσεις

θα μείνουν πίσω,

σαν τον άνεμο που φυσά,

πάνω στα υγρά σου μάτια.

 

Θα ξανάρθω

όταν η νύχτα θα χαμογελά

στ’ αστέρια

και οι λάμψεις,

θα διώχνουν

τις θολές ,

αναμνήσεις του παρελθόντος.

 

 

Ελένη Δάλλα

Από την ποιητική συλλογή

«Δύναμη Ψιθύρων»

——————————————————

Αρχαϊκή Γένεση

 

Σπέρματα Δωριαίων κι Αχαιών, Αιολών κι Ιώνων,

θρύμματα μιας έκρηξης σοφής σιβυλλικής κινήσαν,

κι αυτόφωτα ήλθαν εδώ αστερισμοί.

 

Γινήκαν γεωργοί, μπολιάστηκαν, Μικρή Πατρίδα,

με θεϊκά προστάγματα, μ’ άγιων της Φύσης νόμους

κι έργων αθάνατων κατασκευή.

 

Στου Είναι τους τα έγκατα κατέβηκαν και σμίξαν

με τα πρωτόνια νετρόνιου θεού, που δεν γνωρίζει

προστάγματα της ύπαρξης της χοϊκής.

 

Ώρες αψές, ακούν τον παφλασμό από φωσφόρα

κύματα της Χώρας τους τον αιγιαλό να σβήνουν

ως γεύονται τον ήχο σάλπιγγας θεϊκής.

 

Νιώθουν αόριστες στιγμές το πνεύμα τους στο χώμα

πως βυθίζεται, πλάϊ τους αγκαλιάζει ο Ενδυμίων

τη σελήνη κι οργούν ερωτευμένοι λύκοι…

 

Φως αειθαλές, και σ’ Αναστάσιμη μορφή κυκλώνει

Έλληνα θεό μεγαλοδύναμο, καταπίνοντας με μιας

τον άσπονδο τον θάνατο εν νίκη.

 

Μαντώ Κατσουλού – Ζολώτα

Από την ποιητική συλλογή

«Ωδή στην μικρή μεγάλη μου Πατρίδα»

——————————————————————–

Πρέπει να φύγω

 

Εκείνη πέρασε…

Παράλογο που καθυστέρησε ο άλλος.

Όλοι, να πάνε κάπου λαχταρούν.

Όλοι, την ώρα ψάχνουνε

της λύτρωσης και της αποδημίας.

Ένα ταξίδι με τη σκέψη τους κορτάρουν

Χωρίς να καλοξέρουν προς τα πού…

 

Εκείνη, Εκείνος, ένας άτακτος στρατός

περήφανος μα ταλαιπωρημένος.

τι τάχα που δεν αντιμετωπίσανε

τον πόλεμο; Ο πόλεμος

παιζόταν μέσα στην ψυχή τους.

 

Εκείνη πέρασε κι ο άλλος.

Όλοι ξεχύθηκαν για κάπου βιαστικοί.

Κι εγώ, νομίζω,

πρέπει κάπου να φύγω.

 

Διονύσης Κουλεντιανός

—————————————————–

Σαν δεμένο Άτι

 

Κάτι ατίθασο

Χλιμιντρίζει μες το είναι μου

Σαν δεμένο Άτι!

 

Στριφογυρίζει ακατάπαυστα

αχαλίνωτα.

 

Ζητά και κοιτά

εκεί που κάθε τι ελεύθερο ξεψυχά.

 

Θέλει να ακολουθήσει

την πορεία του ήλιου. Την χαραυγή.

 

Ζητά να φτάσει

στους ανθοζύμωτους κάμπους.

 

Να πιει νερό και να βοσκήσει

στις παγιοϊσκιωσές.

 

Ζητά να  κορφολογήσει

την δροσοσταλιά του λουλουδιού.

 

Αναπνέοντας χιλιομύρωτο άρωμα

να χαρεί την λάμψη της φύσης.

 

Ιωάννης Λυμπέρης.

————————————–

Πρωτοχρονιά

 

Στη βαρδιόλα σουλατσάρει, ο Παντελής,

στο τιμόνι έχει βάρδια, ο Αλέκος,

την κονσόλα την προσέχει, ο Νικολής,

στη δεσπέντζα πλένει πιάτα ο Σταυρής

κι’ ευτυχές το νέον έτος.

 

Μπρος στο Βίντεο καθισμένοι μερικοί

ξαναβλέπουμε τις «θαλασσιές τις χάντρες»,

άλλοι το ’ριξαν στο πόκερ, το ψιλό

έτσι λίγο, μοναχά για το καλό,

μεσοπέλαγα «τη βγάζουμε» και φέτος

κι’ ευτυχές το νέον έτος.

 

Λευτέρης Μαρματσούρης

Από την ποιητική συλλογή «Συμπληγάδες»

——————————————————————

«Τραγουδώ»

 

Όταν κοιτώ τ’ αστέρια

υμνώ τον έρωτα.

Τραγουδώ,

μ’ όλα τα χαμόγελα

των αναμνήσεων.

 

Αναζητώ την μορφή σου

στις εικόνες φεγγαρόφωτου.

Ονειρεύομαι να μη χαθεί

η λάμψη

που φωτίζει τα βήματά σου.

Η Αγάπη είναι εκεί.

Πάντα περιμένει.

 

Ελένη Δάλλα

Από την ποιητική συλλογή

«Δύναμη Ψιθύρων»

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *