ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Της Μαρίζας

 

Περιστέρι μου,

Πυκνώνουν γύρω σφαίρες και φωτιές.

Τα έλη πέρασαν τη στάθμη τους.

Τα παραθύρια των αγγέλων μαύρισαν.

Η ρύπανση πυκνώνει τους αιθέρες.

Που θα πετάξεις μάτια μου;

Σμαράγδια μου σκουρόχρωμα.

 

Νίκη Κατσικάδη

——————————————

Ύμνος Εθνικός

 

Ήρθες από τη Λισσαβόνα

στης Δόξας το μεγάλο αγώνα

της γης πολύτιμο τοπάζι

η χώρα μας πρώτη φαντάζει.

 

Γι’ αυτή τη Νίκη τη δική μας

σ’ ευχαριστούμεν Εθνική μας.

Κι αυτή τη Νίκη τη μεγάλη

είθε να ζήσουμε και πάλι.

 

Τώρα μεγάλη μας Ελλάδα,

βαδίζεις στην Ολυμπιάδα.

Τ’ αρχαίο πνεύμα αναβιώνει

και τους λαούς της γης ενώνει.

Πολιτισμός κι αδελφοσύνη

φέρνουν την επί γης Ειρήνη.

 

 

Νίκη Κατσικάδη

Από την ποιητική συλλογή

«Η έβδομη πτήση».

—————————————————

Στη Μάνα του σκοτωμένου επαναστάτη

 

Την ώρα π’ άρχιζε το φως

κάποιας καινούργιας μέρας,

την είδα δίπλα μου στητή

ν’ αναμετρά τα πλήθη

που τα συντάραζε παλμός

σαν κόρφος της μητέρας

καθώς βυζαίνει το παιδί

την ώρα που γεννήθη.

 

Στην κεφαλή της που κρεμνά

το πέπλο του θανάτου,

καρφώνει βέλος πορφυρό της

χαραυγής το χρώμα

ήλιος στις κόρες των ματιών

μες το ηλιοβασίλεμά του σαν

κόκκινο τριαντάφυλλο στο

λαβωμένο σώμα.

 

Σκίζει της πλάσης το κορμί,

της λευτεριάς καμπάνα

κι αναζητά πριν της γιορτής

τραγούδι ξεκινήσει

κάποιου νεκρού πολεμιστή

την πληγωμένη μάνα

την πρώτη από τα σπλάχνα της

κραυγή να της χαρίσει.

 

Λίτσα Καβάκου – Στρατηγού

Από την ποιητική συλλογή

«Ονειρικά ταξίδια»

Εκδόσεις Φωνής Πειραιωτών

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *