ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Στην Παναγιά του Λόφου

 

Στου βουνού το μοναστήρι

της ψυχής ησυχαστήρι

Παναγιά Φανερωμένη

πάνω εκεί καμαρωμένη.

 

Το ρετσίνι απ’ τα πεύκα

της ψυχής μου γίνεται κλέφτρα

πάρτηνε κοντά σου σκλάβα

γλύτωσέ τη απ’ την λάβα.

 

Γλύτωτέ τη από τον πόνο

κάντη αστέρι μόνο

μες στο σύμπαν να γυρνάει

το παιδί της, να ζητάει.

 

Παναγιά στο λόφο επάνω

την πληγή μου πως θα γιάνω;

Ψάχνω να ’βρω το παιδί μου

της ψυχής είναι η πληγή μου.

 

Μάνα είσαι πονεμένη

δεν ξεχνιέται αυτό καημένη!

Δεν περνάει αυτός πόνος

είναι της καρδιάς ο μόνος.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Ακριβή Κάραλη – Παπαδοπούλου

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *