ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΚΑΠΟΙΕΣ ΩΡΕΣ

 

Και κάποιες ώρες

κάποιες μαύρες ώρες

με πιάνει τόση απελπισία

όπου τις ηλιαχτίδες

βλέπω μπόρες

που φέρουν κοσμοχαλασιά.

 

Και κάποιες ώρες

κάποιες μαύρες ώρες,

που δεν υπάρχει διαφυγή,

γίνομαι σαν τις ώριμες οπώρες

και χώνομαι

βαθιά στη γή.

 

Και κάποιες ώρες

κάποιες μαύρες ώρες,

κοντράροντας και τον καιρό

αναζητώ μες στα συντρίμμια,

εμπιστοσύνη και κουράγιο

να δίνω και να συγχωρώ…

Διονύσης Κουλεντιανός

————————————————

Γεράσιμε

 

Χτυπάει σιωπητήριο,

τα βλέμματα των πενήτων

σκεπάζει νέφος θυμιάματος.

Ανυπόδητοι προσκυνητές

βραδυπορούν στα διέξοδα μονοπάτια,

περιμένουν την έλευση της αστραπής

από τα αβαθή του σύμπαντος.

Καλοτάξιδο το ιστιοφόρο της προσευχής σου

κρατάω χώμα νοτισμένο από τα δάκρυά σου

και αίμα από τις πληγές των εμπερίστατων.

Χτυπάει αναχώρηση.

Καλή άνοδο στην λαμπυρίζουσα

νεφέλη σου Γεράσιμε.

 

 

Αντώνης Ζαρίφης

Από την ποιητική συλλογή

«Χάλκινο Θόλο»

—————————————————–

Φωτιά η Αγάπη

 

Το σκάλισμα της φωτιάς

δυναμώνει τη φλόγα, δίνει ζωή

και εκπέμπει φως.

Η αγάπη είναι φωτιά

και σαν τη σκαλίζεις δυνατά

χαρίζει ζεστασιά, ελπίδα

και γλυκιά θαλπωρή.

Μια κουβέντα παραπάνω

και μια κατανοητή παρέα

φέρνουν δυνατά αισθήματα

που τα νιώθεις και ριγάς

σα νεαρή καλαμιά,

στου ανέμου τη βουή.

Η αναπόληση του νου

και το ψάξιμο

βαθειά στα σκοτάδια του,

φέρνει στην επιφάνεια

όλα όσα ημερώνουν

και γιατρεύουν τα πάθη.

Η δύναμη να γυρνάς

ήσυχα στο παρελθόν

οδηγεί τα βήματά σου

σταθερά μπροστά.

 

Γιάννης Κανατσέλης

———————————————-

Σε λανθάνουσα κατάσταση

 

Είδα κομμάτι απ’ την Ελλάδα

Στο ναυπηγείο, στον Έμντεν,

Όταν στο Γερμανό μηχανικό

Πρόσφερα σπιτικό γλυκό

-σταφύλι με βασιλικό-

Θυμίζοντάς του

ότ’ είχε μερικούς αιώνες

να το γευθεί,

(από τότε που ’φυγε κυνηγημένος αιρετικός).

την άλλη μέρα με ξενάγησε τρεις ώρες.

 

Είδα κομμάτι απ’ την Ελλάδα

στο προσωπάκι

μιας χαριτωμένης Αυστραλέζας

δακτυλογράφου τ’ Ατζέντη,

κοίταζε με λαχτάρα

μια καρ – ποστάλ με την Ακρόπολη.

Γέμισαν τα μάτια της χαρά

όταν της είπα

πως κάποιος μακρινός παππούς της

θα ’χε δουλέψει, με το Φειδία.

 

Λευτέρης Μαρματσούρης

Από την ποιητική συλλογή

«Συμπληγάδες»

——————————————————-

Το φιλί…

 

Είχε γεύση το φιλί της.

Εκεί,

στην άσβεστη φλόγα του,

τα κορμιά έμαθαν

να θυμούνται.

Εκεί,

ο χρόνος σταμάτησε…

 

Σπύρος Ραδίτσας

Από την ποιητική συλλογή

«Με την πρώτη ματιά… επιγραμματικά»

——————————————————————-

Είμαι ο Αγώνας

 

Είμαι ο αγώνας.

Η Ψυχή και το κύτταρο

εκείνων που έπεσαν.

 

Εκείνων που αγάπησαν

της λευτεριάς την αρετή

και της θυσίας το πνεύμα.

 

Κάθε στιγμή μου

ξαναγεννιέμαι και πορεύομαι

των αδελφών μου κρατώντας το χέρι

σ’ αξεχώριστο ΕΝΑ

με ο Χτες και το Σήμερα,

με τους φθόγγους της αυγής

για το Αύριο.

 

Παναγιώτης Τσουτάκος

Από την ποιητική συλλογή

«Φωνή Ελπίδας»

———————————————–

 

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *