ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Και οι πέτρες εραγίσανε

 

Και οι πέτρες εραγίσανε

για σένανε Σταμούλα.

Κανείς δεν το κατάλαβε

μόνο εγώ καρδούλα.

 

Έχουμε την εντύπωση

ότι οι πέτρες δεν πονάνε

αλλά υπάρχουνε εδώ

εμείς να τις πατάμε.

 

Καρδιά έχουν όμως κι αυτές

και νιώθουνε τον πόνο,

κάποια στιγμή ραγίζουνε

μα δεν το δείχνουν όμως.

 

Και η πέτρα μάνα ήτανε

έχασε το παιδί της

επόνεσε τόσο πολύ

που πέτρωσε η ψυχή της.

 

Επέτρωσε, εγίνηκε

η πέτρα που πατάμε

κανείς μας δεν εσκέφτηκε

πως ίσως την πονάμε.

 

Μόνο έτσι, παροιμιακά

χρόνια ο κόσμος λέει:

«Και οι πέτρες εραγίσανε

όταν η μάνα κλαίει».

 

Ακριβή Κάραλη – Παπαδοπούλου

———————————————————-

ΤΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ

 

Τώρα σ’ αυτές τις εκλογές

πολλοί είναι οι μαχητές

που θέλουνε να πάρουνε σταυρό

για να ’χουν εξουσία

 

Μας λένε ψέματα πολλά,

κι άλλα πολλά, χωρίς καμμιάν ουσία.

Γυρίζουνε τις γειτονιές,

κάνουν ψηφοθηρίες,

τα χέρια τους μαλλιάζουνε

από τις χειραψίες.

 

Μας τάζουνε, μας τάζουνε

λαγούς με πετραχήλια

μα όπως όλοι ξέρουμε

πάλι θα μας τη φέρουνε.

Αυτοί θα φάνε το λαγό

κι εμείς τα πετραχήλια.

 

Αντί λοιπόν για το σταυρό

κι αφού τους πούμε, -φτάνει

μετάλλιο να τους δώσουμε

μιαν ανοιχτή παλάμη.

Κι έτσι μετά τις εκλογές

την επομένη μέρα,

θα φύγουν οι Καρνάβαλοι

και θα ’χουμε μια Καθαρή

Πολιτική Δευτέρα.

 

Στέργιος Δημόγλου

—————————————-

ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑ

 

Μια μικρή προσφυγοπούλα όμορφη και τσαχπινούλα,

αγαπώ καλέ μανούλα θα την πάρω γυναικούλα.

 

Τη νε γνώρισα τυχαία ένα βράδυ στον Περαία,

και να μη με λεν Ανδρέα αν δε τα περνάμε ωραία.

 

Θα σου τη φέρω να τη δεις αν σου αρέσει να μου πεις,

και αν ταιριάξετε και σεις τότε θα είμαι ευτυχείς.

 

Ανδρέας Β. Αλυφαντής

Απ’ το βιβλίο «Με τα μάτια της ψυχής μου σ’ αγαπάω».

Τα λαϊκά 1976 – 2016.

—————————————————-

Έρημη η Πολιτεία

 

Έρημη είναι η πολιτεία

Ο σκοτάδι κυριεύει

Και στις έρημες τις στράτες

Δεν περνάνε πια διαβάτες.

 

Σκότος έχει κυριέψει

Την καρδιά και την ψυχή μας

Και είναι άμοιρη η ζωή μας

Πόνος θλίψη στη συνείδησή μας.

 

Μιλιούνια οι πολλές σκιές

Χρυσαφένιες οι χροιές

Έχουν αρρωστήσει οι καρδιές

Και τελείωσαν οι χαρές.

 

Ευτυχείς είναι οι τυφλοί

Σε ολόκληρη την γη

Που δεν βλέπουν για να κρίνουν

Μα υπόνοιες αφήνουν.

 

Άνθρωποι χωρίς ελπίδες

Χειροπόδαρα οι αλυσίδες

Κάνουνε μεγάλη υπομονή

Να κρατήσουνε την γη.

 

Έχει φύγει κάθε ελπίδα

Κι έμεινε η αλυσίδα

Η δική μας πολιτεία

Έχει χάσει κάθε αξία.

 

Έρημη η πολιτεία

Επροσφέρθη για θυσία

Στα σκοτάδια της θα ζήσει

Ποιος μπορεί να την φωτίσει;

 

Δημήτριος Γίδαρης

——————————————

Γύρισε

 

Έλα πίσω, σε περιμένω,

όλα είναι όπως τότε,

τίποτα δεν έχει αλλάξει,

γιατί οι καρδιές

μένουν πάντα ίδιες.

Πονούν, γελούν

ή δοκιμάζονται,

χωρίς να τις μεταβάλλει

των ανέμων το πέρασμα

και ο ερχομός των Χειμώνων.

 

Γιάννης Κανατσέλης

—————————————–

 

Όλη μας η περιουσία

 

Σε μια τόση δα αυλίτσα

είχαμε τον παράδεισό μας

τα όνειρα και τη ζωή μας

και το μικρό το σπιτικό μας.

 

Όλη μας η περιουσία

ήταν ο κήπος και η φωλιά μας

δυό γλάστρες με λίγα λουλούδια

και τ’ άλλα δυό βασιλικά μας.

 

Είχαμε όμως τέτοια αγάπη

τι κι αν μας έδερνε η φτώχεια

αντέξαμε πολλούς χειμώνες

στο κρύο και τ’ ανεμοβρόχια.

 

Και κάποια μέρα του χειμώνα

μας βγάζουν απ’ το σπιτικό μας

μας διώχνουν απ’ τη Δραπετσώνα

και χάθηκε το όνειρό μας.

 

Όλη μας η περιουσία

ήταν ο κήπος και η φωλιά μας

δυό γλάστρες με λίγα λουλούδια

και τ’ άλλα δυό βασιλικά μας.

 

Δημήτριος Μπούτος

—————————————–

Το νησάκι

 

Τ’ άσπρα τα σπιτάκια του

κοχύλια αραδιασμένα,

τα γαλανά ακρογιάλια του

αφροστεφανωμένα.

 

Πάνωθε, γύρω του, πετούν

οι γλάροι και του κράζουν,

έλα να φύγουμε γι’ αλλού,

μη στέκεσαι φωνάζουν.

 

Έτσι μικρό και ασήμαντο

μονάχο θ’ απομείνεις.

Μαζί μας θα γευτείς χαρές

τα μάτια σου μην κλείνεις!

 

Όμως εκείνο ασάλευτο,

στους γλάρους δεν μιλάει,

το κύμα αφουγκράζεται

που γλυκοτραγουδάει.

 

Πάνω σ’ αυτήν εδώ τη γη

υπάρχουν τα όνειρά του,

στη θάλασσα τη γαλανή

δοσμένη η καρδιά του.

 

Χρυσάνθη Τίγγελη

Από την ποιητική συλλογή

«Δύο Περιστέρια».

 

 

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *