ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ ΣΕ ΑΜΠΑΡΙ

 

Μη βάλεις τη λογική

σε αχαρτογράφητες περιοχές.

Σε κομμάτια του εαυτού σου

που είναι κρυμμένα και σκοτεινά.

Να δοκιμάζεις

όρια και αντοχές.

Γιατί αλλιώς θα κολυμπάς

σε μια θάλασσα χωρίς λιμάνι.

Και δίχως κάβο.

Με τον αστρολάβο

κλειδωμένος στο αμπάρι.

Ανώφελο τέτοιο ταξίδι.

Σε ανέμους και σε κύματα

έχει παραδοθεί…

Αύτανδρο ταξίδι…

Καταποντισμένο…

 

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΛΟΥΚΑ ΜΠΑΛΟΥΤΣΟΥ

Από την ποιητική συλλογή

<<Διακεκαυμένη Ζώνη>>

——————————————————

ΉΛΘΕΣ

 

Ήλθες  και γέμισες με φως τα βλέφαρά μου

σαν τις πρωτόβγαλτες αχτίδες της αυγής.

Κόκκινες βάψαν ηδονές τα όνειρά μου, σαν

ο τροχός της νύχτας κύλαγε στη γης.

 

Κι έγινα θάλασσα πλατιά για να χωρέσεις,

Κι έγινα κύμα μερωμένο να περνάς.

Στ΄ απάνεμο λιμάνι μου να δέσεις,

σαν κουρασμένος ταξιδιώτης θα γυρνάς.

 

Σ’ ευχαριστώ που στα πελάγη μου σαλπάρεις,

σ’ ευχαριστώ που μου χαράζεις τους γιαλούς.

Χίλια καράβια να χα θέ μου να μου πάρεις

και θησαυρούς να χα να κούρσευες πολλούς.

 

Λίτσα Καβάκου Στρατηγού

Από την ποιητική συλλογή

<<Ονειρικά Ταξίδια>>

Εκδόσεις Φωνή Πειραιωτών

—————————————————

Το αίμα του Αθώου

 

Στο φως που καίει

και στη ζωή που ανατέλλει,

έρχονται μαζί,

το μαρτύριο της Σταύρωσης

και το θαύμα της Ανάστασης.

Σ’ ένα κόσμο εχθρικό,

σε μια κοινωνία

που σέρνεται πληγωμένη,

σηκώνοντας το Σταυρό της,

απλώνεται ένα χέρι

να την στηρίξει,

κυλά ένα δάκρυ

να τη δροσίσει,

χύνεται το αίμα του Αθώου

για να τη σώσει.

 

Γιάννης Κανατσέλης

Καμάρι   14   Απριλίου    2017

————————————————-

ΌΤΑΝ Η ΜΟΙΡΑ ΤΟ ΘΕΛΗΣΕΙ

 

Όταν το θελήσει η μοίρα:

Eυτυχία και έρωτας περπατάνε μαζί

οι καρδιές πλάι πλάι μπολιάζονται

με το νέκταρ των άστρων

των μενεξέδων τη γύρη

το βελούδινο δάκρυ μιας αναδυόμενης

από μελωδία πουλιού Αφροδίτης.

 

Οι πεθυμιές δραπετεύουν στα στήθια

και με τα νύχια της σιωπής

κατακρεουργούν τα ανύσταχτα βλέφαρα

και ζυγιάζουν στην τράπουλα

το μελλοθάνατο καημό της σελήνης.

 

Στον ορίζοντα φαίνονται

δαχτυλίδια που δείχνουν μεσάνυχτα

ανοιχτά του ονείρου παράθυρα

εξομολογήσεις αισθήσεων

σε μετάξινα κρόσσια γαλήνης

μυστικά φευγαλέα που βγαίνουν

από παραισθήσεις θριάμβων.

 

Πότης Κατράκης

Από την ποιητική συλλογή

<<Τα ερωτικά>>

—————————————————-

Ουδέν Οίδα

 

Ξημέρωσε πικρή μέρα του Μάρτη.

Στα μάτια γκρίζες θάλασσες το δάκρυ.

Κι’ εγώ στου καραβιού μου το κατάρτι,

Ζητώ της μάταιης κλωστής την άκρη.

 

Με οίακα τιμής θαλασσοπόρος

ψάχνω της πολιτείας  μου Παλάτι

οι στοχασμοί μου στίγμα, γη, και χώρος

για το κατάλευκο της γνώσης άτι.

 

Πήρα με κόπους της ψυχής το έρμα,

στου συνειδούς ν’ανέβω τη σοφίτα.

Να φτάσω ως τ’ατέρμονο   το τέρμα

στου καταλύτη λυτρωμού την ήττα

του παραλόγου να διαβώ τη θύρα

επάνω στο σοφό της γνώσης άτι

Σ’αυτής της άγνωστης Ζωής τη Μοίρα!

 

Με το Σοφό της Γνώσης ‘Ατι,

του παραλόγου θα διαβώ τη θύρα,

Στης άγνωστης ζωής τη μοιρα!…

 

Νίκη Μιχαήλ Κατσικάδη

————————————————

ΟΛΑ ΕΣΥ …

 

Εσύ μου μιλάς κι είναι ο κόσμος δικός μου

Εσύ με κοιτάς κι εγώ χάνομαι φως μου,

Με αγκαλιάζει κι ο χρόνος δεν τρέχει

Και η καρδιά δίνει ότι κι αν έχει!…

 

Εσύ με φιλάς κι ανεβαίνω στα ουράνια

Και αγναντεύω της γης τα λιμάνια,

Εσύ με κρατάς και η μέρα χαράζει

Μα δε με νοιάζει ο δρόμος που βγάζει…

 

Ο ήλιος  της ζωής μου είσαι Εσύ,

Το νόημα του κόσμου, πεπρωμένο…

Και όλα εσύ,

Ο λόγος για να ζω και ν’ ανασαίνω,

Άγγελε μου Εσύ,

Κομμάτι της καρδιάς αγαπημένο!

 

Νίκη Παπουλάκου

Από την ποιητική συλλογή

<<Τα ακόρντα της καρδιάς>>

Εκδόσεις Φωνή Πειραιωτών

—————————————————-

ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΟΥ

 

Με δροσίζεις

σαν την αύρα της θάλασσας με τη ματιά σου.

Με αγκαλιάζεις

σαν την αυγή με το χάδι σου.

Με νανουρίζεις

όπως το κύμα με το τραγούδι σου.

Με ζεσταίνεις

όπως η σόμπα στη βαρυχειμωνιά

με τα φιλιά σου.

Αδυνατώ να φανταστώ την ύπαρξή μου

χωρίς την παρουσία μου.

 

Πότης Κατράκης

Από την ποιητική συλλογή

<<Τα ερωτικά>>

—————————————————

Ψάξε …

 

Δεν απουσιάζω

εδώ είμαι.

Μόνο ψάξε

να με βρεις.

Μπροστά σου

στέκομαι, περιμένω

με βλέπεις.

Το χέρι αν απλώσεις

μιαν αγκαλιά

θα γεμίσεις μ’ εμένα…

 

Σπύρος Ραδίτσας

Από την ποιητική συλλογή

<<Με την πρώτη ματιά …

επιγραμματικά>>

——————————————

ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΑΝΑΖΗΤΟΥΣΕΣ

 

Όλοι ψάχνουμε πιο πέρα

από ’κει όπου πατάμε.

Με τη σκέψη, με το μάτι

κάπου θέλουμε να πάμε.

 

Ψάχνουμε μες στα βιβλία,

στα τραγούδια του λυράρη.

Και ζητάμε απ΄ αυτόνε

να μας πάει να μας πάρει.

 

Και αφήνουμε το νου μας

και τη σκέψη την τρελή.

Να μας πάει όπου θέλει

σύνορο να μη βρεθεί.

 

Μα εσύ από παιδάκι

κάτι άλλο φανταζόσουν.

Κάτι άλλο αναζητούσες

μες στο έξυπνο μυαλό σου.

 

Τα τραγούδια π’ αγαπούσες

και ξεχώριζες απ’ τ’ άλλα.

Για το θάνατο μιλούσαν

και μυστήρια μεγάλα.

 

Δεν εζήταγες ταξίδια

γύρω-γύρω μακρινά.

Μα εζήταγες στο σύμπαν

κάπου να ’σαι πιο ψηλά.

 

Ακριβή Κάραλη – Παπαδοπούλου

 

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *