ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΑΓΑΠΗΣ

 

Συννέφιασε μπουμπούνισε και άρχισε να βρέχει,

κι εμένα μάτια μου γλυκά ο νους μου πέρα τρέχει.

Ένας καημός σαν έρχεσαι κι ένας καημός σαν φεύγεις,

παιδεύουν την καρδούλα μου και συ με αποφεύγεις.

Η σκέψη σου κι ο λογισμός τη θάλασσα γυρεύουν,

τα μάτια σου ορθάνοιχτα πάντα την αγναντεύουν.

Και ‘γω λιώνω το καημένο που είσαι μακριά μου,

πάντα παραπονεμένο να ζω στην ερημιά μου.

 

Ανδρέας Αλυφαντής, απ’ το βιβλίο μου.

Με τα μάτια της ψυχής μου σ’ αγαπάω.

Τα λαϊκά 1976-2016.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *