ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΨΕΥΤΙΚΑ

 

Την τελευταία μέρα που είμαι εδώ

έστω και ψεύτικα πες μου σ’ αγαπώ,

το τρένο φεύγει σε λίγο απ’ το σταθμό

θα έχεις τύψεις μα πίσω δε γυρνώ.

 

Θα με ζητήσεις και γω θα ‘μαι μακριά

εμένα που ‘χασες θα με γυρεύεις,

έκανες θρύψαλα τη δόλια μου καρδιά

θα ‘ρθει μέρα που την άλλη θα ζηλεύεις.

 

Τότε θα είναι πλέον πια πολύ αργά

τη μοίρα ο καθένας μας τη φτιάχνει,

εσύ γυρεύεις στη ζωή πάρα πολλά

μα γω σου έταξα μόνο στεφάνι.

 

Ανδρέας Β. Αλυφαντής,

απ’ το βιβλίο “Με τα μάτια της ψυχής μου σ’ αγαπάω”

Τα λαϊκά 1976-2016.

———————————————–

Βαθύ γλυκό όνειρο

 

Ξεχύθηκαν σαν θάλασσα

τα συναισθήματα,

έτοιμα να τον πνίξουν.

 

Κι όταν ένιωσε

να τον παρασέρνουν

τα άγρια κύματα,

αφέθηκε να βυθίζεται μαζί της

σ’ ένα βαθύ γλυκό όνειρο…

 

Ελένη Δάλλα

Από την ποιητική συλλογή

«Έναστρη σιωπή»

——————————————

Μάνα μας γλυκιά

 

Στη φλόγα του κεριού

που γλυκά χαμογελά

κι αργοσαλεύει χαρούμενα,

βλέπω την αγαπημένη μορφή

της μάνας Παναγιάς

να προσεύχεται για μας.

Βοήθα μας, έλα κοντά μας,

διατήρησέ μας στο φως,

μην αφήνεις το σκοτάδι

να σκεπάσει τον ήλιο μας,

και το κρύο

να παγώσει τις καρδιές μας.

Συ που όλα τα μπορείς

και παντού υπάρχεις,

άπλωσέ μας το χέρι

να πιαστούμε.

Σε Σένα ελπίζουμε.

κι από Σένα

προσδοκούμε βοήθεια.

Έλα όπως πάντα

συγχώρεσε τα λάθη

και γιάτρεψε τις πληγές μας.

 

Γιάννης Κανατσέλης

—————————————

Φτερά

 

Εγώ, πικρή ζωή μου, έχω φτερά

κι ακροβατώ, σα να πετάω μάλλον,

του κόσμου δεν φοβάμαι την αρά,

γιατί έχω μέσα μου έναν κόσμον άλλον.

 

Νίκη Μιχαήλ Κατσικάδη

Από την ποιητική συλλογή

«Η Έβδομη πτήση»

—————————————-

Γεννήθηκα για να σ’ αγαπάω

 

Για κάποιο λόγο γεννηθήκαμε.

Γνώρισα εσένα, άνοιξα μια αυλαία,

Η μονότονη ζωή μου απόκτησε νόημα.

Με αγάπησες πριν γεννηθώ,

με είχες αγαπήσει όταν γεννήθηκα.

 

Γεννήθηκα για να σε αγαπώ.

μακάρι να συνέχιζα να ζω αιώνια,

μόνο για να σε σκέφτομαι.

Μακριά σου δεν αντέχω το εγώ μου.

Το βλέμμα μου κόλλησε στην καρδιά σου.

Είσαι το αίμα ου κυλά σα λόγια μου.

 

Η ψυχή μου ταξιδεύει σα πέρατα του κόσμου

όταν η λησμονιά με φέρνει κοντά σου.

Νιώθω πως ακούραστα κλαίς,

τα δάκρυά σου κυλάνε στις φλέβες μου.

 

Αγαπημένη μου είσαι η πνοή μου,

υπάρχω για να σ’ αγαπώ

μέχρι τα πέρατα της μνήμης μου.

Θα κολυμπάω αδιάλλακτα,

μέσα στην ίριδα των ματιών σου.

 

Είσαι φεγγαρόφωτο στην οπτασία μου,

σου στέλνω τη ζωή μου,

αφού πια δεν μου ανήκει.

Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα.

 

Πάνος Μιχελής

Από την ποιητική συλλογή

«Όσο μου λείπεις τόσο με αναζητώ»

———————————————————

Αγωνία

 

Τα ξημερώματα

Την ώρα που έσβησε

Η πιθανότητα διαλόγου

Γκρεμίσαμε στα βράχια την αγωνία

Και προσμέναμε το βούλιαγμά της

Στη βρώμικη και μολυσμένη θάλασσα

Που αρνήθηκε να την καταπιεί

Και την ξέρασε στους εφιάλτες μας!

 

Το μεσημέρι

Γυρίσαμε τα μάτια στον ουρανό

Να τσουρουφλιστεί

Μα φοβηθήκαμε το άγνωστο Σύμπαν

Και τα αποστρέψαμε στο πρόσωπο της γης

Όπου απελπισήκαμε

Για τα καμένα δένδρα

Για τα σκεπασμένα περάσματα νερών

Για τα φαγωμένα με νταμάρια βουνά

Για τα τσιμεντένια σπίτια – κλουβιά

Σε τσιμεντένιες πόλεις και χωριά

Με αναρίθμητα λαμαρινένια καβούκια

Σε τσιμεντένιους δρόμους

Σαν τις κάμπιες κάτω από τα πεύκα

Για τα πεταμένα πλαστικά

Και τον χύδην εσκορπισμένο

Απόπατο της ευμάρειας

Στο ανάκτορο της φύσης!

 

Ελένη Σταθοπούλου

Από την ποιητική συλλογή

«Αλήτης Φλοίσβος»

Εκδόσεις Φωνή Πειραιωτών

 

 

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *