ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ.ΔΙΑΠΥΡΟΣ ΜΑΧΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ«Τὴν ψυχήν σου δεσμεύσας πόθῳ Χριστού, τὰ γεώδη μισήσας πάντα σαφώς, ηυλίσθης Πάτερ Όσιε, Αντώνιε, εν ερήμοις καὶ όρεσι…». (απόσπασμα εκ του τροπαρίου του όρθρου). Η Εκκλησία εορτάζει την μνήμην του Αγίου Αντωνίου την 17ην Ιανουαρίου, ψάλλοντας τα τροπάρια, τα οποία ο ιερός Υμνωδός έγραψε, για να ανυψώσει τις καρδιές των πιστών στα ουράνια, και εκεί να συναντήσουν νοερώς την αγίαν μορφήν του εορτάζοντος Αγίου.

Πατρίδα επίγειον είχε την Αίγυπτον. Γεννήθηκε το 251μ.Χ.και ήταν σύγχρονος του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος έγραψε και τον βίον του, από τον οποίον και ημείς θα σταχυολογήσομε τα σημαντικότερα από την αγίαν ζωήν Του. Οι γονείς του ήσαν πλούσιοι καὶ ευσεβείς χριστιανοί, τον ανέθρεψαν με χριστιανικές αρχές και από μικρός αφωσιώθηκε στον Χριστόν. Μπορούσαν νὰ Του δώσουν μεγάλη μόρφωσιν, αλλὰ τοὺς φόβιζε η συναναστροφὴ στὸ σχολείο μὲ τὰ παιδιὰ των εἰδωλολατρών. Προτιμούσαν νὰ δούν τὸ παιδί τους στὸν Παράδεισο ἀγράμματο, παρὰ γραμματισμένο στὴν Κόλαση. Σε ηλικίαν 18 ετών έμεινε ορφανός, αλλά επηρεασμένος από τα λόγια του Ευαγγελιου, που είπεν ο Χριστός στον πλούσιον νέον «πώλησον τὰ υπάρχοντά σου καὶ δὸς πτωχοίς», αποφάσισε  αυτό να το κάνει πράξιν και ἀμέσως διένειμε τὰ ὑπάρχοντά του στοὺς πτωχοὺς. Κράτησε τὰ ἀπολύτως ἀναγκαῖα, γιὰ Αυτόν και την αδελφήν Του και απεσύρθη εις την έρημον όπου ζούσε ασκητικόν βίον.

Όπως γράφει και το Απολυτίκιόν Του, ο Άγιος Αντώνιος, αν και νέος, εδεσμεύθη από την αγάπη του Χριστού, μίσησε την πρόσκαιρη ζωήν και ως τόπον διαμονής επέλεξε τα όρη και τας ερήμους. Και «Της του Χριστού φωνής επακούσας, επορεύθης οπίσω των αὐτού εντολών». (εκ του Οίκου της εορτής) και έλαβες επαξίως την προσωνυμίαν «Μέγας» όπως ο Ευαγγελιστής Ματθαίος γράφει :«Ος δ’ αν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ ούτος μέγας κληθήσεται».(Ματθ.ε΄19). Και βιώνει το ρηθέν του έκτου Μακαρισμού: «Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται». (Ματθ. ε΄8). Εις την έρημον παίδευσε την ψυχή του και τιθάσευσε τα πάθη του φθάνοντας στα ανώτατα όρια της άσκησης, ώστε η ψυχή Του μπορούσε να εξέρχεται του σώματός του, ενώ βρισκόταν ακόμη εν ζωή. Οι πράξεις Του τον οδήγησαν στην θεωρία, δηλ. να δει τον Θεόν «Πράξις γαρ θεωρίας επίβασις», όπως γράφει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος.

Μαρτυρείται ότι ενώ ὁ Άγιος βρισκόταν ακόμη εν ζωή, έβλεπε τὶς ψυχὲς των ανθρώπων τὴ στιγμὴ ποὺ εξέρχονταν απὸ τὸ σώμα τους, καθὼς καὶ τοὺς δαίμονες ποὺ τὶς οδηγοῦσαν. Αναφέρεται επίσης το εξής: όταν παρέδωσε την ψυχήν του ο αββάς Αμμούν, ο Άγιος Αντώνιος περιήλθε εις έκστασιν και είδεν την ψυχήν του να ανέρχεται στον ουρανόν, ενώ άγγελοι έψαλλαν ύμνους χαράς. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ είναι πολὺ θαυμαστό, ἀφού μιὰ τέτοια δυνατότητα είναι γνώρισμα μόνο νοεράς καὶ ασώματης φύσεως.

O Mέγας Αντὠνιος έχοντας ουράνιον δάσκαλο την σοφίαν του Αγίου Πνεύματος, η οποία εφώτισε τους αλιείς και τους απλούς ανθρώπους, δίδαξε, έγραψε και άφησε πνευματικόν έργον, αποτελούμενον από 170 κεφάλαια. Ο Πέτρος ο Δαμασκηνός γράφει: «το έργον Του είναι αποτέλεσμα θεοειδούς διανοίας» και όσοι το μελετούν θα γευστούν την γλυκύτητά του στον νοητόν φάρυγγα της διανοίας τους. (φιλοκαλία ιερών νηπτικών, τόμος Α΄). Από τον πνευματικόν αυτόν κήπον του Αγίου Αντωνίου ας συλλέξομεν ολίγα άνθη και με το «πνευματικόν νέκταρ» της ηθικής και της αρετής θα ευφρανθώμεν πνευματικώς.

Ο αββάς Αντώνιος είπε: Έρχεται καιρός, που οι άνθρωποι θα χάσουν τα λογικά τους και αν δουν κάποιον να φέρεται λογικά, θα του πουν είσαι παράλογος, γιατί δεν θα είναι σαν και αυτούς.

Αληθινὰ λογικὸς άνθρωπος ένα μόνο ζήλο έχει: νὰ πείθεται καὶ να αρέσει στὸ Θεὸ των όλων.

Άνθρωπος λέγεται εκείνος, που χρησιμοποιεί ορθά το λογικόν του και δέχεται συμβουλήν προς διόρθωσίν του. Ο αδιόρθωτος λέγεται απάνθρωπος; Oσο πιο λίγη περιουσία έχει κανείς, τόσο ευτυχέστερος είναι, γιατί δεν φροντίζει για πολλά πράγματα. Όταν αφοσιωνόμαστε σε αυτά και εξ αυτών μας συμβαίνουν δυσκολίες, κατηγορούμε τον Θεόν.

Η όρασις του σώματος είναι τα μάτια, ενώ η όρασις της ψυχής είναι ο νους.

Ο Μέγας Αντώνιος πέθανε το 356 μ.Χ. Πρόβλεψε με θαυμαστή ακρίβεια το θάνατό του, ο οποίος συνέβη σε ηλικία εκατόν πέντε ετών.

Αγαπητοί μου Αναγνώστες, ας ακολουθήσομεν τα βήματά Του, η ζωή μας να έχει αφετηρία την πράξιν και τελικόν προορισμόν την Θεωρίαν. Γένοιτο.

Μαρία ΤΣΑΚΑΝΙΚΑ

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *