ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ.ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΗ ΜΕ ΕΝΑΝ ΥΠΟΥΛΟΝ ΕΧΘΡΟΝ

ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΑγαπητά μου παιδιά, μία νέα σχολική χρονιά αρχίζει, τελείως διαφορετικά από τις προηγούμενες. Η εμφάνισις αυτού του θανατηφόρου ιού, άλλαξε τελείως την ζωήν μας και είσθε αναγκασμένοι να προσέρχεσθε στα σχολεία σας, εφαρμόζοντας κάποιους κανόνες πρωτόγνωρους, όμως αναγκαστικούς, για να προστατεύσετε την υγείαν σας, αλλά και την υγείαν των οικογενειών σας. Θα σας παρακαλέσω όμως, να φανείτε δυνατοί, πειθαρχημένοι στις εντολές των λοιμωξιολόγων για να βγείτε νικητές. Είναι μία δοκιμασία από τον Θεόν, ανεπιθύμητη μεν, αλλά σύμφυτη με την ζωή του Χριστιανού. Ζητάμε την βοήθειάν Του, για να αντέξουμε και να ξεπεράσομε τις δυσκολίες.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, αρχίζει το νέον σχολικόν έτος. Το σχολείον είναι ένας χώρος, που ομοιάζει με καταφύγιον, το οποίον προσφέρει γνώσεις, διαπλάθει, «καλούς και αγαθούς» πολίτας, ωφέλιμους στην κοινωνίαν. Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός έλεγεν: «Τα σχολεία είναι βρύσες και πηγές τους, η Ορθοδοξία, η ιστορία, η παράδοσις, που ποτίζουν την ψυχήν και αυτή καρποφορεί».

Ξεκινείστε την νέαν χρονιά με θάρρος, σιγουριά και βεβαιότητα. Γονείς και εκπαδευτικοί θα είμαστε δίπλα σας, ενισχύοντας τον αγώνα σας με την προσευχήν και την αγάπην μας. Έχετε όμως, αγαπητά μου παιδιά, να αντιμετωπίσετε  μίαν περίεργην εποχήν, όπου λατρεύεται η ύλη, πολεμούνται οι αξίες και οι αρετές και ικανοποιούνται μόνον οι αισθήσεις με εφήμερες ηδονές, οι οποίες κατόπιν μετατρέπονται σε οδύνη δηλ. θλίψιν.

Μην παρασύρεσθε όμως, η δύναμις και η Πρόνοια του Θεού, προβλέπει και καθοδηγεί την ζωήν σας, αρκεί να είσθε πιστοί Χριστιανοί και να υπακούετε εις τας εντολάς του Κυρίου.

Στόχος σας να είναι πάντα η κορυφή, ανηφορικός ο δρόμος, αλλά κατακτάται με αγώνες, προσπάθειες και συστηματική μελέτη. Μία παιδεία με την ευλογία του Χριστού είναι μεγαλειώδης, διευρύνει την σκέψιν, αξιοποιεί τα χαρίσματα του ανθρώπου, πλημμυρίζει την ψυχή με αρετές, αξίες, πίστιν και οράματα.

Φροντίστε να κάνετε ωραίες φιλίες, που είναι σημαντικόν και αναπόστατον μέρος της ζωής σας. Όλοι μαζί, αν πορευθείτε δημιουργικά, θα αλλάξετε τον κόσμον, γιατί μόνος του μην περιμένετε να αλλάξει ποτέ.

Είσθε το μέλλον και η ελπίδα της κοινωνίας και οι πράξεις σας θα το αποδείξουν. Να θυμάστε, ότι είσθε Έλληνες, ανήκετε σε μία ένδοξην Πατρίδα, όπου αναπτύχθηκε η φιλοσοφία, το μοναδικό «αθάνατον πνεύμα», όπως γράφει ο εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς, το οποίον εγέννησε σοφούς, ήρωες, αγίους και έβαλε την σφραγίδα στην παγκόσμιαν ιστορίαν, σειρά σας να αποδείξετε ότι είσθε άξιοι απόγονοι των προγόνων σας.

Μελετήστε την Αθάνατην Αρχαιάν Ελληνική γλώσσα, η οποία τα τελευταία χρόνια περιθωριοποιείται, εκεί κρύβεται μεγάλος πλούτος, βαθειά σοφία. Θα το αποδείξω  από τις λέξεις, που προαναφέραμε, «οδύνη» και «ηδονή». Είναι δύο λέξεις αντίθετες, που έχουν σχέσιν μεταξύ τους, διότι η μία δημιουργείται από την άλλην, μόνον με την αλλαγή της θέσεως των γραμμάτων και την μετατροπήν του «υ» σε «η» και με αυτόν τον τρόπον αλλάζει η σημασία τους. Τέτοια παραδείγματα έχομε πολλά στην Γραμματικήν μας.

Επειδή σας κούρασα, θα ακολουθήσει μία ευχάριστη και διδακτική ιστορία, η οποία δεν είναι παράδειγμα προς μίμησιν, αλλά προς αποφυγήν.

ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟΣ ΠΕΡΙΗΓΗΤΗΣ

Κάποιος περιηγητής θέλησε κατ’ αρχήν να διέλθει ωραία πράσινα χωράφια και κατόπιν τόπους δύσβατους ακανθών και τριβόλων, προητοιμάσθη μόνον διά το πρώτον μέρος του ταξιδίου του. Ενεδύθην ελαφρά ρούχα, έθεσεν αρώματα εις το σώμα του, ελαφράν ράβδον εις την χείρα και άρχισεν να διαβαίνει περιχαρής την εγνωσμένην οδόν. Η ανθισμένη φύσις έχαιρε πέριξ αυτού, ο ήλιος έλαμπεν υπεράνω της κεφαλής του και ηκολούθη την πορείαν του με χαράν και αγαλλίασιν. Προχωρών έφθασε σε δύσβατον μονοπάτι, ήλθεν η νυξ και ο καημένος περιηγητής, ευρέθη σε ελεεινήν κατάστασιν. Ω! τον δυστυχισμένον περιηγητήν, η θλίψις τον κυριεύει, οι τροφές ολίγες, τα ενδύματά του υγρά από την βροχήν, εσχισμένα από τας ακάνθας, η κόπωσις μεγάλη και η ράβδος ολίγον βοηθούσε, το δε σκότος βαθύ.

Αλλοίμονον, η πείνα του μεγάλη, ο δρόμος μακρύς, έπρεπε να διέλθει ποταμόν, πλοιάριον πουθενά, ενυκτώθη, σκότος παντού, φανόν δεν είχεν. Δακρυσμένος λέγει: Αλλοίμονον πόσον ανόητος είμαι! Δεν πρόβλεψα το τέλος της οδοιπορίας μου, αλλά μονάχα την αρχήν.

Αγαπητά μου παιδιά! Ο χρόνος φεύγει ταχύτατα, οδοιπόροι είμαστε όλοι. Αρχή της οδοιπορίας μας είναι η ζωή και τέλος ο θάνατος. Αν είμαστε σε όλα προετοιμασμένοι, είμαστε αξιοθαύμαστοι, διαφορετικά θα μοιάζομε με τον απρόβλεπτον περιηγητήν.

Εύχομαι να αξιοποιήσετε την Νέαν Χρονιά. Η πρόοδός σας θα επισημάνει και την ευημερία της πατρίδος μας. Καλή χρονιά ο Θεός μαζί σας.

Μαρία Τσακανίκα

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *