Οι γλυκές κρίσεις της κυρά Όλγας

 

Κύριε Εμμανουήλ Λαουτάρη

Πολύ δροσερό το καλοκαιρινό (10-08-17) ποίημά σας. Νομίζω ότι με τα’ αδέλφια σας είσαστε πολύ μοναδικοί με πολλά λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά χαρίσματα.

 

Κυρία Ελένη Κανατσέλη,

Στο φύλλο 533 της φωνής, το άρθρο σας [μοναξιά έγινες μάστιγα], σοφά γράψατε για μας τους γέροντες και μόνους. [Να κάνουμε την μοναξιά λιγότερη, ας τους δώσουμε αυτό το ελάχιστο που μας ζητάνε]. Και οι γέροντες υπήρξαν νέοι. Εργάσθηκαν δημιούργησαν. Ευχαριστούμε Ελένη! Συγχαρητήρια! Σας θυμίζω τον αείμνηστο Αττικ. που εμείς οι πολύ παλαιοί τον είχαμε γείτονα και παρέα μας, εδώ στο Νέο Φάληρο, με τον Σαρωνικό του.

[Τα καημένα τα νιάτα τι γρήγορα που περνούν. Σα λουλούδι εξωτικό, σα τραγούδι ερωτικό, και όταν είναι φευγάτα πίσω ποτέ δεν γυρνούν. Η γιαγιά στην γωνιά καθισμένη με ρυτίδες και άσπρα μαλλιά. Τα παιδιά της εθώρει η καημένη και αναλογιζόταν και αυτή τα παλιά!

Όλγα Κυρίτση

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *