ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΙΣΑΡΙΘΜΟΙ

κατάλογος«Εορτάζει σήμερον η Εκκλησία την σεπτήν πανήγυριν των διδασκάλων των τριών και γαρ αυτοί στερέωσαν την Εκκλησίαν αυτών θείοις δόγμασι (Κάθισμα όρθρου)» ας ψάλλομεν και ημείς πανηγυρικά:

«Τους τρεις μεγίστους φωστήρας της τρισηλίου θεότητος, τους την οικουμένην ακτίσι δογμάτων  θείων πυρσεύσαντας… Βασίλειον τον Μέγαν.. και τον Θεολόγον Γρηγόριον, συν τω κλεινώ Ιωάννην… συνελθόντες ύμνοις τιμήσομεν…».

Ποίος μαθητής δεν εψάλλεν αυτό το Απολυτίκιον και δεν εσκίρτησεν η καρδιά του από το μεγαλείον αυτών των μεγάλων παιδαγωγών, της χριστιανοσύνης, που  αγάπησαν με όλην τους την καρδιάν τον Θεόν και τα γράμματα και εγαλούχησαν με τα νάματά τους γενιές και γενιές παιδιών. Όλα τα χρεωστούν στους γονείς τους και ιδίως στις ευλαβείς και ευσεβείς μητέρες, που τους ανέθρεψαν χριστιανικά και έγιναν παραδείγματα ταπεινώσεως και αφοσιώσεως στον Θεόν και αγάπης στον συνάνθρωπον. Η διδασκαλία τους βοήθησεν ηθικά και υλικά την οικογένεια και την κοινωνία.

Έλεγαν ότι οι νέοι πρέπει να παιδαγωγηθούν σωστά, από την νηπιακήν ηλικίαν, ώστε να αποκτήσουν ηθικά εφόδια, υγιή πρότυπα. Να καλλιεργήσουν την προσωπικότητά τους, τον χαρακτήρα τους και να δημιουργήσουν ωραίες σχέσεις με γονείς, διδασκάλους, συμμαθητές και φίλους. Να έχουν καλές σχέσεις με τους γονείς τους, να τους εμπιστεύονται, για να τους εμπνέουν. Να τους συμβουλεύουν με όμορφο και οικείο τρόπον. Να έχουν και οι δύο γονείς τον ίδιον τρόπον αγωγής, διαφορετικά, ο ένας θα οικοδομεί και ο άλλος θα γκρεμίζει.

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος

Η αγωγή των νέων είναι «τέχνη τεχνών και επιστήμη επιστημών». Μακαρίζει τους γονείς του για την αγωγή, που του έδωσαν με το παράδειγμά τους και γράφει χαριτολογώντας: «Αν βαδίζουν λοξά τα παιδιά των καβουριών, είναι γιατί πήραν παράδειγμα το βάδισμα της μητέρας τους». Οι γονείς λοιπόν είναι ζωντανόν παράδειγμα για τα παιδιά, διδάσκουν με τις πράξεις και όχι μόνον με λόγια. Τι χρέος μεγάλο και τιμή έχουν οι γονείς! Συνδημιουργοί του Θεού γίνονται, διότι δίδουν ζωήν σε μίαν ύπαρξιν με προορισμόν την θέωσιν.

Άγιος Ιωάννης Xρυσόστομος

Οι γονείς, που δεν φροντίζουν για την μόρφωσιν των παιδιών τους, θεωρούνται ανάξιοι, διότι η μόρφωσις καλλιεργεί την ψυχήν του παιδιού. Είναι αξιοπερίεργο να στέλνομε τα παιδιά μας στο σχολείο να μαθαίνουν γράμματα και επιστήμες και να μην ενδιαφερόμαστε να τα αναθρέψομε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Να στολίσομεν τις ψυχές τους με διδαχές χριστιανικές και με παραδείγματα, με όμορφα λόγια αγνά, σεμνά, αληθινά». Και ο μέγας κοινωνικός θεολόγος αναφωνεί: «Τι γαρ παίδων γλυκύτερον;». Η νεότητα, αν δεν έχει χριστιανικήν παιδείαν, συνήθως έχει κλίσιν προς τα φαύλα. Ο έλεγχος τότε, δεν πρέπει να γίνεται με θυμόν και οργήν, αλλά με αγάπη και καλοσύνη. Ο Απόστολος Παύλος, στηρίζει το μεγαλείον της σωστής αγωγής στην φράσιν «Οι πατέρες μη παροργίζετε τα τέκνα ημών» (Εφ.6,4).

Μέγας Βασίλειος

Η αγωγή είναι εύκολη στην μικρήν ηλικία, διότι η ψυχή είναι εύπλαστη, άγραφη και μπορεί να εγγράψει ότι ωραιότερο και ωφελιμότερο υπάρχει στην ζωήν. Συνεπώς ο παιδαγωγός καλείται να διαπλάσει άνθρωπον με σώμα και ψυχή.

Η επαγρύπνησις των γονέων είναι απαραίτητη, για να γίνει καλή αρχή.

Αρνητικόν στοιχείον είναι η ολιγωρία και η αμέλεια των γονέων στην ζωήν τους. Στις επιτυχίες επιβάλλεται ο έπαινος, για να συνεχίζεται η προσπάθεια και να καρποφορεί. Ας μην ξεχνάμε τι είπε και ο Μ. Αλέξανδρος: Στους γονείς μου οφείλω «το ζην» και στον διδάσκαλόν μου «το ευ ζην». Τιμή στους γονείς που επιτυγχάνουν και τα δύο.

ΕΦΡΑΙΜ Ο ΣΥΡΟΣ

Ο Άγιος Εφραίμ εγεννήθη το 308μ.Χ στην πόλιν Νίσιβη της Μεσοποταμίας και εορτάζεται στις 28 Ιανουαρίου. Θα τον αναφέρομε, επειδή και αυτός είναι ένας από τους μεγάλους εκκλησιαστικούς συγγραφείς, παιδαγωγός, θεολόγος, εισηγητής της εκκλησιαστικής ποιήσεως. Ακολούθησε τον μοναχικόν βίον και εσυνάντησε το έτος 370μ.Χ. τον Μ. Βασίλειον, ο οποίος τον περιέγραψεν ως «πάντων ελογιμώτερον», ο δε ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος τον απεκαλεσεν «παιδαγωγία των νέων». Από τις διδαχές του θα αναφέρομε μία, λόγω ελλείψεως χώρου, με μεταφορικήν έννοιαν.

Η ΖΩΟΠΟΙΌΣ ΔΙΔΑΧΗ ΤΩΝ ΓΡΑΦΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ

Από το χωράφι η χαρά του θερισμού, από τον αμπελώνα οι καρποί… Το χωράφι σε ένα μόνο καιρό έχει τον θερισμόν και το αμπέλι σε ένα μόνο καιρό έχει τον τρύγον, αλλά η Γραφή πάντοτε αναβλύζει διδαχήν ζωοποιόν. Δηλ. οι καρποί των δένδρων κάποτε τελειώνουν, ενώ οι πνευματικοί καρποί της Αγίας Γραφής είναι αδαπάνητοι, αιώνιοι και ωφέλιμοι.

Αγαπητοί Αναγνώστες, ας υμνήσομεν και ημείς με ύμνους ασματικούς κράζοντες «Ιεράρχαι υπέρλαμπροι, φωτίσατε τας διανοίας ημών».

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ

Μαρία Τσακανίκα

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *