πετριδης-πισιδης αθανασιος

Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

πετριδης-πισιδης αθανασιος

ΓΡΑΦΕΙ: Ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ-ΠΙΣΙΔΗΣ

Ο Αντώνης ήταν κατάχλωμος όταν μπήκε στο καφενείο, κατάχλωμος και φοβισμένος. «Τι μούτρα είναι αυτά, ρε Αντώνη; Σου ζήτησε κανείς δανεικά;», του φώναξα μόλις τον είδα. «Άσε την πλάκα, ρε φίλε», μου είπε με κομμένη φωνή. «Άσε με στον πόνο μου». Ανησύχησα. «Κάτσε να μου πεις τι συμβαίνει. Σε βλέπω αναστατωμένο». Παράγγειλα καφέ. «Ασ’ τα, με χάνετε, μετρημένες οι μέρες μου». «Πάψε, ρε Αντώνη, που έβαλες μαύρα πανιά στο κατάρτι σου. Τι σε έπιασε μεσημεριάτικα και το παίζεις … Μάρθα Βούρτση; Μίλα καλά, τι σε απασχολεί;» «Κρατάς μυστικό;» «Ταφόπλακα». «Άκου, λοιπόν να δεις τι έπαθα». «Λέγε και μ’ έπρηξες». «Έβγαλα έναν κόκκινο κύκλο γύρω από τη … «φύση» μου». «Και λοιπόν, έγινε … νεκρά φύση, δηλαδή θέλω να πω είναι κακό αυτό;» «Κάπου διάβασα πως είναι σύμπτωμα του AIDS». «Άι στο Διάβολο. Μπορώ να μάθω πού το διάβασες αυτό, ρε Αντώνη;» «Σε κάποιο περιοδικό». «Κατάλαβα, θα το διάβασες στον Καζαμία. Είμαι βέβαιος πως δεν έχεις τίποτα, αλλά για να σου φύγει η αμφιβολία να πας να σε κοιτάξει ένας ειδικός γιατρός, γιατί έτσι «ντάουν» που είσαι τη βγάζεις δεν τη βγάζεις τη βδομάδα…». «Εντάξει, αλλά θέλω να έρθεις κι εσύ μαζί μου».

Συμφώνησα και την άλλη μέρα πήραμε ένα ταξί και ντουγρού για το Κολωνάκι. Όλοι οι μεγαλογιατροί εκεί είναι μαζεμένοι. Το περίεργο θα ήταν να είχαν τα ιατρεία τους από… Αιγάλεω μεριά. Τέλος πάντων, αυτό είναι άλλο θέμα. Ο γιατρός που είχαν συστήσει στον Αντώνη ήταν καθηγητής και ειδικός επί του θέματος. Στο πολυτελές ιατρείο του περίμεναν γύρω στα 10 άτομα. Αφού περιμέναμε κάπου δύο ώρες στην αίθουσα αναμονής, η ιδιαιτέρα μάς έμπασε στο γραφείο του κ. καθηγητή. Ο Αντώνης άρχισε να τρέμει. «Μην κάνεις έτσι, ρε Αντώνη, γιατρός είναι ο άνθρωπος, δεν είναι… κανίβαλος». Με λέξεις που έβγαιναν δύσκολα από το στόμα του άρχισε να λέει στον γιατρό το πρόβλημά του. Εκείνος του είπε να ηρεμήσει και του ζήτησε να γδυθεί από τη μέση και κάτω. Μετά πήρε έναν μεγεθυντικό φακό κι άρχισε να περιεργάζεται με προσοχή τον κύκλο γύρω από τη «φύση» του Αντώνη. Τέλος πήρε ένα αιχμηρό εργαλείο κι άρχισε να ξύνει τον κύκλο. Ο φίλος μου όλη αυτή την ώρα είχε ιδρώσει από την αγωνία του και ήταν έτοιμος να καταρρεύσει. Στεκόμουν παράμερα και προσπαθούσα να του δώσω κουράγιο με νοήματα. Ήταν αξιολύπητος. «Κύριε Καθηγητά, τι βλέπετε; Έχω την καταραμένη αρρώστια;», ρώτησε … ψόφιος από την αγωνία του. Ο γιατρός τον κοίταξε πονηρά και χαμογέλασε. «Ησύχασε, αγαπητέ μου, το μόνο που βλέπω είναι ένας κόκκινος κύκλος από… κραγιόν. Πλύσου καλά να φύγει το κοκκινάδι. Δεν έχεις απολύτως τίποτα». Ο Αντώνης ξελάφρωσε. «Γιατρέ, να σας φιλήσω, δεν ξέρετε τι χαρά μου δώσατε. Με την ευκαιρία να σας ρωτήσω το εξής: Πέστε μου μπορεί να κολλήσει κάποιος AIDS από λεκάνη WC;» «Βεβαίως, φίλε μου, αν καθίσει σ’ αυτήν πριν… σηκωθεί ο άλλος», τον «κάρφωσε» ο γιατρός.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *