Ο ΜΕΓΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

αθανάσιοςΟ Άγιος Αθανάσιος, επώνυμος της αθανασίας, Χριστιανός, Επίσκοπος και Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Είναι ο τέταρτος Άγιος, που φέρει επαξίως τον τίτλον «Μέγας», μαζί με τον Μέγα Αντώνιον, τον Μέγα Βασίλειον και τον Μέγα Φώτιον. Ο μεγάλος Αυτός Πατέρας, έζησεν επί γης, βίον αγγελικόν και ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος είπεν «επαινώντας τον Αθανάσιον, επαινώ την αρετήν!». Ο Πανάγαθος Θεός τον προίκισε με πλούσια πνευματικά προσόντα. Χρισθείς Πνεύματος Αγίου, δεν υπήρχεν αρετή,  την οποίαν δεν την είχεν εξασκήσει. Μικρός έλαβεν την στοιχειώδην εκπαίδευσιν και συνέχισεν να μελετά μόνος του, φθάνοντας  σε υψηλότατα επίπεδα γνώσεως και σοφίας.

Πατρίδα του Μεγάλου Αθανασίου ήταν η Αίγυπτος. Είχεν ένθερμους γονείς χριστιανούς, πλουσίους, ενάρετους και εναρέτως Τον εγαλούχησαν. Όταν ήτο μικρός, έπαιζε με τα άλλα παιδιά της ηλικίας του στην θάλασσα, όμως οι τρόποι του, η ζωή Του, η καλοσύνη του, έγιναν παράδειγμα ζωντανό και όταν εμεγάλωσαν, έχοντας στην καρδιά τους τον Χριστόν, ακολούθησαν ιερατικόν βίον, άλλοι έγιναν διάκονοι, ο δε Μέγας Αθανάσιος, Αρχιερέας.

Από νέος έδειξεν  πνευματικήν κλίσιν και σε ηλικία 25 ετών χειροτονήθηκε διάκονος, από τον Επίσκοπον Αλεξανδρείας Αλέξανδρον, το οποίον ακολούθησεν στην Α΄ Οικουμενικήν Σύνοδον, το 325μ.Χ. στην Νίκαια της Βιθυνίας, για να καταδικάσει την αίρεσιν του Αρείου, ο οποίος εκήρυττεν, ότι ο Χριστός είναι κτίσμα του Θεού.

Ο Άγιος Αθανάσιος εστήριξεν το Ορθόδοξον φρόνημα και ο αγώνας του εδικαιώθην. Διεκήρυξεν ότι ο «Υιός και Λόγος του Θεού είναι τέλειον γέννημα, όχι κατά θέλησιν, αλλά κατά φύσιν. Είναι στην φύσιν του Πατρός να γεννά τον Υιόν και μέσα στην φύσιν του Υιού, να γεννάται. Συντάχθηκαν και τα πρώτα επτά άρθρα του «Συμβόλου της Πίστεως».

Διακρίθηκεν για τους μακροχρόνιους αγώνας του,  κατά των αιρετικών και υπέρ της ορθής πίστεως. Συνέβαλεν τα μέγιστα στην καταπολέμησιν των αιρέσεων. Υπέμεινεν πολέμους, άδικες εξορίες, κατόρθωσεν όμως να βγαίνει νικητής, απ’ όλες τις δοκιμασίες. Το 328μ.Χ. εξελέγην πανηγυρικά Πατριάρχης Αλεξανδρείας.

Μετά από πολλούς άθλους και εξορίας 40 χρόνων, απήλθεν εις Κύριον, στις 2 Μαΐου, το 373, σε ηλικίαν 78 ετών. Ο βίος του ένδοξος, διότι, παρά τις μεγάλες διώξεις και εξορίες, που υπέστη, άφησεν πλούσιον συγγραφικόν έργον, το οποίον δεν περιγράφεται με τα λίγα αυτά λόγια, απλώς κάνομεν μίαν υπενθύμησιν στην μνήμην του.

Η Εκκλησία τον ονόμασεν «Μέγα» και «Άτλαντα», διότι στους ώμους του εκράτησεν με την Θεολογίαν του την ορθόδοξον πίστιν, έσβησεν κάθε κακοδοξίαν και παρέδωσεν καθαράν την Εκκλησίαν στους πιστούς.

Τιμάται  από την Εκκλησίαν και εορτάζεται την 2αν Μαΐου, ημέρα της οσιακής κοιμήσεώς του, όπως μαθαίνομεν από τον Κώδικα των Καυσοκαλυβίων, διότι και όλη η ποιητική υμνολογία, περιστρέφεται γύρω από την οσιακήν κοίμησίν του και όχι στην ανακομιδή των λειψάνων. Εορτάζεται όμως και στις 18 Ιανουαρίου μαζί με τον Άγιον Κύριλλον και μετά την εορτήν του Αγίου Αντωνίου, για να δειχθεί η πνευματική τους εξάρτησις απ’ Αυτόν, ο οποίος ήταν πνευματικός τους Πατέρας.

Αναδείχθηκεν ηρωικότερος των Αγίων και αγιώτερος των ηρώων, όπως λέγει ο μεγάλος ιστορικός Παπαρηγόπουλος. Οι εκκλησιαστικοί ύμνοι τον τιμούν και τον χαιρετίζουν: «ως την μεγάλην της Εκκλησίας σάλπιγγα, των αρετών κανόνα, λαμπτήρα φαεινότατον, των Πατριαρχών κρηπίδα (θεμέλιον)…».

Αγαπητοί μου Αναγνώστες, ας υμνήσομεν και μιμηθούμε, τον θεοφόρον της χάριτος θησαυρόν, της Ορθοδοξίας το τρόπαιον, ευχόμενοι να γίνει φως στην ζωήν μας, να έχομεν την ευχήν Του και την ευλογίαν του Ιησού Χριστού μας.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *