Ο χρόνος φεύγει, οι μνήμες μένουν..ΕΜΠΟΡΟΡΡΑΦΕΙΟΝ

ραφείοΑντίθετα με τις μοδίστρες, οι ράφτες δούλευαν αποκλειστικά στο μαγαζί τους. Απευθύνονταν στην ανδρική πελατεία και έραβαν κοστούμια, γιλέκα και παντελόνια. Το ύφασμα είτε το έφερνε ο πελάτης είτε το αγόραζε από τον ράφτη που είχε διαθέσιμα μερικά τόπια, εξ ού και η πινακίδα ΕΜΠΟΡΟΡΡΑΦΕΙΟΝ έξω από το μαγαζί.

Μετά την επιλογή του υφάσματος, ο ράφτης υπολόγιζε πόσους πήχεις θα χρειαζόταν το κοστούμι και το γιλέκο (για κάποιον λόγο οι ράφτες δούλευαν με πήχεις και όχι μέτρα) κα έκοβαν το ύφασμα από τα τόπι με τη φράση «με γειά σας». Έπαιρνε στη συνέχεια τα μέτρα με την μεζούρα. Υπήρχε όμως ένα λεπτό σημείο. Για να έχει καλή εφαρμογή το παντελόνι στον καβάλο, έπρεπε να ξέρει αν ο πελάτης ήταν «δεξιός» ή «αριστερός» και δεν εννοούμε, φυσικά, στα κοινωνικά φρονήματα… Οπότε είτε τον ρωτούσε στα ίσια είτε το ανακάλυπτε μόνος του ψαχουλεύοντας διακριτικά στο επίμαχο σημείο καθώς έπαιρνε μέτρα.

Ύστερα από μερικές πρόβες, το κοστούμι ήταν έτοιμο. Το σακάκι με μικρή εσωτερική τσέπη για τον αναπτήρα, το παντελόνι ψηλοκάβαλο, να φθάνει μέχρι το στομάχι, ρεβέρ, πολλές πιέτες και μικρό εσωτερικό τσεπάκι-σχισμή στο κάτω μέρος της ζώνης.

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Άρη Γαβριηλίδη: «Νοσταλγώντας την δεκαετία του ’50»

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *