ΠΑΝΑΓΙΑ «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΊ»

 

λουλούδιΤην Πέμπτη 11 Ιουνίου 2020, η Εκκλησία μας εορτάζει την Σύναξιν της Παναγίας «Άξιον εστί» και την μνήμην του Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας του Ιατρού.

Εορτάζει ένα θαύμα και μία μνήμη. Οι μνήμες των Αγίων εορτάζονται, διότι η ημέρα μνήμης είναι η αφετηρία μετάβασης εις την αιώνιον ζωήν. Το θαύμα είναι γεγονός, που υπερβαίνει τα ανθρώπινα και είναι ζωντανές αποδείξεις της υπάρξεως του Θεού. Στην εικόνα της Παναγίας, που βρισκόταν στο Άγιον Όρος, έγινε το θαύμα.

Στις 11 Ιουνίου του 980μ.Χ. σύμφωνα με το αρχαίον συναξάριον, ετελείτο εορτή προς τιμήν του Αρχαγγέλου Γαβριήλ. Εκείνο το βράδυ, ο γέροντας έλειπε από το κελί του και ο υποτακτικός έμεινε μόνος. Την νύκτα εσηκώθηκε να ψάλλει τον Κανόνα Του. Όμως κάποιος περαστικός του χτύπησε την πόρτα και ζήτησε φιλοξενίαν. Τον δέχτηκε και συνέχισε να ψάλλει την θ΄ ωδήν της Παναγίας «Την Τιμιωτέραν των Χερουβείμ…». Ο ξένος τον διέκοψεν και του λέγει, πρώτα θα λες «Άξιον εστί ως αληθώς…» Και αμέσως άρχισε να γράφεται ο ύμνος επάνω στην εικόνα της Παναγίας. Ο άγνωστος του είπε, θα ψάλλεις και αυτό και αμέσως έγινεν άφαντος. Ο άγνωστος εκείνος, όπως αναφέρει το συναξάρι, ήτο ο Αρχάγγελος Γαβριήλ.

Έκτοτε ψάλλομεν: «Άξιον εστίν ως αληθώς, μακαρίζειν σε την Θοτόκον, την αειμακάριστον και Παναμώμητον και Μητέρα του Θεού ημών. Την τιμιωτέραν των Χερουβείμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ, την αδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκούσαν, την όντως Θεοτόκον σε μεγαλύνομεν». Και η εικόνα ωνομάσθην «Άξιον εστίν».

ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ

Σήμερον η Ουράνιος και επίγειος Εκκλησία εορτάζει τον μέγιστον ομολογητήν της πίστεως και ιατρόν, τον νεοφανήν, Άγιον Λουκάν Αρχιεπίσκοπον Συμφερουπόλεως και Κριμαίας. Καθηγητής της περιγραφικής Ανατομίας και Χειρουργικής. Επιτυχημένος ιατρός, άριστος χειρουργός, Επίσκοπος της Εκκλησίας.

Ως ιατρός και ποιμένας έβλεπε στον άνθρωπον την συνύπαρξιν σώματος και ψυχής και  την ιατρικήν ως διακονίαν και φιλανθρωπίαν. «Θεραπευτήριον εστίν η Εκκλησία». Έλεγεν ο Ιερός Χρυσόστομος. Ως ιατρός θεράπευε, ως Ποιμένας παρηγορούσε και δάκρυζε στον αναπόφευκτον θάνατον.

Το παράδειγμά Του ακολούθησαν και οι Έλληνες ιατροί, έδειξαν ηρωϊσμό και αυτοθυσία για την θεραπείαν των ασθενών και αξιώθηκαν του θαυμασμού και των επαίνων όλου του κόσμου.

Και τώρα λίγα λόγια για τον πολυκύμαντον βίον Του, ο οποίος θέλει τόμους βιβλίων για να περιγραφεί.

Εγεννήθη στις 14 Απριλίου 1877 στο Κέρτς της Κριμαίας. Το κατά κόσμον όνομά του ήταν Βαλεντίν του Φέλιξ Βόϊνο Γιασενέτσκι.

Έζησε στα χρόνια της Ρωσικής Επαναστάσεως και οι Χριστιανοί βρίσκονταν υπό τον φόβον των διωγμών. Ο Άγιος Λουκάς όμως, πιστός χριστιανός, δεν φοβάται τους διωγμούς. Η εικόνα της Παναγίας βρισκόταν πάντα στο χειρουργείον Του. Σε αυτήν προσευχόταν. Στο σώμα του ασθενούς έκανε το σημείον του Σταυρού και άρχιζε την επέμβασιν. Η εικόνα όμως αυτή ενοχλούσε την άθεη εξουσία και άρχισε διώξεις κατ΄ αυτού και κατά της Εκκλησίας.

Εργάζεται σκληρά, οι επιτυχίες του πολλές, η φήμη του εξαπλώνεται παντού.

Στο πρόσωπό Του η Εκκλησία βλέπει ένα ζηλωτήν χριστιανόν. Χειροτονείται Διάκονος, Πρεσβύτερος, Επίσκοπος και Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως της Κριμαίας.

Το 1920 εκλέγεται καθηγητής ανατομίας και χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Τασκένδης. Και το 1923 εκλέγεται Επίσκοπος Τασκένδης παίρνοντας το όνομα του Ευαγγελιστού και Αποστόλου Λουκά. Καθηγητής και Επίσκοπος, «πηγή ζωής» για τον λαόν. Οι επαναστάτες δεν ησυχάζουν, θέλουν να Τον απομακρύνουν. Τον κατηγορούν για προδοσία και φυλακίζεται. Στην φυλακή γράφει το επιστημονικόν σύγγραμμα «Δοκίμια στην χειρουργικήν των πυογόνων λοιμώξεων», ένα βιβλίο το οποίον μέχρι σήμερα διαβάζεται. Τον εξορίζουν στη Μόσχα, στην αφιλόξενην και αχανή Σιβηρία. Σκληρή ζωή, καταναγκαστικά έργα, αφόρητον ψύχος. Ο Άγιος υπομένει, μιμείται τον Κύριον, φέρει στο σώμα Του «τα στίγματα (πληγάς) του Χριστού».

Στον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο, αν και εξόριστος, εργάζεται εθελοντικά για την θεραπεία των τραυματιών του πολέμου και το 1946 βραβεύεται με το βραβείο Στάλιν.

Την 11 Ιουνίου 1961, Κυριακή των Αγίων Πάντων, η ψυχή Του φτερουγίζει για τον ουρανό. Έφυγε, για να προλάβει να λειτουργήσει στο ουράνιον θυσιαστήριον. Για τρεις ημέρες χιλιάδες άνθρωποι προσκυνούσαν το Άγιον σκήνωμά του και παρευρέθησαν στην κηδεία Του. Σμήνος περιστεριών πετούσε επάνω από την πομπή, ο δρόμος προς το κοιμητήριον ήταν στρωμένος τριαντάφυλλα, ο κόσμος θρηνούσε τον Ιεράρχη του και δοξολογούσε τον Κύριο για την μεγάλη του ευλογία.

Η Αγιοκατάταξίς του γίνεται το 1995 από την Ρωσικήν Εκκλησίαν.

Εκοιμήθη ειρηνικά, μετά από μια μαρτυρικήν πορείαν, σε ηλικίαν 89 ετών. Ας Τον ικετεύσομεν υπέρ των ψυχών ημών, ψάλλοντας το Απολυτίκιόν Του.

«Ιατρόν και ποιμένα, Λουκάν τιμήσωμεν, Συμφερουπόλεως ποίμνης, Αρχιερέα λαμπρόν, τον βαστάσαντα Χριστού τα θεία στίγματα, τας εξορίας τα δεινά, εγκλεισμούς εν φυλακαίς, τας θλίψεις, και τα ονείδη, τον επ’ εσχάτων φανέντα, εν τη Ρωσία νέον Άγιον».

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *