Ποιοί έσωσαν την Ράλλειο ! Γεγονότα που δεν γνωρίζουν οι Πειραιώτες και οι νυν διευθύνοντες την Ράλλειο

ΡΑΛΛΕΙΟΣ1Επικειμένων των εγκαινίων (ελπίζουμε το ταχύτερον δυνατόν), πολλά θα λεχθούν και θα γραφούν.

Πολύ θυμίαμα και λιβανωτός θα προσφερθούν, ‘έπαινοι και τιμές  θα αποδοθούν σε αρμοδίους και αναρμοδίους για το επίτευγμα της απόκτησης αξιοπρεπούς στέγης για τη Ράλλειο στέγης. Οι πραγματικοί πρωταγωνιστές και πρωτεργάτες  θα αγνοηθούν και δεν θα αξιωθούν ούτε ενός λιτού «ευχαριστώ»

Σύνηθες φαινόμενο στην νεοελληνική κοινωνία ,οι νεώτεροι να αγνοούν, μα αδιαφορούν ,πολλάκις δε μάλιστα και να περιφρονούν τους παλαιοτέρους.

Δεν θέλουν να δεχθούν .ότι τα έργα ,που παραλαμβάνουν στηρίζονται στα θεμέλια, που έβαλαν οι παλιότεροιΡΑΛΛΕΙΟΣ2.

Αναμφισβήτητα η ζωή είναι το παρόν αλλά δεν θα υπήρχε   δίχως το παρελθόν.

Εμείς οι παλαιοί Πειραιώτες, αθεράπευτα «ερωτευμένοι» με την πόλη μας ,στην οποία «μπουσουλίσαμε, ανδρωθήκαμε, εργαζόμαστε και ουδέποτε εγκαταλείψαμε, δεν πάψαμε ποτέ να ενδιαφερόμεθα για κάθε τι, που την αφορά.

Για τα οποιαδήποτε προβλήματά της και προσφέραμε τις δημιουργικές μας ικανότητες χωρίς ιδιοτέλεια, υστεροβουλία, προσωπικό όφελος, κοινωνικά, κομματικά , εκλογική πελατεία,  οικονομικά οφέλη  ή εργολαβικές απολαβές. Άλλωστε τα έργα μας και η κοινωνική μας προσφορά είναι γνωστά.

Οι περισσότεροι από μας έχουν ήδη γράψει την ιστορία τους.

Έτσι νοιαστήκαμε από την πρώτη στιγμή για τη Ράλλειο, που τις τελευταίες δεκαετίες είχε γίνει «κλοτσοσκούφι» διαφόρων σκοπιμοτήτων, για τους αρχαιολογικούς χώρους της πόλης μας, για το υγιεινό περιβάλλον της, (ατμόσφαιρα, χερσαίο και θαλάσσιο), για το πράσινό της (μόλις 1% κάλυψη!), για το λιμάνι της, που το ροκανίζει ο «κίτρινος δράκοντας», ενάντια στο τραμ και τόσα άλλα. Με τη Ράλλειο πολλοί από  τους παλαιούς συνδέονται με στενές σχέσεις, μια και μητέρες αδελφές, σύζυγοι, θυγατέρες και εγγόνες υπήρξανε μαθήτριές της.

Όταν πριν 15 χρόνια η τότε Νομάρχης, παραπλανηθείσα, πιθανόν, από άσχετους ή «πονηρούς» συμβούλους, αποφάσισε, πεισματικά» και ανιστόρητα να χτίσει πάνω στον μοναδικής παγκοσμίας αξίας αρχαιολογικό χώρο, το ύστατο δείγμα της πολεοδομίας, ρυμοτομίας αι υπογείων δεξαμενών του αρχαίου Πειραιά, που σχεδίασε και πραγματοποίησε ο ιδιοφυής Μιλήσιος Ιππόδαμος, δεν μείναμε αδρανείς αλλά αντιδράσαμε με σύνεση και σωφροσύνη, ενάντια στο «ιστορικό έγκλημα», που είχε αποφασίσει να διαπράξει η κ. Νομάρχης.

Μαυροκίτρινοι κονδυλοφόροι επιστρατεύτηκαν και εξέμεσαν το δηλητήριό της συκοφαντίας, της λοιδορίας και του χλευασμού εναντίον μας. Μας αποκαλούσαν «εξωραϊστικούς συλλόγους», που θέλουμε να έχουμε λόγο για τα δρώμενα στην πόλη και , ότι εξ αιτίας μας η Ράλλειος θα πεταχτεί στα Καμίνια σε μια εγκαταλελειμμένη μάντρα!

Προσωπικά εγώ δέχθηκα όλη την οργή και το μίσος της κ. Νομάρχου, διότι με θεωρούσε υπαίτιο και υποκινητή της όλης κινήσεως εναντίον των σχεδίων της και της ματαιώσεως του αποτρόπαιου έργου συνολικού προϋπολογισμού δύο (2) δισεκατομμυρίων δραχμών!

Με πρωτοβουλία του Ιδρύματος Μανώλη Αρ. Χριστουλάκη και άλλων 21 επιστημονικών, επαγγελματικών, πολιτιστικών και κοινωνικών φορέων και των περιοίκων, αναλάβαμε να διασφαλίσουμε τον ιπποδάμειο αρχαιολογικό χώρο και την αξιοπρέπεια, το κύρος και το γόητρο της ιστορικής για τον Πειραιά Ραλλείου Σχολής. Αντιδράσαμε στο να εγκλωβιστεί σε ένα τετραώροφο ανθυγιεινό, αντιπαιδαγωγικό, χωρίς αύλειο χώρο και ψυχοφθόρο κτίριο για τις μαθήτριες, ενώ θα κατά-στρεφόταν συγχρόνως και ο αρχαιολογικός χώρος.

Επίσης πεισματική ήταν η αντίδραση της τότε, προέδρου της Σχολικής Επιτροπής ,που αρνιότανε κάθε μετακίνηση της Ραλλείου από το κέντρο του Πειραιά! Ακόμη σφοδρός πολέμιος των προτάσεών μας ήτανε και ο τότε  Διευθυντής  της Ραλλείου κ. Καϊράκης.

Αν εμείς δεν είχαμε αντιδράσει τότε, σήμερα δεν θα χαιρότανε κανείς  Πειραιώτης για το νεότευκτο σχολικό κτίριο της Ραλλείου.

Στο παρ’ ολίγον αποτρέψαμε το ανοσιούργημα!

Η κ. Νομάρχης είχε και «συνεργούς» Το ΚΑΣ (=Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο), τον υπουργό Πολιτισμού κ. Βενιζέλο και την Γ. Γραμματέα κ. Μενδόνη (έγγραφο 19.2.2001/α.π. ΥΠΠΟ/ΓΔΑ/Α1/ΦΟ2/9300/76). Απίστευτο!

Για κάποιο διάστημα, για λόγους, που μόνο εκείνος γνωρίζει, είχε  συνταχθεί με τη άποψη της κ. Νομάρχου και ο Δήμαρχος κ. Αγραπίδης.

Όλα αυτά είναι δημοσιευμένα στα φύλλα των τοπικών εφημερίδων.

Όμως, παρ΄ όλον τον πόλεμο συκοφαντίας και προσπάθειας απαξίωσης των προσπαθειών μας, εμείς μελετήσαμε και  υποδείξαμε στην κ. Νομάρχη πέντε χώρους στον Πειραιά, όπου θα μπορούσε να κτιστεί η Ράλλειος με ιδιαίτερη μνεία τον μεγάλο χώρο στη συμβολή των οδών Λαμπράκη – Πειραιώς και Επονιτών.

‘Όλες όμως οι προσπάθειες της κ. Νομάρχου ανετράπηκαν και όλοι αποδέχθηκαν τις απόψεις μας και την επιλογή του χώρου, όπου σήμερα λαμπρό προβάλλει το σχολικό συγκρότημα της Ραλλείου.

Συλλογικοί φορείς, περίοικοι και χιλιάδες απλοί δημότες (υπάρχουν οι κατάλογοι με τις υπογραφές των) προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας, που μας δικαίωσε.

Χαρακτηριστικό του πείσματος της κ. Νομάρχου ήταν η δήλωση, που έκανε στην συνέντευξη τύπου στις 14.3.2002, ότι «έστω και αν το ΣτΕ ακυρώσει την απόφασή της εκείνη με κάθε νόμιμο μέσο θα την ανατρέψει». Ένας Νομικός απειθαρχεί στις αποφάσεις ενός ανώτατου νομικού οργάνου!

Θλιβερό επίσης είναι το γεγονός, ότι οι μαθήτριες της Ραλλείου, χωρίς δυστυχώς να ενημερωθούν από το Καθηγητές και Διδασκάλους αλλά παραπληροφορημένες, πραγματοποίησαν ογκώδη διαδήλωση με πανό και τουτούκες, ζητώντας να κτιστεί η Ράλλειος πάνω στον αρχαιολογικό χώρο και τέρμα η κοροϊδία της αρχαιολογικής υπηρεσίας. Ακόμη κραύγαζαν το σύνθημα «θέλουμε σχολείο και όχι μαυσωλείο».

Στις 14 Δ3κεμβρίου 2002, με πρωτοβουλία των συλλογικών φορέων. πραγματοποιείται ευρεία σύσκεψη στο γραφείο του Δημάρχου κ. Αγραπίδη, στην οποία προεδρεύοντος του κ. Δημάρχου, μετέχουν ο νομικός σύμβουλός του κ. Γκαβέρας, εκπρόσωποι της Ραλλείου, ο διευθυντής του 13ου Πολυκλαδικού Λυκείου, το οποίο επρόκειτο να αποκτήσει στέγη στον χώρο, που τελικά παραχωρήθηκε στην Ράλλειο, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων των μαθητριών της Ραλλείου, ο νομικός σύμβουλος της Σχολικής Επιτροπής της Ραλλείου, εκπρόσωποι του 15μελούς των μαθητριών, και οι εκπρόσωποι των συλλογικών φορέων κ Χριστουλάκης, κ. Αρτεμάκης και κ. Μητροπέτρος. Οι παρόντες αποδέχονται την πρόταση των συλλογικών φορέων, πλην του εκπροσώπου της Σχολικής Επιτροπής, ο οποίος έλαβε τηλεφωνική εντολή από την πρόεδρο να διαφωνήσει και να αποχωρήσει. Ο. Δήμαρχος πεισθείς ,συμφωνεί με την πρόταση των Συλλογικών φορέων και στις 20 Δεκεμβρίου ανακοινώνει στο Δημοτικό Συμβούλιο την απόφαση της σύσκεψης την οποία και εγκρίνει το Δ.Σ.

Εκ τότε δρομολογείται πλέον η παραχώρηση του χώρου και στη συνέχεια μετά  πολλών κόπων και βασάνων, ξεκινά η ανέγερση του νέου σχολικού συγκροτήματος της Ραλλείου.

Όμως στην ανακοίνωση του νυν διευθυντού της Ραλλείου, περιέχονται «αιχμές», ότι η καθυστέρηση της λύσεως του προβλήματος στέγασης της Ραλλείου, «οφείλεται σε εμμονές και αντιδράσεις των περιοίκων και άλλων προσώπων κλπ»

Δυστυχώς ο κ. Διευθυντής παραμένει στις «αγκυλώσεις» του παρελθόντος ή αγνοεί την αλήθεια ή την αποκρύπτει.

Από τα δημοσιεύματα των εφημερίδων και άλλα έγγραφα αποδεικνύεται ποιοι υπήρξαν οι πρωτεργάτες, που τιμώντας την ιστορία της Ραλλείου και με σεβασμό στη αρχαιολογική μας κληρονομιά, εξασφάλισαν τον χώρου, όπου τώρα βρίσκεται η Ράλλειος, προς τους οποίους αξίζει να εκφραστεί τουλάχιστο  ένα «ευχαριστώ»

Η επιβεβαίωση των πρωτοβουλιών μας, προέρχεται και από κείμενα και επιστολές των «πολεμίων» μας.

Ο κ. Καϊράκης σε επιστολή του προς την εφημερίδα ΦΩΝΗ αναφέρεται απαξιωτικά για μας, γράφοντας: «Μαθαίνω από την εφημερίδα σας, πως ορισμένοι πρόεδροι Πνευματικών και Πολιτιστικών Συλλόγων του Πειραιά, σε σύσκεψή τους πήραν απόφαση για τη Ράλλειο… χωρίς εμάς.. Το 15μελές των μαθητριών μου, ομόφωνα καταγγέλλει τις ενέργειες αυτές.

Σε μεταγενέστερη επιστολή του όμως υπογραμμίζει: « ..η λύση, που προτείνουν επώνυμοι Πειραιώτες και εκπρόσωποι συλλόγων… με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο..»

Επίσης η ΦΩΝΗ του ΠΕΙΡΑΙΩΣ, που έγραφε: ουδείς των εναντιωθέντων στην δημιουργία «σχολικού πάρκου(!) πέριξ (;) του αρχαιολογικού χώρου της Τερψιθέας, δεν έχει προτείνει το παραμικρό..», αργότερα σε άλλο φύλλο της γράφει:.. «Δήμος και τοπικοί φορές δίνουν λύση για τη  Ράλλειο».

Τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων;

Μανώλης Αρ. Χριστουλάκης, Ιατρός

Υ.Γ. Το κείμενο γράφτηκε την παραμονή των εγκαινίων του νέου σχολικού κτηριακού συγκροτήματος της Ραλλείου.

30 Μαρτίου 2016

Ράλλειος πριν… Ράλλειος μετά

 

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *