ΠΡΟΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΚΑΘΙΣΤΟΝ ΥΜΝΟΝ

ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΌλοι οι λαοί έχουν ύμνους και άσματα, με τα οποία εκφράζουν τις ιδέες τους και τα συναισθήματά τους, αλλά ο Ακάθιστος Ύμνος δεν συγκρίνεται με κανέναν άλλον ύμνο στον κόσμο για τα υψηλά νοήματά του και το θεολογικό του υπόβαθρο, δηλαδή την ενσάρκωση του Χριστού δια μέσου της Παναγίας. Αυτή αξιώθηκε να γεννήσει τον Χριστό, τον Σωτήρα του κόσμου. Με ιερό  θαυμασμό και μεγάλο σεβασμό άγγελοι στον ουρανό και άνθρωποι στη γη, όλος ο κόσμος ορατός και αόρατος ατενίζει το πάνσεπτο και υπερένδοξο πρόσωπο της Παρθένου Μαρίας.

Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί τιμούν την Παναγία Μητέρα περισσότερο απ΄ όλους τους Αγίους και αγγέλους του ουρανού, Την τιμούν και την εγκωμιάζουν με ύμνους, προσευχές, άσματα, εγκώμια. Η Υπεραγία Θεοτόκος προφητεύτηκε αιώνες πριν γεννηθεί. Άπειρες είναι οι προτυπώσεις στην Π.Δ, που αναφέρονται σε Αυτήν.

Όλος ο Ακάθιστος Ύμνος είναι εμπλουτισμένος με τους ωραίους αυτούς συμβολισμούς, στους οποίους είναι φανερή η υπέρβαση των νόμων της φύσεως. Για το πρόσωπο της Θεομήτορος μίλησαν όλοι οι Προφήτες στην Π.Δ. Οι προτυπώσεις είναι το παρελθόν της Παναγίας, είναι ένα φως στο σκοτάδι του αρχαίου κόσμου. Οι Προφήτες εμπνεόμενοι από το Άγιο Πνεύμα, προείδαν, προέβλεψαν και προανεφώνησαν τα μεγαλεία της Θεομήτορος Όλο αυτό το υλικό χρησιμοποίησαν οι Υμνογράφοι για να συνθέσουν τα τροπάριά τους. Θα αναφέρομε μερικές από αυτές, όσες μας επιτρέπει ο χώρος της εφημερίδος.

Στην Α΄ Στάση γ΄ Οίκο. Ψάλλαμε «χαίρε κλίμαξ επουράνιε», εννοεί την κλίμακα του Ιακώβ, (Γεν.ΚΗ΄10-12) που ένωσε την γη με τον ουρανό. Εδώ γίνεται κλίμακα η Παναγία, δια της οποίας κατέβηκε ο Θεός στην γη, για να ανυψώσει τον άνθρωπο στον ουρανό.

Β΄ Στάση ε΄ οίκος στίχος γ΄ «χαίρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραώ τον νοητόν». Ο Υμνογράφος χρησιμοποιεί μία εικόνα από την Π.Δ. Όπως οι Ισραηλίτες πέρασαν την Ερυθρά θάλασσα, χωρίς να βραχούν, έτσι και η Παρθένος έμεινε άφθορος και μετά τον τόκον. (Εν τη Ερυθρά θαλάσση…. Θεοτ. Εσπερ Σαβ.).

Β΄ Στάση ε΄ οίκος «χαίρε, πύρινε στύλε». Ο Θεός κάλυπτε τους Ισραηλίτες με νεφέλη, όταν έφυγαν από την Αίγυπτο, για να τους προστατεύει από τον ήλιο και με πύρινο στύλο για να τους φωτίζει την νύκτα. Αυτά προεικόνιζαν την Παναγία, που σκεπάζει και φωτίζει τους ανθρώπους από το σκοτάδι, που επικρατεί μακριά από τον Θεό. (Έξ.ιγ΄21)

Ωδή στ΄ Θεοτοκίον «χαίρε η άφλεκτος βάτος». Η φλεγόμενη βάτος προεικόνιζε την Παναγία, η οποία, αν και δέχτηκε εντός Της το φοβερό πυρ της Θεότητος, εν τούτοις, κατά τρόπον θαυμαστόν και υπερφυσικόν, δεν κάηκε. Την φλεγόμενη βάτο την είχε δει ο Μωυσής, ευρισκόμενος στο όρος Χωρήβ.

Ωδή στ΄ τροπάριον γ΄) «χαίρε ο πόκος ο ένδροσος». Στο βιβλιο των Κριτών ο Γεδεών βλέπει τον πόκον (κουβάρι μαλλί) να εἰναι βρεγμένο, ενώ το υπόλοιπο χωράφι είναι ξηρό. Με αυτόν τον τρόπο προεικονίζεται η Παναγία, η οποία, αν και δέχτηκε μέσα Της την ουράνιον δροσιά (τον Χριστό), γύρω Της υπήρχε η πνευματική ξηρασία του κόσμου.

Ας ικετεύσουμε την Παναγία λέγοντας «Την πάσαν ελπίδα μου εις Σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού, φύλαξόν με υπό την σκέπην Σου». ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΜΟΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΣ.

Μαρία Τσακανίκα

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *