ΣΙΡΛΕΥ ΒΑΛΕΝΤΑΙΝ Η ΜΠΕΣΥ ΜΑΛΦΑ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΟ «ΖΕΑ» ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ «ΝΙΩΘΩ ΣΑΝ ΝΑ ΠΕΤΑΩ ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΣΙΡΛΕΥ»

ΣΙΡΛΕΥ 1Γράφει η Ζέτα Φλισκανοπούλου

Ένα ταξίδι στην Ελλάδα, ένα τραπεζάκι μπροστά στη θάλασσα, ένα αγιόκλημα και μια… αναπάντεχη γνωριμία, θα συνθέσουν το σκηνικό της επανάστασης της Σίρλει Βαλεντάιν απέναντι σε όσα την καταπίεζαν. Μια αγγλίδα νοικοκυρά, παντρεμένη για χρόνια και με μεγάλα παιδιά φευγάτα πλέον από κοντά της, βουλιάζει στο τέλμα, στην καταπίεση ενός ανούσιου συζυγικού βίου, νιώθοντας να χάνει τον εαυτό της και τη χαρά της ζωής. Μέχρι που μια απρόσμενη αφορμή θα την οδηγήσει στη δική της μικρή επανάσταση, πραγματοποιώντας κόντρα στις αναστολές της ένα παλιό όνειρο :Να ταξιδέψει στην Ελλάδα έτοιμη να δώσει στον εαυτό της και στους άλλους μια δεύτερη, πολύτιμη ευκαιρία.

Η Μπέσυ Μάλφα έρχεται στο Κινηματοθέατρο Ζέα  Πειραιά από τις 14-17 Φεβρουαρίου για να λυτρωθεί για μια ακόμα φορά αλλά και να λυτρώσει τους θεατές. «Η Σίρλεϊ μιλάει για «αχρησιμοποίητη ζωή». Μια ζωή χαμένη και μ’ έναν τρόπο μας λέει: ξυπνήστε, κάντε το ταξίδι όποιο κι αν είναι αυτό. Δηλαδή ευχαριστηθείτε τις επιλογές σας… Έτσι όπως είναι σκηνοθετημένη απ’ τον Αλέξανδρο Ρήγα, με συγκλονιστικό τρόπο και εστιασμένη στο ίδιο το κείμενο και την ουσία του, ο θεατής βλέπει τον εαυτό του και τα ερωτήματα που έχει θέσει κατά καιρούς. Όσες φορές κι αν παίξω τη Σίρλεϊ την ίδια μέρα, νιώθω σαν να πετάω, γιατί κάθε φορά λυτρώνομαι, όπως και οι θεατές! Είναι κάτι που δεν μου έχει ξανασυμβεί…(Mπέσυ Μάλφα-Πρώτο Θέμα)»

Ο Αλέξανδρος Ρήγας σκηνοθετικά στέκεται σε αυτόν τον μονόλογο και εστιάζει σε αυτά που η πρωταγωνίστρια Μπέσυ Μάλφα λέει με απλότητα, γιατί το μεγαλείο του θεατρικού συγγραφέα Willy Raccell είναι ακριβώς αυτό, μιλάει με το έργο του στην ψυχή μας και διδάσκει τους ανθρώπους ότι οφείλουν να διεκδικήσουν την ζωή τους. Ο Αλέξανδρος Ρήγας έρχεται να δηλώσει ότι το αγαπάει το συγκεκριμένο κείμενο για πολύ προσωπικούς τους λόγους, λόγους που δεν διστάζει να μοιραστεί με το κοινό του «Θα ήθελα να είμαι Σίρλευ Βαλεντάιν. Να μπορούσα να μην φοβάμαι, να διεκδικώ τις επιθυμίες και τα όνειρα μου, δίχως να νιώθω ότι θα «τιμωρηθώ» από τον κοινωνικό ιστό. Θαυμάζω πολύ την ηρωίδα»

Κάθε άνθρωπος οφείλει τελικά να ακούσει και να βιώσει τα  λόγια του συγγραφέα, να κάνει τις μικρές τους επαναστάσεις. Όποιος καταφέρει να αλλάξει έστω και μια μέρα από την ζωή του, τα πρέπει και τις συμβάσεις γύρω του, θα είναι πραγματικά κερδισμένος… Γιατί τελικά αν σε αυτή την ζωή είμαστε εμείς καλά, κάνουμε απλά και τους γύρω μας ευτυχισμένους.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *