ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ.ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ

ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΈνα θεόπνευστο βιβλίο, της Παλαιάς Διαθήκης, αξίζει να το μελετήσομε, γιατί είναι γεμάτο σοφία, διδαχές, γνωμικά, συμβουλές και παραινέσεις. Ονομάζεται «Σοφία Σειράχ», ανήκει εις τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης και εντάσσεται στην συλλογή των ποιητικών-διδακτικών βιβλίων. Γράφτηκε το 180 ή το 190π.Χ.

Ο σοφός συγγραφέας Σειράχ το έγραψε με σκοπό να βοηθήσει τον αναγνώστην εις την σωστήν αντιμετώπιση διαφόρων προβλημάτων της ζωής.

Θα αναλύσομε το Κεφάλαιον 3 (1-16) που φέρει τον τίτλον «Τα καθήκοντα προς τους γονείς».

Ο σοφός Σειράχ απευθύνεται στα παιδιά, λέγοντας: «Παιδιά μου, ακούσατε εμέ τον πατέρας σας και να κάνετε εκείνο, που σας λέγω, δια να εύρετε σωτηρίαν και χαράν».

Στίχος3.2 Ο Θεός και Δημιουργός μας, εδόξασεν τους γονείς, αναθέτοντάς τους έναν σπουδαίον ρόλον, την ανατροφήν των παιδιών τους. Είναι γνωστόν σε όλους, ότι η μητέρα για να μεγαλώσει τα παιδιά της δαπανά την δική της ζωή. Και ο πατέρας μοχθεί επίσης και παλεύει καθημερινά για να εξασφαλίσει ό,τι είναι αναγκαίο για τη ζωή. Σε αυτά τα σεβαστά πρόσωπα, δια των οποίων ήλθομεν εις τον κόσμον, η πρὸς αυτοὺς ευγνωμοσύνη καὶ σεβασμός μας, είναι χρέος ανεξόφλητον.

Στίχος3,4 Όποιος επομένως τιμά τὸν πατέρα του και σέβεται την μητέρα του, εφαρμόζει θεϊκὸν νόμον και ευαρεστεί τόν Θεόν. Μοιάζει να προσφέρει στὸν Θεὸ θυσίαν ευάρεστην, ένεκα της οποίας συγχωρούνται οι αμαρτίες του και αποκτά θησαυροὺς ουράνιους.

Και η τετάρτη εντολή του Μωσαϊκού νόμου, μιλάει και αυτή για την τιμήν προς τους γονείς και διατυπώνεται ως εξής: «Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, ίνα ευ σοι γένηται και έση μακροχρόνιος επί της γης». Αυτός που τιμά τον πατέρα του, «εν έργω και λόγω», συμπληρώνει η εντολή, θα μακροημερεύει επί της γης και θα αναπαύει και την μητέρα του.

Στίχος3,7 «καὶ ὡς δεσπόταις δουλεύσει ἐν τοῖς γεννήσασιν αὐτόν». Ο στοργικός υιός θα υπηρετεί τους γονείς και θα τους ξεκουράζει από τον μόχθον της ημέρας. Και ποιες θα είναι οι συνέπειες της ευλογίας;

Απαντά ο σοφός Σειράχ «ευλογία γὰρ πατρὸς στηρίζει οίκους τέκνων, κατάρα δε μητρὸς εκριζοί θεμέλια». (3,8-9). Κατὰ την τέλεσιν του Μυστηρίου του γάμου, λέγεται: «ευχαὶ γονέων στηρίζουσι θεμέλια οίκων». Καὶ ἡ Ἐκκλησία μας λοιπὸν πιστεύει και διδάσκει ότι ένα απὸ τὰ στηρίγματα μιας νέας οικογένειας είναι και οι ευχὲς των γονέων τους.

Στίχος3(14-15). «Ο τιμών πατέρα ευφρανθήσεται υπὸ τέκνων, καὶ εν ημέρᾳ προσευχής αυτού εισακουσθήσεται».

Κερδισμένος είναι, όποιος τιμά τους γονείς του, διότι θα γίνει παράδειγμα για τα παιδιὰ του και όταν προσεύχεται, θα ακουστεί η προσευχή του από τον Θεόν, θα τον ενθυμηθεί ο Κύριος κατά τας ημέρας των θλίψεων, θα συγχωρήσει ευκολότερα τὶς αμαρτίες του, διότι ετίμησε, εξυπηρέτησε και εξεπλήρωσε τα προς τους γονείς του καθήκοντα.

Στίχος3,12 «Τέκνον, αντιλαβού εν γήρα πατρός σου, καὶ μὴ λυπήσεις αυτὸν εν τη ζωή αυτού».

Παιδί μου, μην εγκαταλείψεις τους γονείς σου, όταν γεράσουν, έχουν ανάγκη από ιδιαίτερες φροντίδες, διότι οι σωματικές τους δυνάμεις τους εγκαταλείπουν. Και αν η διανοητική ικανότητά τους έχει εξασθενίσει, γενού μεγαλόκαρδος. Η σπλαχνική συμπεριφορά σου, δεν θα λησμονηθεί από τον Θεόν».

Ας συνεχίσομε και με συγκινητικά έμπρακτα παραδείγματα, άξια επαίνου, από την Ίλιάδα, καθώς και από ολυμπιονίκες της ένδοξης αρχαίας Ελλάδος μας.

Όταν η Τροία παραδόθηκε στις φλόγες, οι Έλληνες είδαν μια σκηνή που τους συγκλόνισε. Είδαν τον νεαρό Αινεία να περνά την πύλη της Τροίας βαστάζοντας στους ώμους του τους δύο γέροντες γονείς του, που δεν μπορούσαν να περπατήσουν. Τι μεγάλη θυσία τέκνου!

Στην 831η Ολυμπιάδα το 448 π.Χ. τρία αδέλφια, τέκνα του Διαγόρα του Ρόδιου, όταν στέφθηκαν ολυμπιονίκες, έβγαλαν τα στεφάνια από τα κεφάλια τους και τα φόρεσαν στο κεφάλι του πατέρα τους. Τον σήκωσαν στους ώμους τους και έκαναν τον γύρο του θριάμβου. Όλοι έρραναν τον ευτυχισμένο πατέρα και τους γιους με λουλούδια. Ο γέρος Διαγόρας δεν άντεξε. Έγειρε στους ώμους των παιδιών του και έκλεισε για πάντα τα μάτια του, ευτυχισμένος.

Έφηβος, από την Κόρινθο, εστέφθη ολυμπιονίκης, έτρεχε γρήγορα, για να φέρει τη μεγάλη νίκη στην άρρωστη μητέρα του, την Ενάρετη. Δεν την πρόφτασε όμως ζωντανή. Με το στεφάνι, στεφάνωσε τα μαλλιά της νεκρής και με λυγμούς είπε: «Μητέρα, συγχώρεσε με, που δε μπόρεσα να τρέξω πιο γρήγορα, ο θάνατος τρέχει πιο γρήγορα και από τους ολυμπιονίκες. Σε σένα ανήκει το στεφάνι και η νίκη μου.

Αγαπημένα μου Παιδιά, ΤΙΜΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΑΣ ΟΣΟ ΖΟΥΝ. ΤΙΜΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΥΣ. Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΣΑΣ ΔΟΞΑΣΕΙ!

Μαρία Τσακανίκα

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *