Το ανέκδοτο της Φωνής

ΑΣΤΕΙΟ

Η διαθήκη

Ένας δάσκαλος κι ένας γυμναστής μετά από ένα κουραστικό κυνήγι χάνονται μέσα στο δάσος, ώσπου διακρίνουν μακριά ένα φως. Ζυγώνουν και βλέπουν μια εξοχική κατοικία. Χτυπούν την πόρτα και τους ανοίγει μια όμορφη κυρία, η οποία χωρίς δισταγμό τους φιλοξενεί.

Μετά το φαγητό τους βάζει να κοιμηθούν σε χωριστά δωμάτια. Το πρωί την ευχαριστούν και φεύγουν.

Είχαν περάσει 7 μήνες από τότε, όταν ο δάσκαλος τηλεφώνησε στον γυμναστή και ζήτησε να συναντηθούν. Έγινε η συνάντηση και τον ρώτησε:

«Δεν μου λες, Νότη, όταν μας φιλοξένησε εκείνη η κυρία, τότε που χαθήκαμε, έκανες έρωτα μαζί της;»

«Ναι, ρε φίλε, κι επειδή είμαι παντρεμένος έδωσα το όνομα και το τηλέφωνό σου, όταν ζήτησε το δικό μου. Πειράζει;»

«Όχι, Νότη, καθόλου δεν πειράζει, να ξέρεις ότι μάλλον ήσουν πολύ καλός μαζί της, έτσι όταν πέθανε ξαφνικά, στη διαθήκη της αφήνει όλη την περιουσία της σε μένα!»

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *