Το παραμυθάκι της ζωής

Γιορτές και στο δάσος

Μπούζα Ζωή»Αχ τι μοσχοβολά μπαμπά»; ρώτησε η Λένα λίγο πριν πάει στο κρεβάτι της να κοιμηθεί.

»Ένα κομμάτι από ξύλο κέδρου που βρέθηκε μέσα στα  άλλα» της είπε ο πατέρας της.

»Άσε με να μαντέψω την καταγωγή του. Είναι από το Λίβανο»

»χα χα υπάρχουν κέδροι και στην Κύπρο και στα Ιμαλάια, αλλά αυτός είναι ντόπιος» της ανταπάντησε ο κύριος Στάθης γελώντας.

»Έχει κι αυτός ο δυνατός κέδρος κάτι να προσφέρει στη φύση, κάτι πολύ απλό κι εύκολο Τη σκιά του. Κάτω από τα μεγάλα κλαδιά του η ατμόσφαιρα γίνεται ιδανική για ένα μικρό έλατο Έτσι μεγαλώνει γρήγορα κι εύκολα»

Η Λένα έκλεισε το φως, κάθησε μπροστά στο τζάκι και κοίταζε τις παιχνιδιάρικες πορτοκαλοκόκκινες φλόγες που έπαιζαν πάνω στο λευκό τοίχο  του μικρού δωματίου.

Και τότε τον είδε Ναι αλήθεια σας λέω. Είδε το Ρούντολφ το αγαπημένο της ελεφάκι να τρέχει ανάμεσα στους θεόρατους κορμούς μέσα στο μεγάλο δάσος.

Το είδε να πηγαίνει κάτω από ένα μεγάλο κορμό και τραγουδώντας να φτιάχνει ένα παράξενο χυλό. Σίγουρα είχε αλεύρι και νερό μπορεί και μέλι. Μετά έριξε βανίλια τόσο που γλύκανε η μυρωδιά κι έγινε κάλεσμα

Έφτιαξε τηγανίτες Μικρές στρογγυλές και όμορφες. Σε λίγο πλησίασε ο μεγάλος τάρανδος ο Ντάσερ. Τον κοίταξε στα μεγάλα καφέ του μάτια.

»Μπορώ να έχω μια λιχουδιά»; ρώτησε ευγενικά.

»Βεβαίως και μπορείς» είπε ο Ρούντολφ και τον κέρασε

Μετά πλησίασε ο Πράσνερ και γλυκά του είπε πόσο πολύ χάρηκε που κάτι γλυκό μύρισε στην ατμόσφαιρα.

Πήρε κι αυτός τη μερίδα του.

Να κι ο Βίζεν πάντα ορεξάτος μ’ ένα πιατάκι. Πήρε κι αυτός.

Δεν άργησαν να φτάσουν μαζί ο Κόμετ, ο Ντότερ, ο Μπλίτζεν κι ο λιχούδης Κιούμπιτ.

Κεράστηκαν όλοι και χάρηκαν με την ιδέα του γλυκού του Ρούντολφ.

»Εσύ δεν πήρες τίποτα, καμία τηγανίτα »είπε ψιθυριστά η Λένα.

»Έλα κορίτσι μου σε πήρε ο ύπνος μπροστά στο τζάκι» είπε ο μπαμπάς της και τη βοήθησε να πάει στο ζεστό κρεβάτι της.

Ζωή Μπούζα

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *