Το παραμυθάκι της Φωνής

ΜΠΟΥΖΑ ΖΩΗΜπαμπά μου

Θα σου χαρίσω ένα φιλί,

θα σου πω μια καλημέρα,

αγαπημένε μου πατέρα…

Θα με κρατήσεις αγκαλιά,

τα μαλλιά θα μου χαϊδέψεις

κι ό,τι πω, θα το πιστέψεις…

 

Βγήκανε μάγκες στο σωρό και όλα πια τα ξέρουν

και με το ύφος το γνωστό για όλα γνώμη φέρουν

με περηφάνια στη ματιά μας λεν για τις μαγκιές τους

για όσους ρίξαν στη ζωή και για τις πονηριές τους

 

Θα μου ετοιμάσεις πρωινό και θα αδειάσεις το ψυγείο

και σαν πηγαίνεις στη δουλειά, θα μ’ αφήσεις στο σχολείο

 

Μαγκιά θα πει να ΄χεις ψυχή και όλα να τ΄ αντέχεις

Μαγκιά θα πει να ΄χεις καρδιά κι απ΄ την ψευτιά ν΄ απέχεις

Μαγκιά θα πει να ΄χεις ψυχή στο δρόμο που βαδίζεις

να είσαι πάντοτε σωστός ακόμα κι όταν δεν κερδίζεις

 

Θα σου κάνω ζαβολιές

και πολύ θα μου θυμώνεις

μα αμέσως θα το μετανιώνεις…

Θα μου αγοράζεις στα κρυφά

παγωτά και καραμέλες

κι αρκουδάκια με κορδέλες…

 

Ζωή Μπούζα

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *