Το παραμυθάκι της Φωνής

Η Μαργαρίτα της ευτυχίας

ΜΠΟΥΖΑ ΖΩΗΣαν σήμερα πριν έξι χρόνια ξεκίνησα να σας γράφω τη μαργαρίτα της ευτυχίας.

Πιο πολύ από ποτέ θέλω να σας πω πως ξεκίνησε η ιδέα

Λοιπόν εκείνο το πρωϊνό πήρα τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο από Πειραιά προς Μοναστηράκι.

Απέναντί μου κάθονταν δυο χαρούμενα κορίτσια που έλεγαν αστεία και γελούσαν.

Νιάτα κι ομορφιά σκέφτηκα και χαμογέλασα κι εγώ.

Τότε ήταν που άκουσα το μαγικό

»την έκανες σήμερα τη μαργαρίτα της ευτυχίας σου;»

Σε χρόνο μηδέν βλέπω το άλλο κορίτσι να βγάζει μια λευκή κόλλα με μια όμορφη μαργαρίτα που μέσα είχε γραμμένες προτάσεις.

»Α τέλεια μπράβο’. Να διαβάσω λίγο;»

Έτσι χωρίς να θέλω άκουσα. Τότε ήταν που άλλαξαν όλα μέσα μου. Τα κορίτσια ήταν φοιτήτριες της φιλοσοφικής.

Έγραφαν πάνω σε κάθε πέταλο κάτι που τους έδωσε χαρά μέσα στη μέρα.

Γύρισα στο σπίτι και νόμιζα πως ήμουν το παιδάκι που ήθελε να κόψει λίγο από ουράνιο τόξο. Να φέρει ένα αστεράκι στο δωμάτιό του. Να κόψει λίγο φεγγαράκι από τον ουρανό.

Σήμερα θα ήθελα να σας πω κάτι μέσα από την καρδιά μου. Ζωγραφίστε κι εσείς τη δική σας μαργαρίτα. Γράψτε μέσα μια χαρά που πήρατε από τις αισθήσεις σας.

Δε χρειάζεται έντυπο κυκλοφορίας, ούτε μήνυμα, χωρίς μάσκα και γάντια.

Να είσαστε όλοι σας καλά

Ζωή Μπούζα

Σημείωση: Μιλήστε με τα παιδάκια ή τα εγγονάκια για τις πέντε αισθήσεις. Κάνετε όμορφη και εποικοδομητική τη μέρα σας.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *