Τόπος μνήμης και ιστορίας η μαρτυρική Νίκαια

ιστορίαΉταν Οκτώβρης του 2013, όταν βρεθήκαμε οικογενειακώς στην πλατεία της Οσίας Ξένης, για να καμαρώσουμε την μεγάλη μου κόρη να κάνει παρέλαση με το σχολείο της για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.

Μετά το πέρας της παρέλασης, περάσαμε από την μάντρα, τον τόπο της εκτέλεσης των αγωνιστών του Μπλόκου της Κοκκινιάς για να αφήσουμε ένα λουλούδι, όπως κάνουμε σχεδόν πάντα.

Μόλις βγήκαμε από το ταπητουργείο, το βλέμμα μου έπεσε σε μια γριούλα όπου έστεκε έξω από το σπίτι της, ακριβώς απέναντι από την μάντρα. Θεώρησα καλό να την ρωτήσω αν ήταν εκεί την ημέρα του Μπλόκου.

Όταν την πλησίασα δεν πρόλαβα να την ρωτήσω. Άρχισε να διηγείται, λες και ήξερε τι ήθελα να της πω… Εγώ, η γυναίκα μου και τα παιδιά, ακούγαμε σαστισμένοι… Λόγια ανάμεσα σε λυγμούς και έναν φόβο ζωγραφισμένο στα μάτια της που λες και τα ζούσε την ίδια στιγμή ξανά…

«Όλα εδώ έγιναν παιδάκι μου… Τους έβαζαν μέσα και τους σκότωναν όλους… Το αίμα έβγαινε από την μάντρα σαν ποτάμι… Οι Γερμανοί με τους δοσίλογους σκότωσαν τα παλληκάρια μας… Μάχες και σκοτωμοί στους γύρω δρομους… Το απόγευμα πήραν τους υπόλοιπους και τους πήγαν στο Χαϊδάρι… Ο πατέρας μου ήταν αστυνομικός και όταν έφυγαν οι Γερμανοί, βοήθησε τους συγγενείς να ταυτοποιήσουν τα πτώματα… Τα θυμάμαι όλα καθαρά…»

Στη Νίκαια, κάθε στενό έχει την ιστορία του, το μαρτύριό του… Από την ίδρυσή της, αυτή η πόλη κουβαλάει πόνο, αγώνα και περηφάνια… Αυτά έφεραν οι πρόγονοί μας από την Μικρά Ασία. Μόνο αυτά!

Δημήτρης Περόπουλος

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *