Χρονογράφημα Είπαμε,  αλλά  όχι  κι  έτσι.

Γράφει ο Χρήστος Γκερέκος.

γκερέκος αν δεν έχουμε άλλη

Κυρίαρχο γνώρισμα της εποχής μας η εξέλιξη.

Η σημαντική, η αλματώδης πρόοδος δηλαδή στις επιστήμες, στην τεχνολογία και στον τομέα της έρευνας γενικά, που έχουν προσφέρει στην ανθρωπότητα νέες μεθόδους και πρακτικές στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της με καλύτερα αποτελέσματα.

Όσο για την τεχνολογία, μια σύγκριση της ζωή μας με εκείνη των παππούδων μας, δείχνει ότι οι διαφορές είναι τεράστιες. Αν δίπλα στην κουζίνα της γιαγιάς μας, με την πυροστιά στα ξύλα η στα κάρβουνα για το μαγείρεμα και το κρεμαστό από το ταβάνι  ντουλάπι με τη σίτα γύρω γύρω, που έπαιζε το ρόλο ψυγείου με τον εξαερισμό και μόνο για τη συντήρηση των τροφίμων, βάλουμε την κουζίνα της σημερινής νοικοκυράς με τις κάθε είδους ηλεκτρικές συσκευές που κάνουν τη δουλειά της πολύ πιο ξεκούραστη και αφάνταστα πιο γρήγορη, θα έχουμε μια εικόνα της διαφοράς.

Στα μέσα μαζικής μεταφοράς ο ιππήλατος αραμπάς και ο καλός σύντροφος του χωρικού στις δουλειές ο συμπαθής κυρ Μέντιος, αντικαταστάθηκαν από τα αυτοκίνητα και τα ταχείας κίνησης τρένα. Τα κωπήλατα και ιστιοφόρα σκάφη έδωσαν τη θέση τους στα ταχύπλοα μηχανοκίνητα κότερα ή καράβια. Τα ελικοφόρα αεροπλάνα στα αεριωθούμενα τζετ που σπάνε το φράγμα του ήχου και το ηλεκτρικό ρεύμα εξαφάνισε τις λάμπες πετρελαίου και τα λουμίνια του λαδιού.

Μόνον που η εξέλιξη αυτή, όπως ήταν φυσικό, επέδρασε και σε άλλους τομείς της ζωής μας, όπως για παράδειγμα στον ξέφρενο ανταγωνισμό μεγάλων κυρίως χωρών, για την κατασκευή όπλων μαζικής καταστροφής τα οποία όχι μόνον δεν βρέθηκε τρόπος συνεννόησης και δέσμευσής τους για να καταργηθούν, μετά τη φρίκη που σκόρπισαν στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, αλλά συνεχώς αναβαθμιζόμενα σε καταστροφική ικανότητα, έχουν γίνει εφιάλτης και τρόμος για την ανθρωπότητα.

Όλοι οι τομείς της ζωής μας δέχτηκαν επαναστατικές αλλαγές, ακόμη και το ντύσιμό μας.

Στους άντρες, μετά τις γενειάδες, διαστάσεις επιδημίας έχει πάρει το ξεβαμμένο σε χλωρίνη τζιν παντελόνι με τρύπες στα γόνατα, η μαύρη κατά κανόνα μπλούζα με κάποια επιγραφή στο στήθος και η απαραίτητη πλέον μουτζούρα του όσο γίνεται πιο πολύπλοκου τατουάζ. Λες και βγήκαν όλοι τους αντίγραφα από κάποιο φωτοτυπικό μηχάνημα.

Στις γυναίκες η παλαιά »ποδήρης αισθήτα» έχει δώσει τη θέση της στο σούπερ μίνι, στα σχιστά από αστράγαλο μέχρι γοφό φουστάνια ή παντελόνια και στα κρημνώδη ντεκολτέ. Και για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους σε πολλές περιπτώσεις αυτή η απελευθέρωση απέβη εις βάρος της γυναίκας, εκεί όπου ξεπεράστηκαν τα όρια.

Δεν γίνεται ελκυστική όπως ενδεχομένως νομίζει μια ευτραφής κυρία που έχει περάσει τα 60 της… με πόδια σαν κολώνες και κάργα κυτταρίτιδα, όταν εμφανίζεται με ντύσιμο δεκαοχτάρας ενώ, σε αρκετές περιπτώσεις, μιμούμενη και τη νέα αντρική λόξα ακόμη και με αμφιλεγόμενα τατουάζ, όπως με ένα ανοιχτό το στόμα ενός κροκόδειλου στην ωμοπλάτη, μια νυχτερίδα στο σβέρκο και μια κατσαρίδα κάτω από το αυτί!

Αναιρεί τον τίτλο της ως εκπρόσωπος του ωραίου φύλου.

Δικαιολογημένα καταργήθηκε ο φερετζές και το κλασικό μαύρο μακρύ φόρεμα της γυναίκας στις μουσουλμανικές χώρες και έδωσαν τη θέση τους στο ελεύθερο πρόσωπο με ένα απαλό μακιγιάζ στην αρχή και στο ανάλαφρο  ντύσιμο στην συνέχεια. Όμως, όταν αυτή η αλλαγή άρχισε να ξεπερνάει τα όρια, λογικό και φυσικό ήταν να δημιουργήσει έντονες αντιδράσεις από τους φανατικούς νοσταλγούς ‘’των παλιών καλών καιρών” που προκάλεσαν και το σύνθημα της επιστροφής στον πουριτανισμό, το οποίο βρήκε μεν πρόσφορο έδαφος σε κάποιες από τις χώρες αυτές για ν’ αναπτυχθεί αλλά και σοβαρές αντιδράσεις, όταν και όπου ξεπέρασε τα όρια.

Διαδηλώσεις και σοβαρές ταραχές εκδηλώθηκαν σε αραβικές χώρες κατά της επαναφοράς της παραδοσιακής μαντίλας στο κεφάλι των φοιτητριών των Πανεπιστημίων τους, ενώ χιλιάδες γυναίκες οι οποίες διαγωνίστηκαν σε αραβική μουσουλμανική χώρα για να προσληφθούν σε δημόσιες υπηρεσίες επαναστάτησαν όταν τους δήλωσαν ότι  έπρεπε να περάσουν και από εξέταση παρθενίας.

Είπαμε να μαζευτούμε λίγο. Να σταματήσουμε τον κατήφορο που ακολούθησε την δήθεν εξέλιξη. Να κάνουμε χρήση των ελευθεριών με μέτρο, αλλά όχι κι έτσι. Όχι κι έτσι. Να μην γυρίσουμε και στο Μεσαίωνα.

Στη Σιγκαπούρη, εταιρεία που διευθύνεται από γυναίκα, κάποια κυρία Εουντόρα Όνγκ, έφτασε στο σημείο να κυκλοφορήσει, έναντι 1.000 δολλαρίων Σιγκαπούρης, ακόμη και ζώνες αγνότητος για γυναίκες το κλειδί των οποίων παραδίνεται μόνο στο νόμιμο σύζυγο, με εγγύηση ότι δεν μπορεί να βρεθεί αντικλείδι. Και επειδή η Σιγκαπούρη είναι και το μόνο μέρος όπου πωλείται ελεύθερα το βιάγκρα, σκεφτείτε τι θα γίνει αν κάποιος πάρει το βιάγκρα και μετά δεν βρίσκει  το κλειδί!

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *